Η σύλληψη των τριών στρατιωτών μπορεί να κλονίσει τον πρόεδρο

Οι τρεις συλληφθέντες Αμερικανοί: από αριστερά Άντριου Ραμίρεζ, Κρίστοφερ Στόουν, Στίβεν Γκονζάλες. «Θα έχουν αρκετά σύντομη δίκη», λένε οι Σέρβοι

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να διαθέτουν τη μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ, αλλά
στο «ανθρώπινο μέτωπο» είναι ασφαλώς ευάλωτες.

Όταν ξύπνησε προχθές η Αμερική, είδε όλους της τους φόβους να επιβεβαιώνονται.
Τρεις Αμερικανοί στρατιώτες που αγνοούνταν στα σύνορα της πρώην
Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας με τη Γιουγκοσλαβία είχαν συλληφθεί
από τις σερβικές δυνάμεις και παρουσιάζονταν σαν τρόπαιο από την τηλεόραση του
Βελιγραδίου. Τέτοιες εικόνες, όπως γνωρίζει κάθε Αμερικανός πρόεδρος, μπορούν
να δώσουν άλλη τροπή σε έναν πόλεμο, είτε αυτός έχει κηρυχθεί είτε όχι.
Μπορούν να κλονίσουν, αν όχι να ανατρέψουν, τον πρόεδρο.

Η στρατιωτική σημασία του γεγονότος είναι αμελητέα. Όμως, οι επιπτώσεις του
στο αμερικανικό ηθικό μπορεί να αποδειχθούν κατακλυσμιαίες.

Η μεταβολή στην αμερικανική διάθεση έγινε αμέσως φανερή. Το κλίμα στα
αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα έγινε βαρύ, οι πολεμικοί ανταποκριτές τους
λιγότερο πομπώδεις. Στη βάση του Αβιάνο ήταν διάχυτη η απογοήτευση για την
αποτυχία της αποστολής διάσωσης των Αμερικανών στρατιωτών.

Είναι πια ζήτημα ωρών να διαπιστώσουμε αν θα σημειωθεί μεταστροφή στην
αμερικανική κοινή γνώμη, αν θα καμφθεί η υποστήριξη προς τα ΝΑΤΟϊκά αεροπορικά
πλήγματα και τον πρόεδρο Κλίντον. Ήδη οι ενδείξεις ήταν πολλές ότι οι
Αμερικανοί δεν ήταν τόσο αποφασισμένοι να στηρίξουν τη ΝΑΤΟϊκή δράση στο
Κοσσυφοπέδιο έως το τέλος, όπως μερικοί Ευρωπαίοι, ιδιαίτερα οι Βρετανοί.

Ακόμη και οι κατηγορίες που διατυπώνει η σερβική προπαγάνδα, ότι το ΝΑΤΟ
ευθύνεται για την κρίση των προσφύγων, έχει μια αναμφισβήτητη λογική. Το κύμα
των προσφύγων από το Κοσσυφοπέδιο εμφανίστηκε μετά τη ΝΑΤΟϊκή επίθεση.

Το Πεντάγωνο πιέζεται από τους Αμερικανούς δημοσιογράφους, που είναι
απογοητευμένοι και οργισμένοι όχι μόνο για την ελλιπή ενημέρωσή τους, αλλά και
γιατί υποσκελίζονται από τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους. Φανερή είναι επίσης
η τριβή ανάμεσα στο Πεντάγωνο και άλλες υπηρεσίες της αμερικανικής κυβέρνησης.
Ο βομβαρδισμός στόχων στο εσωτερικό του Μαυροβουνίου ­ παρά την ουδέτερη στάση
που είχε τηρήσει ­ έχει προκαλέσει σοβαρές διαφωνίες. Ολοένα και περισσότερες
ενδείξεις για λανθασμένους υπολογισμούς ­ από την εξάντληση των αποθεμάτων σε
πυραύλους Κρουζ μέχρι τη συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων σε περιοχές που
βρίσκονται σήμερα υπό σερβικό έλεγχο ­ έχουν υποσκάψει την εμπιστοσύνη προς
τους χειρισμούς του Πενταγώνου.

Αυτή η δυσπιστία οξύνθηκε προχθές, με τη σύλληψη των τριών Αμερικανών
στρατιωτών. Το Πεντάγωνο απέτυχε να διευκρινίσει σε ποια μεριά των συνόρων
βρίσκονταν κατά τη σύλληψή τους και δεν έδωσαν καμία εξήγηση γιατί το όχημά
τους αποκόπηκε από τα άλλα τρία οχήματα του αποσπάσματος.

Τώρα, η τύχη του προέδρου Κλίντον βρίσκεται στα χέρια των απλών Αμερικανών
πολιτών, όπως ακριβώς είχε συμβεί και στην υπόθεση της Μόνικας Λιουίνσκι. Αν
οι Αμερικανοί αρκεστούν να θεωρούν τους τρεις στρατιώτες σαν ένα ατυχές συμβάν
του πολέμου, αν δεν συλληφθούν και άλλοι και αν ο πρόεδρος Μιλόσεβιτς
υποχρεωθεί να υποχωρήσει, ο πρόεδρος Κλίντον μπορεί να αναδυθεί ­ όπως ακριβώς
το επιθυμεί ­ σαν ένας ισχυρός εθνικός ηγέτης.

Αν, όμως, οι Αμερικανοί πολίτες πανικοβληθούν από τη σύλληψη των τριών
στρατιωτών, αν γίνουν ξαφνικά εθνομάρτυρες, τότε πολύ γρήγορα ο Μπιλ Κλίντον
θα βρεθεί στη θέση που είχε βρεθεί και ο Τζίμι Κάρτερ λόγω των Αμερικανών
ομήρων στο Ιράν: κάθε πράξη και κάθε δήλωσή του θα καθορίζεται από την τύχη
των αιχμαλώτων. Και έτσι, αντί να μείνει στην ιστορία σαν ένας αποτυχημένος
πρόεδρος λόγω της ανόητης σεξουαλικής σχέσης του και των ψεμάτων που είπε
εξαιτίας της, θα τον θυμάται ο λαός σαν έναν αποτυχημένο πρόεδρο για έναν λόγο
που θα έχει επιτέλους σχέση με τα πραγματικά προεδρικά του καθήκοντα: για ένα
σοβαρό πολιτικό και στρατιωτικό λάθος.