Η μεγάλη πορεία των προσφύγων

ΣΚΟΠΙΑ

Οι σκηνές είναι απερίγραπτες. Νέοι, γέροι και παιδιά διανυκτερεύουν στο
ύπαιθρο λίγο μετά τον συνοριακό σταθμό Μπλάτσε, ζώντας έτσι τη δεύτερη μεγάλη
δοκιμασία αμέσως μετά τον ξεριζωμό από τα σπίτια τους.

Κοιμούνται, ξεπαγιάζοντας, πάνω σε κουβέρτες, τα μοναδικά τρόφιμα που τους
διανέμονται είναι ψωμιά και αλλαντικά, σε όποιον φυσικά φτάνουν.

Απροστάτευτοι απέναντι στο κρύο και τη βροχή και παραδομένοι στις επιδημίες
και την εξαθλίωση περιμένουν υπομονετικά το μαγικό εκείνο νεύμα των συνοριακών
φρουρών να περάσουν στο εσωτερικό της χώρας.

Οι βομβαρδισμοί μας διώχνουν

Μετά τη σαφή δήλωση Ρουγκόβα οι περισσότεροι από τους πρόσφυγες ζητούν άμεσα
από το ΝΑΤΟ να σταματήσει τους βομβαρδισμούς. «Οι βομβαρδισμοί μάς διώχνουν
από τα σπίτια μας. Αυτοί κάνουν τους Σέρβους να είναι περισσότερο βάρβαροι
απέναντί μας. Γι’ αυτό, σας παρακαλώ, πείτε στο ΝΑΤΟ, με όποια δυνατότητα
έχετε, να σταματήσουν τις επιθέσεις στους Σέρβους», μας είπε ο Άρμπι, ένας
32χρονος Κοσοβάρος από την Πρίστινα

Ήπια στάση

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των περισσοτέρων προσφύγων η στάση των Σέρβων τις
τελευταίες ημέρες είναι περισσότερο ήπια, ο στρατός και οι αστυνομικοί τους
υποχρεώνουν να αφήσουν τα σπίτια τους και να φύγουν προς τις γειτονικές χώρες,
χωρίς βία και χωρίς κανένα απολύτως εμπόδιο στην πορεία τους προς τα σύνορα.

Αναγκάστηκαν να αφήσουν πίσω τους όλα τα υπάρχοντά τους, ενώ στη διάρκεια της
διαδρομής Σέρβοι αστυνομικοί, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι, τους επιβάλλουν να
αφήσουν τα αυτοκίνητά τους εντός του γιουγκοσλαβικού εδάφους. Το παράδοξο στην
όλη ιστορία είναι ότι η σκοπιανή κυβέρνηση, παρά τα μεγάλα ποσά που έχει
εισπράξει από ξένες κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς, δεν φαίνεται έως
τώρα τουλάχιστον να προωθεί τη βοήθεια αυτή για την ανακούφιση των προσφύγων.
Ενώ εδώ και τρεις ημέρες η σκοπιανή κυβέρνηση, διά της αντιπροέδρου της Ρ.
Κιπριάνοβα, ανακοινώνει επισήμως ότι η λειτουργία προσωρινών σταθμών
εγκατάστασης προσφύγων με σκηνές, νερό και ηλεκτρικό ρεύμα είναι υπόθεση
ελαχίστων ημερών, οι περίπου 20.000 πρόσφυγες εξακολουθούν να διανυκτερεύουν
στο ύπαιθρο χωρίς την παραμικρή βοήθεια.

Η μεγάλη καθυστέρηση ­ όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε χθες
προσωπικά στο Μπλάτσε ­ οφείλεται στις μεγάλες γραφειοκρατικές διατυπώσεις και
στις καθυστερήσεις από τις σκοπιανές αρχές. Ο κάθε πρόσφυγας θα πρέπει να
περιμένει υπομονετικά σε μια ατελείωτη ουρά για να δώσει τα πλήρη στοιχεία του
σε αστυνομικούς, ενώ στην περίπτωση που δεν έχει μαζί του κάποιο έγγραφο που
να πιστοποιεί την ταυτότητά του υπόκειται σε ατελείωτες διαδικασίες. Λίγα
μέτρα μακρύτερα από το τραπεζάκι των αστυνομικών, όμως, βλέπει κανείς Αλβανούς
του Τέτοβου με τουριστικά λεωφορεία, ταξί και κλειστά φορτηγάκια να περιμένουν
άπρακτοι για να μεταφέρουν τους πρόσφυγες σε περιοχές με εξασφαλισμένη στέγη
και τροφή.

Η γραφειοκρατία αυτή, σύμφωνα με την κυβέρνηση, είναι αναγκαίο κακό γιατί θα
πρέπει να εντοπιστούν άτομα τα οποία συμμετείχαν από τη μία ή την άλλη πλευρά
σε μάχες, ούτως ώστε αυτά να συλληφθούν ή να μην τους επιτραπεί η είσοδος στη
χώρα ή να εισέλθουν στη χώρα χωρίς να τους αναγνωρίζεται η ιδιότητα του
πρόσφυγα πολέμου.

Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει επίσης ότι με γρήγορες διαδικασίες διανέμονται
τρόφιμα και φάρμακα στους πρόσφυγες, αλλά για την προσφυγική θάλασσα του
Μπλάτσε υπάρχουν μόνο τρία ιατρεία, μόλις δύο σταθμοί διανομής ψωμιού και
αλλαντικών και μία υδροφόρα για τη διανομή πόσιμου νερού.

Παρά τις κυβερνητικές ανακοινώσεις κανένας προσφυγικός καταυλισμός δεν έχει
λειτουργήσει ακόμη. Είναι χαρακτηριστικό ότι καταυλισμός χαρακτηρίζεται το
δάσος του Μπλάτσε, μία έκταση έξω από το Τέτοβο, στην οποία γίνονται μόνο
χωματουργικές εργασίες και ένας καταυλισμός που προϋπήρχε για τη φιλοξενία των
προσφύγων από τον πόλεμο της Βοσνίας, ο οποίος δεν έχει λειτουργήσει ακόμα.

Η κοινή γνώμη

Και στην περίπτωση αυτή δυστυχώς επαναλαμβάνονται η δυσαρέσκεια και τα
αρνητικά συναισθήματα απέναντι στους πρόσφυγες από την πλευρά του σλαβικού
στοιχείου των Σκοπίων.

Τη στιγμή που ο αλβανόφωνος πληθυσμός της Δημοκρατίας έχει σηκώσει κατ’
αποκλειστικότητα στις πλάτες του το μεγάλο βάρος της μεταφοράς, στέγασης και
σίτισης των προσφύγων, οι Σλάβοι παραμένουν απαθείς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 90% των εθελοντών στις ανθρωπιστικές οργανώσεις
είναι αλβανικής καταγωγής, ενώ σε καθημερινές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές
εκπομπές με τη συμμετοχή κοινού εκφράζεται η δυσαρέσκεια απέναντι στους
Αλβανούς. «Δεν είναι άδικο για τα παιδιά μας που θα χάσουν τη φετινή σχολική
χρονιά εάν εγκαταστήσετε πρόσφυγες στα σχολεία, όπως μας λέτε;», ρώτησε ένας
δημοσιογράφος τον υπουργό των Εσωτερικών στη συνέντευξη Τύπου της κυβέρνησης.