400 «αγκάθια» για την Αθήνα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά
 |
ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ στον νου μας τα «Τετρακόσια χτυπήματα» του Φρανσουά Τριφό, ενώ
απαριθμούμε όσα πρέπει να κάνει η Αθήνα, για να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς
Αγώνες του 2004. Γιατί, 400 είναι εκείνα που αναφέρονται στο «Μάστερ Πλαν» των
Ολυμπιακών έργων, που η οργανωτική επιτροπή πρόκειται ν’ ανακοινώσει και να
παρουσιάσει ως αρχικό σχεδιασμό της προετοιμασίας της για τους Αγώνες της νέας χιλιετίας.
Σε 400 Ολυμπιακά έργα αναφέρεται το πλαίσιο του χρονοδιαγράμματος δράσεων, για
την ανάπτυξη 40 ενοτήτων, όπως αυτές καταγράφονται με την πρόσφατη εμπειρία
των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα ’96 και όλων όσων ετοιμάζει το Σίδνεϊ, για
να υποδεχθεί τους Αγώνες του 2000.
Τα 400 Ολυμπιακά έργα δεν περιορίζονται στις αθλητικές εγκαταστάσεις, αλλά και
σ’ αυτά που βρίσκονται πίσω από τη «βιτρίνα».
Αναφέρονται διεξοδικά σε όλα τα συμβόλαια με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
Στην Ατλάντα ήταν 270 τα σημεία, στο Σίδνεϊ είναι περίπου 300, ενώ για την
Αθήνα αναφέρονται 400, που αποτελεί τον βαθμό επιτυχίας των Ολυμπιακών Αγώνων,
του εγχειρήματος συνολικά, αλλά και τις οργανωτικές ικανότητες και δυνατότητες
της χώρας μας.
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ
 |
|
Η προετοιμασία των Ολυμπιακών έργων δεν είναι αυτή που σήμερα συζητείται στην |
Οι σαράντα ενότητες διαμορφώνουν ένα σύνθετο επιχειρησιακό σχέδιο, που αφορά
ένα γεγονός: αθλητικό, οικολογικό, τουριστικό, κατασκευαστικό, οικονομικό,
τηλεπικοινωνιακό, πολιτιστικό, αλλά και τομέα παράδοσης και εθίμων που ο
ολυμπιακός χάρτης δίνει ιδιαίτερη σημασία.
Η Αθήνα μέχρι σήμερα, μετά την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων, έχει κατά κύριο
λόγο αφοσιωθεί και προβληματιστεί για τις αθλητικές εγκαταστάσεις, οι οποίες
περιλαμβάνονται στα Ολυμπιακά έργα με τη διαφορά ότι, το συγκεκριμένο τμήμα ή
ενότητα, είναι μόνο το εν τετρακοσιοστό του συνολικού έργου που αναφέρεται στο
«Μάστερ Πλαν» των Αγώνων.
Και το ερώτημα που γεννάται, φυσικά, είναι πώς θα υλοποιηθούν τα σημεία που θα
δούμε πιο κάτω, με ποιο προσωπικό, με ποιο προϋπολογισμό και κυρίως με τι
τρόπους, όταν ό,τι έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα δεν είναι παρά μια
θεωρητική κατάσταση με επιχείρημα και γνώμονα τη διαφάνεια, που κι αυτή ακόμα
αμφισβητείται από ένα μεγάλο μέρος διεκδικητών θέσεων.
Στα 38 τμήματα των ενοτήτων που θα αναφερθούμε στη συνέχεια, δεν
περιλαμβάνονται δύο σημαντικά, τα οποία κατέχουν ιδιαίτερη θέση στο συμβόλαιο
της Αθήνας με τη ΔΟΕ, όπως το νομικό πλαίσιο που καθορίζει την μη διαβλητή
σύναψη συμφωνιών με συμβόλαια κ.λπ. και η υπουργική απόφαση, σε συνταγματικά
πλαίσια, με την οποία ρυθμίζεται το καθεστώς των ορίων της Αθήνας
(διοργανώτρια πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων) και των δήμων ή κοινοτήτων που
περικλείονται στον ολυμπιακό δακτύλιο, αλλά δεν αναφέρονται ούτε λογίζονται
«οργανώτριες πόλεις ή περιοχές» (Μαρούσι, Σχοινιάς, Γλυφάδα, Πειραιάς,
Θεσσαλονίκη, Βόλος, Πάτρα, Αχαρναί, κ.λπ.).
Δεδομένου ότι τα δύο αυτά πλαίσια και επιμέρους τμήματα ή ενότητες έχουν
ιδιαίτερη σημασία, είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε για λίγο σε ορισμένες
λεπτομέρειες, όπως:
ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ
 |
|
Το κυρίως «πιάτο» των αγώνων σε κάθε Ολυμπιάδα είναι ο κλασικός αθλητισμός. |
Η νομική υπηρεσία αποτελεί το σημαντικότερο, ίσως, κομμάτι της οργανωτικής
επιτροπής. Είναι αυτή που θα υπογράψει τα συμβόλαια, αλλά κυρίως θα ετοιμάσει
τις προϋποθέσεις σύναψης συμφωνιών με τους επιμέρους φορείς και για τις
σαράντα ενότητες. Δεν θα αρκεστούμε εδώ να εξετάσουμε τις προσφυγές στα
ανώτατα δικαστήρια της χώρας, για κάθε πιθανή περίπτωση συμφέροντος για την
προστασία του πολίτη ιδιαίτερα δε της περιουσίας του, αλλά και των
περιβαλλοντολογικών εμποδίων, πέραν φυσικά, των απαλλοτροιώσεων. Ένα έργο
επίπονο, χρονοβόρο και όχι απαραίτητα επιλύσιμο με προσφυγές και υπουργικές αποφάσεις.
Όταν αναφερθήκαμε στους δήμους και τις κοινότητες που μέσα στα σύνορά τους
έχουν προγραμματιστεί αγώνες του ολυμπιακού προγράμματος, πιθανότατα πολλοί να
το θεωρούν ένα θέμα της τελευταίας στιγμής και το οποίο θα βρει τη λύση του με
συνοπτικές διαδικασίες.
 |
|
Στις σαράντα ενότητες περιλαμβάνονται τετρακόσια σημεία αναφοράς. Τόσα έχουν |
Κι όμως. Το πρόβλημα μπορεί να μην είναι άμεσα του δημάρχου ή του κοινοτάρχη
στη φιλοξενία των Αγώνων. Το ίδιο, όμως, πιθανόν να μη συμμερίζονται οι…
διαφημιστές που έχουν συμβόλαια με διάφορες περιοχές των γύρω χώρων και
αρνούνται, π.χ. να αποσύρουν τις πινακίδες τους ή και τα προϊόντα τους από τις
περιοχές που οι «επίσημοι χορηγοί» έχουν πληρώσει, για την αποκλειστικότητα,
δεκάδες εκατομμύρια δολάρια… Πώς στον ουρανό των περιοχών εκείνων (εκτός
ορίων της Αθήνας) θα απαγορευθεί η πτήση ελικοπτέρου με προβολή και διαφήμιση
ανταγωνιστικών προϊόντων;
Μπορεί, όλα όσα αναφέραμε, να φαίνονται ασήμαντα κι εύκολα. Κι όμως, όταν
φθάσει η ημέρα, τότε η δαπάνη θα είναι μεγαλύτερη και ο χρόνος… χρήμα…
ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΩΡΑ
 |
|
Τα τηλεοπτικά αποτελούν το Α και το Ω των Ολυμπιακών Αγώνων. Και δεν είναι |
Οι ρυθμοί, οι υπολογισμοί και ο εφησυχασμός, από τη μια πλευρά, και η σκληρή
πραγματικότητα, από την άλλη, θα πρέπει να μας αφυπνίσουν.
Αναφερόμαστε π.χ. στους εθελοντές και ο προβληματισμός δεν φθάνει στο κόστος
μιας αναγκαίας και υποχρεωτικής διαδικασίας. Όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε
μεγάλη διοργάνωση και ειδικότερα στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Έτσι, ως παράδειγμα θα αναφέρουμε πως για τους Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ, η
μέχρι σήμερα δαπάνη των 28.000 εθελοντών που επί τρία χρόνια εκπαιδεύονται από
ειδικούς, στους διάφορους τομείς και αρμοδιότητες, έχει κοστίσει περίπου πέντε
(5) δισ. δραχμές.
Αν καταφύγουμε την τελευταία στιγμή σε αγορές ή επινοικιάσεις τεχνικού
εξοπλισμού, κυρίως στους τομείς τηλεόραση, ραδιόφωνο και Τύπος, τότε σίγουρα
τα 900 εκατ. δολάρια κέρδους που έχουν υπολογισθεί να πάρουμε από τη Διεθνή
Ολυμπιακή Επιτροπή, θα κατανεμηθούν και δαπανηθούν σε «ξένους επενδυτές» και
ενδιαφερόμενους. Δεν θα μείνει το μεγάλο μερίδιο στα ταμεία της Οργανωτικής Επιτροπής.
Να, λοιπόν, που οι κατασκευές για τις οποίες σωστά γίνεται λόγος και αναφορά,
δεν είναι παρά το ελάχιστο απ’ όσα απαιτούνται για μια άριστη διοργάνωση.
Google news
