Τα αμερικανικά κανάλια διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα

Αν κανείς παρακολουθεί τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα στην Αμερική διαμορφώνει
μία άποψη για την κρίση στο Κοσσυφοπέδιο που ταιριάζει μεν «γάντι» με τις
θέσεις της αμερικανικής κυβέρνησης αλλά απέχει πολύ από την πραγματικότητα,
έτσι όπως τουλάχιστον όλοι οι βαλκανικοί λαοί την αντιλαμβάνονται.

Σύμφωνα με αυτή την πλασματική εικόνα, ο Μιλόσεβιτς είναι ένας αιμοδιψής
δικτάτορας που παραμένει στην εξουσία με την στήριξη του στρατού και της
σερβικής αστυνομίας, και η έγνοια του δεν είναι το Κοσσυφοπέδιο αλλά μόνο η
πολιτική του επιβίωση.

Σύμφωνα με τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, το Κοσσυφοπέδιο δεν αποτελεί
κάτι ξεχωριστό για τους Σέρβους και η ενδεχόμενη απόσχισή του θα έχει την ίδια
σημασία γι’ αυτούς με την ανεξαρτητοποίηση της Βοσνίας, της Σλοβενίας και της
Κροατίας που ήταν μέρη της Ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας.

Τα μέσα ενημέρωσης στην Αμερική παρουσιάζουν ακόμη ότι το κείμενο του
Ραμπουγέ, το οποίο οι Αμερικανοί προσπάθησαν να επιβάλουν στον Μιλόσεβιτς,
αποτελούσε ένα συμβιβασμό των δύο πλευρών (Σέρβων και Αλβανών) αφού προέβλεπε
απλώς την αυτονομία του Κοσσυφοπεδίου.

Επίσης τα αμερικανικά ΜΜΕ διαμορφώνουν την εικόνα ότι αυτή τη στιγμή στο
Κοσσυφοπέδιο βρίσκεται σε εξέλιξη μία γενοκτονία των Αλβανών με μαζικές
εκτελέσεις αμάχων που θυμίζουν τις ναζιστικές μεθόδους του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Παρουσιάζοντας αυτή την παραμορφωμένη εικόνα της κρίσης, τα αμερικανικά
μέσα ενημέρωσης δεν μπορούν, φυσικά, να κατανοήσουν γιατί οι Σέρβοι δεν
κάμπτονται με τους βομβαρδισμούς και γιατί ύστερα από κάθε επίθεση
εμφανίζονται με καρφιτσωμένο ένα στόχο στο στήθος τους μη αποδεχόμενοι τον
ακρωτηριασμό της χώρας τους.

Ούτε μπορούν να κατανοήσουν γιατί η δημοτικότητα του Μιλόσεβιτς αντί να
πέφτει έχει φτάσει στα ύψη.

Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης δεν λένε ποτέ ότι το κείμενο που αρνήθηκε να
υπογράψει ο Γιουγκοσλάβος πρόεδρος έδινε τη δυνατότητα απόσχισης του
Κοσσυφοπεδίου 3 χρόνια έπειτα από την εφαρμογή της συμφωνίας, ούτε βέβαια
τονίζουν ότι προέβλεπε την εγκατάσταση ξένων στρατευμάτων στο έδαφος μιας
κυρίαρχης ευρωπαϊκής χώρας.

Ούτε δίνουν οποιαδήποτε εξήγηση για το πώς οι αυτονομιστές του
Κοσσυφοπεδίου από «τρομοκράτες» που αποκαλούνταν από τις ΗΠΑ τον Φεβρουάριο
του 1998, έγιναν ξαφνικά οι εκπρόσωποι των Αλβανών το 1999 και οι αυριανοί
κυβερνήτες ενός ανεξάρτητου, ενδεχομένως, Κοσσυφοπεδίου.

Το χειρότερο είναι, όμως, ότι με την εικόνα που διαμορφώνεται, τα
αμερικανικά μέσα θα φτάσουν να τάσσονται σε λίγο υπέρ της ανάπτυξης χερσαίων
δυνάμεων στη Γιουγκοσλαβία έχοντας την ψευδαίσθηση ότι η στρατιωτική
τεχνολογία θα παίξει καθοριστικό ρόλο σε μία μάχη σώμα με σώμα στην ορεινή
περιοχή της Γιουγκοσλαβίας.