ΑΚΗΣ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΗΠΑ και ΝΑΤΟ ανοίγουν την πόρτα του φρενοκομείου στα Βαλκάνια
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
11 λεπτά
 |
Προθέσεις να παρέμβουν και να ρυθμίσουν ρόλους στα Βαλκάνια διαβλέπει ο κ.
Άκης Τσοχατζόπουλος πίσω από την επιλεκτική εμμονή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ να
υπερασπίσουν τα δικαιώματα μιας μόνο μειονότητας. Και προειδοποιεί ότι ακόμα
και η σκέψη ενδεχόμενης αποδοχής αλλαγής συνόρων θα προκαλέσει «τρομερή
έκρηξη» ευρύτατης εμβέλειας στα Βαλκάνια.«Σαν να θέλει κανείς να ανοίξει την
πόρτα του φρενοκομείου στα Βαλκάνια!», επισημαίνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας,
που θεωρεί αδιανόητη και ανιστόρητη οποιαδήποτε συσχέτιση του Κοσόβου με τη
μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.Ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος, που ολοκληρώνει
σήμερα την περιοδεία του σε Ρουμανία, Βουλγαρία και Σκόπια, ανησυχεί απ’ τη
μεγάλη «έξοδο» Κοσοβάρων και κάνει λόγο για «ανθρωπιστική καταστροφή».
Ξεκαθαρίζει ότι η Ελλάδα μπορεί, αν χρειαστεί, να δεχθεί μόνο 2-3.000
πρόσφυγες, ενώ σε περίπτωση μαζικού κύματος επισημαίνει ότι τα σύνορά μας
«ούτε θα κλείσουν ούτε θα ανοίξουν». Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι «όλα τα σύνορα,
παντού, φυλάσσονται».
 |
ΕΡΩΤΗΣΗ: Να ξεκινήσουμε, κ. υπουργέ, από τις βασικές επιπτώσεις της σύγκρουσης
και των βομβαρδισμών στο Κόσοβο, στην Ελλάδα. Από τι πρέπει να ανησυχεί ο
ελληνικός λαός και γιατί;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Νομίζω ότι κάθε κρίση και σύγκρουση με στρατιωτικά μέσα σε γειτονική
χώρα είναι λόγος αρκετός για να ανησυχούν όλοι οι λαοί της περιοχής, φυσικά
και οι Έλληνες. Όμως, πέραν τούτου, αυτό που έχει σημασία και ερμηνεύει τη
μεγαλύτερη ανησυχία των Ελλήνων είναι ότι η Ελλάδα έχοντας την ιδιαιτερότητα
μεταξύ των λαών της περιοχής να ανήκει στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ και να έχει
υψηλότερο επίπεδο ανάπτυξης έχει μια αυξημένη ευθύνη συμβολής στην
περιφερειακή ασφάλεια, σταθερότητα και ειρήνη. Γεγονός που αναβαθμίζει έτσι
και το πολιτικό ειδικό βάρος της χώρας μας στην περιοχή.
Λόγω αυτής της περιφερειακής ιδιαιτερότητας έγινε αποδεκτή από τις υπόλοιπες
χώρες στο ΝΑΤΟ, στην απόφασή τους τον Σεπτέμβριο του ’98 στην Πορτογαλία
όπου ενέκριναν συγκεκριμένο σχέδιο αξιοποίησης της στρατιωτικής δύναμης του
ΝΑΤΟ ως μέσο πίεσης για την πολιτική λύση στο Κόσοβο η μη συμμετοχή της
Ελλάδας στη στρατιωτική επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας. Κι αυτό γιατί
είναι γειτονική βαλκανική χώρα που θα υφίσταται δυσανάλογη και μακροχρόνια
ζημία στο τοπικό επίπεδο.
ΕΡ.: Ωστόσο, αναλυτές και πολιτικά κόμματα υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα
εμμέσως συμμετέχει, όταν αφήνει να περάσουν στρατεύματα μέσω Θεσσαλονίκης προς
τα Σκόπια.
ΑΠ.: Είναι λάθος αυτή η θέση. Η Ελλάδα δεν συμμετέχει και δεν συμμετέχουν και
οι στρατιωτικές της δυνάμεις. Υπάρχει χρήση της ΝΑΤΟϊκής βάσης στο Άκτιο από
ΝΑΤΟϊκά αεροπλάνα, γεγονός που επιβάλλεται από τις συμβατικές υποχρεώσεις μας.
Τούτο δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων.
Πέραν τούτου, οι στρατιωτικές δυνάμεις ΝΑΤΟϊκών χωρών που πέρασαν από τη
Θεσσαλονίκη και κατευθύνθηκαν στα Σκόπια θέλω να το κάνω για ακόμη μία φορά
καθαρό δεν εμπλέκονται με κανένα τρόπο στη στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ που
πραγματοποιείται στο επίπεδο των αεροπορικών δυνάμεων στο Κόσοβο και στη
Γιουγκοσλαβία. Σε καμία περίπτωση στα σχέδια αυτά του ΝΑΤΟ δεν προβλέπεται
χρήση χερσαίων δυνάμεων, από καμία χώρα και ούτε από το ΝΑΤΟ. Αυτό θα ήθελα να
το τονίσω, γιατί ακούω συνέχεια για χρήση χερσαίων δυνάμεων. Το μόνο που
προβλέπεται είναι ότι, σε περίπτωση συμφωνίας των δύο πλευρών για την πολιτική
λύση στο Κόσοβο, οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ και η Ελλάδα θα στείλουν στρατιωτικές
δυνάμεις που θα ενεργήσουν ως ειρηνευτική δύναμη εφαρμογής της συμφωνίας.
Αυτόν τον χαρακτήρα έχουν οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις που κινήθηκαν μέσα από το
λιμάνι της Θεσσαλονίκης, καθώς και το τμήμα της extraction force, δηλαδή,
της δύναμης απεμπλοκής που είχε σταλεί για να βοηθήσει και να εγγυηθεί την
ασφάλεια των παρατηρητών, στη βάση της προηγούμενης συμφωνίας ΝΑΤΟ-Μιλόσεβιτς,
τον Οκτώβριο του ’98.
Το θέμα των προσφύγων
ΕΡ.: Στις αρνητικές επιπτώσεις θα ήθελα να δούμε το θέμα των προσφύγων.
Επηρεάζουν την ασφάλεια και την σταθερότητα της περιοχής και φυσικά της
Ελλάδος αυτές οι μεγάλες μάζες μετακινούμενων προσφύγων;
ΑΠ.: Τις τελευταίες δύο-τρεις ημέρες βρίσκεται σε εξέλιξη μια μαζική έξοδος
δεκάδων χιλιάδων Κοσοβάρων, που πλησιάζει τις 150 με 200 χιλιάδες. Αν λάβουμε
υπόψη ότι υπάρχει και μια εσωτερική αναγκαστική μετακίνηση, κάτω από την
απειλή και την πίεση του γιουγκοσλαβικού στρατού και της αστυνομίας, άλλων 200
χιλιάδων, καταλαβαίνετε ότι εδώ γίνεται μια «ανθρωπιστική καταστροφή».
Αντικειμενικά πρόκειται για πολιτική εθνικής κάθαρσης από την πλευρά της
Γιουγκοσλαβίας και είναι η απάντηση του Μιλόσεβιτς στη μη συμφωνία της
πρότασης Ραμπουγέ. Στόχος της ΝΑΤΟϊκής επέμβασης είναι να σταματήσει αυτή η
σύγκρουση, αυτή η καταστροφή, αυτή η «έξοδος» των προσφύγων που πραγματοποιείται.
ΕΡ.: Ορισμένοι θεωρούν ότι ακριβώς αυτή η συνεχιζόμενη εθνική κάθαρση,
όπως λέτε, και οι βομβαρδισμοί οδηγούν στη διαμόρφωση όρων για διχοτόμηση του
Κοσσυφοπεδίου. Δηλαδή το βόρειο μέρος να πάει στη Σερβία και το άλλο να
κινηθεί αυτόνομα, ή να έχει μια άλλη τύχη. Κρύβει κινδύνους αυτό για μας;
ΑΠ.: Πολλά σενάρια ετοιμάζονται ώστε οι κινήσεις που γίνονται τώρα να
αξιοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο, από κάθε πλευρά, για τη στιγμή που θα
μπορέσουν να προσδιορίσουν τους όρους της μελλοντικής συμφωνίας. Πώς θα
αξιοποιηθούν τα δεδομένα που διαμορφώνονται τώρα, σε μια μελλοντική λύση, αυτό
είναι το ζητούμενο. Δεν μπορεί κανείς να το προσδιορίσει από τώρα.
Αναμφισβήτητα θα υπάρξει τελικά νέα διαπραγμάτευση. Γι’ αυτό έρχεται η Ελλάδα
και λέει: «Ανεξάρτητα της έντασης και της διάρκειας της σύγκρουσης αυτή τη
στιγμή, που παίρνει μάλιστα μέρα με τη μέρα μεγαλύτερη διάσταση, θα
καταλήξουμε σε πολιτική λύση. Διότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στο Κόσοβο!».
ΕΡ.: Αν, όμως, υπάρξει μια διχοτόμηση, η καταγραφή της στο χάρτη δεν
δημιουργεί κατά κάποιο τρόπο μια δεύτερη Κύπρο στα Βαλκάνια;
ΑΠ.: Θα ήθελα να είμαι κατηγορηματικός: Είναι αδιανόητο να σκέφτεται κανείς
ότι μπορεί να υπάρξει μέσα από την έκρηξη εθνικών μειονοτήτων που διεκδικούν
αν θέλετε τα δικαιώματά τους, αλλαγή συνόρων. Όλη η διεθνής κοινότητα, όλες
οι χώρες, οι διεθνείς οργανισμοί έχουν δεσμευθεί σε μία εξέλιξη που δεν θα
ακυρώσει τα υπάρχοντα και ισχύοντα διεθνή σύνορα μεταξύ των χωρών που
εγκρίθηκαν με τη Συμφωνία του Ελσίνκι. Ναι στα δικαιώματα και στην αυτονομία
των Κοσοβάρων, όμως εντός των υφισταμένων συνόρων της Γιουγκοσλαβίας. Αλλαγή
συνόρων δεν μπορεί να υπάρξει και αυτό θα πρέπει να είναι η αδιαπραγμάτευτη
βάση κάθε συμφωνίας.
Η αλλαγή συνόρων
ΕΡ.: Στον αντίποδα, όμως, αυτής της θέσης ο πρόεδρος Κλίντον ήδη αρχίζει
να «ζυμώνει» ζήτημα αλλαγής των συνόρων. Αν επιχειρηθεί αλλαγή συνόρων ποια θα
είναι η αντίδρασή μας;
ΑΠ.: Δεν μπορούμε να δεχθούμε αλλαγή συνόρων και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι και
ο Αμερικανός πρόεδρος έχει τέτοιες σκέψεις κατά νου. Ουσιαστικά, για πρώτη
φορά, θα ακυρώσει κάτι που κατά κόρον έχει επαναλάβει και ο ίδιος αλλά και η
πολιτική και η στρατιωτική εκπροσώπηση της χώρας του. Η σκέψη και μόνο
ενδεχόμενης αποδοχής αλλαγής συνόρων θα σηματοδοτήσει τρομερή έκρηξη ευρύτατης
εμβέλειας στα Βαλκάνια. Σαν να θέλει κανείς να ανοίξει την πόρτα του
φρενοκομείου στα Βαλκάνια!
ΕΡ.: Υπάρχουν κάποιες σκέψεις ότι, όπως παρενέβη η διεθνής κοινότητα
χάριν μιας μειονότητας στη Γιουγκοσλαβία, θα μπορούσε να επέμβει και αλλού.
Κάποιοι λένε π.χ. το κουρδικό. Όμως, σε κάποιους «φίλους» έχει μπει η ιδέα να
υπάρξει μια παρέμβαση για τη μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα, στη Θράκη.
Υπάρχει καμιά αναλογία ή είναι μια υπερβολή αυτή η σκέψη;
ΑΠ.: Όχι, είναι αδιανόητο να τολμάει κανείς να συγκρίνει την περισσότερο
προστατευμένη και με τα μεγαλύτερα δικαιώματα μουσουλμανική μειονότητα που
υπάρχει στον κόσμο και είναι στην Ελλάδα, στη Θράκη, με οποιαδήποτε άλλη
περίπτωση στο Κόσοβο ή αλλού. Κάθε τέτοια σύγκριση είναι αυθαίρετη και
ανιστόρητη. Βέβαια, η αποφασιστικότητα με την οποία η διεθνής κοινότητα θέλει
να υπερασπίσει τα δικαιώματα της αλβανικής μειονότητας στο Κόσοβο, παρουσιάζει
μια μοναδικότητα. Γιατί, την ίδια στιγμή, σε μια σειρά άλλες περιοχές του
κόσμου, μειονότητες που διεκδικούν τα ίδια δικαιώματα δεν τυγχάνουν της ίδιας
μεταχείρισης. Η κατά προτεραιότητα αν θέλετε υποστήριξη των δικαιωμάτων
της μειονότητας στο Κόσοβο οδηγεί βέβαια και σε δεύτερη σκέψη πολλούς
ανθρώπους, που σκέφτονται ότι πίσω από αυτήν την πρόθεση υπάρχουν ευρύτερα
σχέδια παρέμβασης και ρύθμισης ρόλων στην περιοχή. Αυτό είναι ένα σημείο που
πρέπει να αντιμετωπιστεί και μάλιστα στο πλαίσιο της συνεργασίας των χωρών που
έχουν σχέση με την περιοχή: την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, που
συμμετέχουν ως εκτός Βαλκανίων ευρισκόμενοι παράγοντες στις εξελίξεις στην
περιοχή, γιατί ιστορικά και γεωστρατηγικά τα συμφέροντά τους συνδέονται με τα
όσα γίνονται στη Βαλκανική.
Ο ρόλος της Ρωσίας
ΕΡ.: Ήδη η Ρωσία στέλνει πλοία…
ΑΠ.: Όσον αφορά την παρουσία ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο θα έλεγα ότι σε μια
στιγμή κρίσης η προσέλευση ολοένα και περισσότερων στρατιωτικών δυνάμεων στην
περιοχή δημιουργεί αναμφισβήτητα ένταση. Όμως εκτιμώ ότι πέραν της παρουσίας
των πλοίων η Ρωσία δεν θα εμπλακεί με κανένα τρόπο στα γεγονότα του Κοσόβου.
ΕΡ.: Είπατε προχθές ότι η Ελλάδα θα δεχθεί, αν χρειαστεί, μόνο έναν
περιορισμένο αριθμό προσφύγων και μάλιστα σε οργανωμένη βάση, στο πλαίσιο ενός
ευρωπαϊκού σχεδίου. Αν, όμως, βρεθούμε με ένα μαζικό κύμα δύο, τριών ή δέκα
χιλιάδων προσφύγων στα σύνορά μας, τι θα κάνουμε σε αυτή την περίπτωση;
ΑΠ.: Κοιτάξτε, έναν αριθμό δύο ή τριών χιλιάδων δεν έχουμε πρόβλημα να τον
καλύψουμε, αν χρειαστεί. Μην ξεχνάτε ότι η Ελλάδα υπέστη ήδη τις συνέπειες
άλλων κρίσεων στη Βαλκανική και έχει περίπου 400 χιλιάδες Αλβανούς πρόσφυγες.
Επομένως, είναι σημαντικό να υπάρξει το ταχύτερο δυνατό λύση, που θα οδηγήσει
όλους αυτούς τους ανθρώπους πίσω στις εστίες τους, όπου και θα μπορέσουν, με
εγγυημένα πλέον τα δικαιώματά τους, να ζήσουν ειρηνικά και ελεύθερα στην
περιοχή τους.
ΕΡ.: Θα κλείσουν, δηλαδή, τα σύνορα αν υπάρξει μαζικό κύμα προσφύγων;
ΑΠ.: Ούτε θα κλείσουν, ούτε θα ανοίξουν. Όλα τα σύνορα, παντού, φυλάσσονται.
 |
|
Όλο και περισσότεροι στρατιώτες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ αναπτύσσονται στα |
Ούτε θα συμμετέχει ούτε θα εμπλακεί η Ελλάδα σε περίπτωση χερσαίων
επιχειρήσεων, αναφέρει ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η
χώρα μας ενδεχομένως δεν θα εγκρίνει τη διέλευση στρατευμάτων απ’ το έδαφός της.
ΕΡ.: Στην περίπτωση που υπάρξουν χερσαίες επιχειρήσεις, θα επιτρέψει η
Ελλάδα τη διέλευση ξένων δυνάμεων ή θα περάσουμε σε μία φάση πλήρους
απεμπλοκής ως προς αυτό;
ΑΠ.: Πρώτον, δεν θα υπάρξει εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων, σύμφωνα με όσα ισχύουν
και όσα έχουν αποφασιστεί από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι σήμερα.
Αυτό είναι καθαρό. Άλλωστε, επανειλημμένως τονίστηκε από τη Γαλλία, τη Μεγάλη
Βρετανία και τη Γερμανία. Διαφορετικά θα άλλαζε ο χαρακτήρας της επέμβασης του
ΝΑΤΟ. Μην ξεχνάτε ότι η απόφαση του ΝΑΤΟ να χρησιμοποιηθεί η στρατιωτική του
δύναμη δεν ήταν αυτοσκοπός, αλλά μέσο πίεσης για εξεύρεση πολιτικής λύσης.
ΕΡ.: Και αν υπάρξει αποστολή χερσαίων δυνάμεων, ποια θα είναι η θέση της Ελλάδας;
ΑΠ.: Ακόμη και στο υποθετικό ενδεχόμενο στο οποίο αναφέρεστε, η Ελλάδα, εφόσον
σήμερα δεν συμμετέχει, πόσο μάλλον δεν είναι δυνατό ούτε να συμμετέχει ούτε να
εμπλακεί σε τέτοιου είδους προοπτικές.
Με οποιονδήποτε τρόπο νομίζει η ίδια, οργανώνει την άμυνά της η Ελλάδα,
τονίζει ο υπουργός Άμυνας. Η έγερση, και πάλι, θέματος αφοπλισμού των νησιών
του Αιγαίου από την Άγκυρα δίνει την ευκαιρία στον κ. Τσοχατζόπουλο να
υπογραμμίσει ότι, επ’ αυτού «δεν έχουμε τίποτε να συζητήσουμε». Αφορμή της
ερώτησης το πρόσφατο διάβημα της Τουρκίας, όταν τα ραντάρ των αντιαεροπορικών
μας συστημάτων εγκλώβισαν, όπως κάνουν πάντα, κάποιο τουρκικό αεροσκάφος που
παραβίασε τον εθνικό εναέριο χώρο στο Αιγαίο.
ΑΠ.: Στο πλαίσιο της κλιμάκωσης των απειλών κατά της Ελλάδας, με αφορμή και
την υπόθεση Οτζαλάν, η Τουρκία βρήκε ευκαιρία να διευρύνει τα επιχειρήματά της
σχετικά με τους μόνιμους στόχους αποσταθεροποίησης που έχει για την περιοχή.
Το αίτημα για αφοπλισμό των νησιών είναι μια μονόπλευρη, έμμονη ιδέα της
Τουρκίας, η οποία, αγνοώντας τη Συνθήκη της Λωζάννης και αγνοώντας το γεγονός
ότι αυτή είναι οπλισμένη ως αστακός στην ακτή της και επομένως η απειλή
προέρχεται για τα ελληνικά νησιά από την δική της παρουσία προσπαθεί να
δώσει την εντύπωση ότι δήθεν η Ελλάδα πρέπει να αφοπλιστεί κ.τ.λ.
Αναμφισβήτητο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα της Ελλάδας είναι να εγγυηθεί την
άμυνα και ασφάλεια των νησιών της με οποιονδήποτε ισχυρό, αποτρεπτικό τρόπο
εκείνη νομίζει. Επομένως, επί αυτού του θέματος δεν έχουμε τίποτα να
συζητήσουμε. Αυτά, όμως, είχαν μια έξαρση πριν από μερικές εβδομάδες, με
αφορμή την υπόθεση Οτζαλάν. Έπεσαν όμως στο κενό και, σε συνδυασμό και με το
γεγονός ότι πλησιάζουμε σε άλλη φάση χειρισμού της υπόθεσης αυτής, ίσως και
επειδή στο μεταξύ προέκυψαν και άλλα θέματα στην περιοχή, βλέπω να οδηγούμαστε
σε χαμηλότερους τόνους.
Επειδή όμως, η απειλή εξ Ανατολών είναι μόνιμη και οι αυθαίρετες μονομερείς
διεκδικήσεις συνεχείς, καθώς και οι επιδιώξεις αλλαγής του Status Quo, εμείς
είμαστε υποχρεωμένοι να διασφαλίζουμε την αποτρεπτική δύναμη και την αμυντική
επάρκειά μας. Η αποτρεπτική δύναμη της Ελλάδας περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την
ολοκληρωμένη εγκατάσταση, στα επόμενα δύο χρόνια, συστήματος αντιαεροπορικής
ομπρέλας σε ολόκληρο το Αιγαίο, με αξιοποίηση των αμερικανικών αντιαεροπορικών
συστημάτων Patriot, που, όπως ξέρετε, πρόσφατα υπεγράφη η παραγγελία τους.
Ενώ, σε τρεις – τέσσερις μήνες θα έρθουν να αξιοποιηθούν και τα μεταχειρισμένα
συστήματα Patriot.
Google news
