Μα, καλά, δεν φοβηθήκατε;

Μάτια γεμάτα απόγνωση αλλά συνάμα και ελπίδα. Μάτια βουρκωμένα και βαθιά
πληγωμένα ήταν το «αντίο» των Σέρβων στην αποστολή αγάπης της ΑΕΚ.

Κάθε δρόμος, κάθε κτίριο που βρισκόταν σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου γύρω από το
στάδιο του «Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού» ήταν γεμάτο μάτια που μας αποχαιρετούσαν.

Στρατιώτες, μικρά παιδιά, ακόμη και οι άρρωστοι σε νοσοκομείο που βρίσκεται
πεντακόσια μέτρα μακριά από το στάδιο, ξεπροβόδισαν την ΑΕΚ «τους».

Λίγο πιο κάτω μια αγκαλιά αγριολούλουδα και μία μικρή φωτογραφία αφημένα δίπλα
στο οδόστρωμα, εκεί όπου μερικές ημέρες πριν ένας στρατιώτης έχασε τη ζωή του.

Ελλάς – Σερβία – Ορθοδοξία. Από τα συνθήματα που κυριάρχησαν στη γιουγκοσλαβική πρωτεύουσα

Ακόμη και το φάντασμα του γκρεμισμένου από τις «έξυπνες» ΝΑΤΟϊκές βόμβες
κτιρίου του υπουργείου Εσωτερικών έδειχνε να ζωντανεύει και να χαμογελά πονηρά
στο πέρασμα των «σπουδαίων», όπως τους αποκάλεσε ο Μίλαν Μιλουτίνοβιτς,
Ελλήνων απεσταλμένων της Ειρήνης.

Η αγωνία για το μέλλον μεμιάς είχε εξαφανιστεί. Ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, που
καλά καλά δεν ολοκληρώθηκε, αποδείχτηκε πιο δυνατός από τις βόμβες.

Οι Σέρβοι, μέχρι την τελευταία στιγμή, δεν πίστευαν πως η ΑΕΚ θα ταξίδευε στο Βελιγράδι.

Δυο Σέρβοι δημοσιογράφοι ρωτούσαν και ξαναρωτούσαν: «Μα καλά, οι
ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ δεν φοβήθηκαν να έρθουν; Εμείς πιστεύαμε πως έστω και
την τελευταία στιγμή θα αναβληθεί ο αγώνας».

Η αγωνία τους έκδηλη, για το πώς νιώθουν οι Έλληνες για τον δοκιμαζόμενο
σερβικό λαό.

«Εκτός από εσάς δεν έχουμε άλλους να μας υποστηρίζουν. Πώς νιώθουν οι Έλληνες;
Τι λένε για μας», ρωτούσαν συνεχώς.

Σε μια γωνιά του σταδίου, ένας μικροπωλητής διαπραγματεύεται με ένα από τα
μέλη της ελληνικής αποστολής την πώληση κονκάρδας που απεικονίζει τον
πασίγνωστο στόχο.

Ψωμί και αλάτι. Ο Νίκος Κωστένογλου και τα άλλα μέλη της ελληνικής αποστολής γνωρίζουν τη σερβική φιλοξενία

Ο Σέρβος αρνείται να πληρωθεί με δολάρια. «Όχι δολάρια. Ό, τι άλλο νόμισμα
θέλεις εκτός από δολάρια».

Το σύμβολο του αμερικανικού καπιταλισμού ήταν στην πυρά. Αντίθεση: την ίδια
στιγμή ο Σέρβος έπινε μια γουλιά κόκα κόλα για να ξεδιψάσει. Ακόμη και εκεί
είναι προδομένος.

Στην κεντρική πλατεία του Βελιγραδίου, την «Πλατεία Δημοκρατίας», το θέμα που
κυριαρχεί είναι η άφιξη της ΑΕΚ. Οι χιλιάδες νέοι που συγκεντρώνονται
καθημερινά παρακολουθώντας ροκ συναυλίες ως αντίδραση στις ΝΑΤΟϊκές επιθέσεις,
ευελπιστούσαν πως οι Έλληνες ποδοσφαιριστές θα έκαναν τουλάχιστον μια βόλτα
και από εκεί. Μοναδικός τους σκοπός, η αποθέωση!

Η πίεση του χρόνου, το βεβαρημένο πρόγραμμα και οι επικείμενες αεροπορικές
επιδρομές δημιούργησαν αυτή τη φορά απροσπέλαστο τείχος στους «σπουδαίους Έλληνες».

Όπου κι αν έστρεφες το βλέμμα σου στο Βελιγράδι έβλεπες την ελληνική σημαία και τη σερβική με τον βασιλικό θυρεό, τον δικέφαλο αετό

Η ατμόσφαιρα που επικράτησε στα αποδυτήρια του σταδίου του «Γιουγκοσλαβικού
Λαϊκού Στρατού» ήταν έντονα φορτισμένη συναισθηματικά. Και εδώ τα μάτια
αντικατέστησαν τα λόγια.

«Με τους παίκτες της Παρτιζάν δεν μιλήσαμε καθόλου. Όμως, νιώθαμε να είπαμε να
πάντα. Ήξεραν γιατί ήρθαμε μέχρι εδώ. Πώς αισθανόμαστε γι’ αυτούς», λέει ο
έμπειρος αμυντικός της ΑΕΚ, Νίκος Κωστένογλου.

Το πανό που κράτησαν Σέρβοι και Έλληνες ποδοσφαιριστές για να στείλουν το
μήνυμα της ειρήνης στα πέρατα του κόσμου, έσμιξε το αίμα δύο λαών. Και το
σύνθημα των Σέρβων «ΑΕΚ σ’ αγαπώ» ήταν το ωραιότερο που άκουσαν ποτέ Έλληνες
ποδοσφαιριστές που φόρεσαν την κιτρινόμαυρη, με το σύμβολο της Ορθοδοξίας στο στήθος.

«Αδέλφια Έλληνες, την επόμενη φορά που θα έρθετε, το Βελιγράδι θα είναι ελεύθερο», «Σπορτς», 7 Απριλίου 1999

Σε μια γωνιά της κερκίδας βουρκωμένος παρακολουθούσε τη διαδικασία
αδερφοποίησης ο Μανώλης Γλέζος. Με μάτια σαν θάλασσες, έτοιμες να σε πάρουν
στην αγκαλιά τους, κατέγραφε τα πάντα. Ο καθρέφτης της ψυχής του ρουφούσε κάθε
στιγμή, κάθε λεπτό του ανεπανάληπτου αυτού αγώνα.

Ένα χτύπημα στην πλάτη που μου έδωσε στα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας με την
Ουγγαρία ήταν η επιβεβαίωση: η αποστολή είχε πετύχει τον στόχο της. Οι
θάλασσες είχαν γαληνέψει.

Την ίδια στιγμή μαθαίναμε πως τα ΝΑΤΟϊκά «γεράκια» άνοιγαν και πάλι πληγές στο
σώμα του σερβικού λαού. Την ίδια στιγμή όμως, όλοι μας ξέραμε πως αυτό το σώμα
δεν νιώθει πια μοναξιά. Η ψυχή του είχε βρει το στήριγμά της.

«Αδέρφια μας Έλληνες, την επόμενη φορά που θα έρθετε, το Βελιγράδι θα είναι
ελεύθερο», έγραψε στο πρωτοσέλιδό της η εφημερίδα «Σπορτς».

Η αποστολή της ΑΕΚ είχε πετύχει…

*** Έως τη Δευτέρα έχουν ρεπό οι παίκτες της ΑΕΚ. Χθες εξάλλου σταμάτησαν
προπονήσεις και όσοι δεν ακολούθησαν την «αποστολή ειρήνης» στο Βελιγράδι. Ο
Μπλαχίν, μετέβη στην Ουκρανία, κατευθείαν από τη Βουδαπέστη.