Σχέδιο διχοτόμησης

Ενώ συνεχίζονται οι ΝΑΤΟϊκοί βομβαρδισμοί, η Δύση αναμένει νέα ειρηνευτική
πρόταση από τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, η οποία θα εστιάζεται στη διχοτόμηση
του Κοσσυφοπεδίου. Αυτός είχε θεωρηθεί ότι ήταν ο στόχος του από τότε που η
διεθνής κοινότητα άρχισε να λαμβάνει μέτρα για να σταματήσει τις διώξεις
εναντίον των Αλβανών, πριν από δύο χρόνια.

Σύμφωνα με τον θεωρούμενο σερβικό στόχο διχοτόμησης του Κοσσυφοπεδίου, το
Βελιγράδι θα είχε τον έλεγχο των βόρειων και ανατολικών περιοχών όπου
βρίσκονται τα παλιά μοναστήρια και τα πεδία των μαχών ­ τα οποία θεωρούνται
λίκνο του σερβικού πολιτισμού ­, αλλά και τα σημαντικά ορυχεία άνθρακα και
άλλων ορυκτών.

Η Δύση δεν αποκλείει τη δημιουργία ενός ασφαλούς θυλάκου στο Νότιο
Κοσσυφοπέδιο, αλλά τώρα πλέον δεν θεωρείται πιθανή η αποδοχή της διχοτόμησης.
Η συμφωνία θα ισοδυναμούσε με αποδοχή της εθνοκάθαρσης και θα μπορούσε να
θεωρηθεί ως ταπείνωση για το ΝΑΤΟ, του οποίου ο στόχος είναι η επιστροφή των
Κοσοβάρων στις εστίες τους. Επιπλέον, η διχοτόμηση με βάση τα σύνορα που
επιδιώκει το Βελιγράδι θα δημιουργούσε ένα οικονομικά μη βιώσιμο Κοσσυφοπέδιο,
όπως επισημαίνουν οι εμπειρογνώμονες. Το Βελιγράδι θα διατηρούσε τον έλεγχο
του περισσότερου πλούτου της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων της παραγωγής
ηλεκτρικού ρεύματος και των αποθεμάτων ψευδαργύρου, νικελίου και άνθρακα, που
καθιστούσαν το Κοσσυφοπέδιο την πιο πλούσια περιοχή, από άποψη φυσικών πόρων,
της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Αυτό θα δημιουργούσε τις συνθήκες για ενσωμάτωσή του με την γειτονική Αλβανία.
Η δημιουργία «Μεγάλης Αλβανίας» θεωρείται ως στρατηγικός στόχος του
Μιλόσεβιτς, εφόσον κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε συγκρούσεις και σε
αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων.

Εντούτοις, μια παρατεταμένη περίοδος βομβαρδισμών και η προοπτική ενός
αιματηρού πολέμου με την εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων θα ήταν δυνατόν να
εξαναγκάσουν το ΝΑΤΟ να εξετάσει την πιθανότητα αποδοχής μιας προσφοράς που θα
μπορούσε με μεγάλη δόση κυνισμού να θεωρηθεί ανάλογη της Βοσνίας και
Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με μια θεωρία, η Ρωσία θα υποστήριζε τη διχοτόμηση και θα
έπαιζε τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης του ειρηνευτικού διακανονισμού.

Στο υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν ήδη χαράξει μία διαχωριστική
γραμμή, την οποία πιστεύουν ότι θα επιθυμούσε να επιβάλει ο Μιλόσεβιτς. Ξεκινά
από τα αλβανικά σύνορα ανατολικά του Ντετσάνι, προχωρεί βόρεια προς τα
περίχωρα του Πετς, κατευθύνεται ανατολικά κατά μήκος της κύριας οδού προς την
Πρίστινα και καταλήγει προς Νότον μετά το Ουρόσεβατς προς τα σύνορα με την ΠΓΔΜ.

Στην απίθανη περίπτωση που το ΝΑΤΟ θα αποδεχόταν μια τέτοια συμφωνία, το
Βελιγράδι θα επιχειρούσε να διατηρήσει το Νότιο Κοσσυφοπέδιο ως αυτόνομη
επαρχία και θα δεχόταν την επιτήρησή της από διεθνή στρατιωτική δύναμη, στην
οποία θα μετείχαν η Ρωσία και άλλες χώρες εκτός ΝΑΤΟ.