Δρόμοι, λιμάνια και αεροδρόμια με τα 9 τρισ.

Τα σχέδια της κυβέρνησης για την αξιοποίηση των 9 τρισ. δρχ. που εξασφάλισε
στο Βερολίνο αποκαλύπτει στην «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ» ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας κ.
Χρήστος Πάχτας. Όπως λέει, το πακέτο του Βερολίνου είναι η τελευταία ευκαιρία
που προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ελλάδα για να βελτιώσει το επίπεδο της
οικονομικής της ανάπτυξης

Την πρόθεση της κυβέρνησης να αναθέσει στον ιδιωτικό τομέα την κατασκευή, με
αυτοχρηματοδότηση όχι μόνο ορισμένων μεγάλων έργων αλλά και πολλών μικρότερων,
αποκαλύπτει σε συνέντευξή του στην «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ» ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας
κ. Χρ. Πάχτας.

«Θέλουμε 2,5 τρισ. δρχ. από τον ιδιωτικό τομέα», λέει αναφερόμενος στο επόμενο
Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, το οποίο θα μπορέσει έτσι να διαμορφωθεί στα 15
τρισ. δρχ. συνολικά. Και εξηγεί ότι η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα θα αφορά
τόσο τα γνωστά μεγάλα έργα (Ρίο-Αντίρριο, Περιφερειακός Δακτύλιος Αθήνας,
Σπάτα, δίκτυα φυσικού αερίου χαμηλής πίεσης και μελλοντικοί οδικοί άξονες ΠΑΘΕ
και Εγνατία) όσο και άλλα μικρότερα. Συγκεκριμένα, οι ιδιώτες θα κληθούν να
κατασκευάσουν τις μαρίνες και τα χιονοδρομικά κέντρα, που δεν θα
χρηματοδοτούνται μελλοντικώς από το ΚΠΣ, αλλά και μια σειρά περιφερειακών,
νομαρχιακών και τοπικών έργων.

«Θα το δοκιμάσουμε και θα δούμε πώς θα πάει», λέει ο κ. Πάχτας, προσθέτοντας
ότι εξετάζεται η προοπτική πρόσληψης συμβούλου γι’ αυτό τον σκοπό, όπως έγινε
πρόσφατα για τον ΠΑΘΕ και την Εγνατία. «Από τον σύμβουλο για τους
αυτοκινητόδρομους», σημειώνει, «περιμένουμε να έχει βρει στις αρχές του 2000
τα κεφάλαια και να προχωρήσουμε στη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης».

Οι προτεραιότητες

Η προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων θα είναι, βεβαίως, το κερασάκι στην τούρτα
που είναι ήδη πολύ μεγάλη. Με τα 9 τρισ. δρχ. που εξασφάλισε η Ελλάδα στο
Βερολίνο και τα άλλα 3,5 τρισ. δρχ. που αντιστοιχούν στην εθνική συμμετοχή,
άνετα μπορεί να χρηματοδοτηθεί το πιο φιλόδοξο επενδυτικό πρόγραμμα. Στην
ερώτηση για τις προτεραιότητες του Γ’ ΚΠΣ, ο κ. Πάχτας αναφέρει αρχικώς τα
έργα μεταφορών, με τα οποία «δημιουργούμε μια άλλη Ελλάδα, διασυνδεδεμένη με
την Ευρώπη». Αυτά είναι οι αυτοκινητόδρομοι (ΠΑΘΕ, Εγνατία και Ιόνιος άξονας),
τα λιμάνια και τα διεθνή αεροδρόμια. Μιλάει ακόμη για «τον εκσυγχρονισμό του
παραγωγικού μας περιβάλλοντος» και ειδικότερα της βιομηχανίας και της
γεωργίας, για την οποία «μεταφέρουμε το κέντρο βάρους από την τιμή στην
ποιότητα των προϊόντων της».

Υψηλή προτεραιότητα θα έχουν, επίσης, τα προγράμματα για την κατάρτιση και την
εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού, τα οποία αναμένεται να συμβάλλουν στη
μείωση της ανεργίας από 10% σήμερα σε 6% το 2006. Ακόμη, νέοι στόχοι του Γ’
ΚΠΣ θα είναι «η άρση της απομόνωσης του ορεινού όγκου και του νησιωτικού χώρου
και η διασύνδεσή τους με τα αστικά κέντρα», όπως επίσης και η εκμετάλλευση των
δυνατοτήτων που προσφέρει η Κοινωνία των Πληροφοριών.

Εξίσου υψηλούς στόχους είχε, βεβαίως, και το Β’ ΚΠΣ, του θυμίζουμε, αλλά ακόμη
δεν έχει τελειώσει ούτε ο αυτοκινητόδρομος Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Με το Γ’ ΚΠΣ,
διαβεβαιώνει ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας, θα τελειώσουν όλα σχεδόν τα
μεγάλα έργα: ΠΑΘΕ, Εγνατία, φυσικό αέριο, αεροδρόμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης,
Ρίο-Αντίρριο, Περιφερειακός δακτύλιος Αθήνας, σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών –
Θεσσαλονίκης, που θα επιτρέπει ταχύτητα 200 χλμ. την ώρα, όλα τα νοσοκομεία.
Μόνο το Κτηματολόγιο δεν θα έχει ολοκληρωθεί ούτε το 2006, παρατηρεί. Γεγονός
είναι ότι αν δεν ολοκληρωθούν όλα αυτά τα έργα ­ και πολλά ακόμη ­ ως το τέλος
του 2006, δύσκολα θα μπορέσουν να κατασκευασθούν αργότερα, αφού ο κρουνός των
κοινοτικών κονδυλίων θα κλείσει, όπως ο ίδιος ο κ. Πάχτας αναγνωρίζει. «Με το
τέλος του Γ’ ΚΠΣ», εξηγεί, «το ελληνικό ΑΕΠ θα αντιστοιχεί στο 80% περίπου το
μέσου κοινοτικού. Μ’ αυτή τη μεγάλη αναπτυξιακή παρέμβαση, δηλαδή, θα έχουμε
προσεγγίσει πολύ τις ισχυρές ευρωπαϊκές οικονομίες. Αυτό σημαίνει, όμως, ότι
πολλές ελληνικές περιφέρειες θα έχουν ξεπεράσει το 75% του μέσου κοινοτικού
ΑΕΠ, που είναι το όριο για χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία.
Προσωπικώς, είναι κάτι που εύχομαι να γίνει, να είναι δηλαδή μόνο λίγες οι
περιφέρειες εκείνες που θα εξακολουθούν να έχουν ανάγκη από την κοινοτική
στήριξη. Ελπίζω ότι θα έχουμε πετύχει τέτοιο επίπεδο ανταγωνιστικότητας, ώστε
να μη χρειάζεται άλλη παρέμβαση. Οπωσδήποτε, δεν θα υπάρξει τέταρτο ΚΠΣ, του
μεγέθους που έχουμε τώρα».

Η διαπραγμάτευση

Η εξασφάλιση του υψηλού πράγματι ποσού των 9 τρισ. για το Γ’ ΚΠΣ ήταν κάτι που
συζητήθηκε πολύ τις τελευταίες ημέρες. Ο κ. Πάχτας υποστηρίζει ότι καθοριστικό
ρόλο στο αποτέλεσμα αυτό έπαιξε κατ’ αρχάς η ευνοϊκή στάση της γερμανικής
προεδρίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και οι δύο αυτές πλευρές, λέει ο κ.
Πάχτας, κατανόησαν και συμμερίσθηκαν τα ελληνικά επιχειρήματα, που ήταν ότι
είμαστε η χώρα με τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή ανάγκη, η οποία επιπλέον βρίσκεται
σε καλό δρόμο τα τελευταία χρόνια και αξιοποιεί αποτελεσματικά τα κοινοτικά
κονδύλια.

Επίσης, κατά τον υφυπουργό, στην επιτυχία συνέβαλε η διαμόρφωση στρατηγικών
συμμαχιών με τα άλλα κράτη-μέλη του Νότου. Δεν παρέλειψε να προσθέσει, όμως,
ότι «σημαντικό ρόλο έπαιξε και η παρουσία Σημίτη, που έχει βελτιώσει το κύρος
της χώρας και της έχει προσδώσει διαπραγματευτική ισχύ. Υπάρχουν πλέον ανοιχτά
αυτιά, όταν μιλά η Ελλάδα».

Στην τελική ευθεία πάντως, εκείνο που μέτρησε, όπως προκύπτει απ’ όσα λέει ο
κ. Πάχτας, ήταν η απόφαση της ελληνικής αντιπροσωπείας να ακολουθήσει σκληρή
διαπραγματευτική γραμμή. «Είχαμε πιστέψει», λέει ο υφυπουργός, «ότι μπορούμε
να πάμε τον πήχυ ψηλά και αυτό το ενστερνίσθηκε ο Πρωθυπουργός. Αν είχαμε
άλλους στόχους θα τους είχαμε πετύχει 1 μήνα πριν. Η γερμανική προεδρία μάς
έδωσε ένα νούμερο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι με 7,5-8
τρισ. δρχ. Είπαμε, όχι, θέλουμε 9 τρισ.».

Η εξασφάλιση, πάντως, των κονδυλίων δεν θα οδηγήσει ως διά μαγείας στην Ελλάδα
που «οραματίζεται» η κυβέρνηση με το Γ’ ΚΠΣ. Η εφαρμογή του προγράμματος
κινδυνεύει να σκοντάψει ακριβώς στα ίδια προβλήματα που σκόνταψε το Β’ ΚΠΣ,
κυρίως στην ανεπάρκεια της κρατικής μηχανής. Ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας
το αναγνωρίζει αυτό, λέγοντας ότι «το κέντρο βάρους μετατοπίζεται πλέον από
την έλλειψη πόρων στην έλλειψη μηχανισμών σχεδιασμού, προγραμματισμού και
υλοποίησης των έργων».

Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό η κυβέρνηση σχεδιάζει, όπως λέει ο κ.
Πάχτας, την εφαρμογή ενός εθνικού προγράμματος διοικητικών, οργανωτικών και
θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Όλοι οι φορείς θα κληθούν να ενημερώσουν τις
συντονιστικές αρχές, με ποιο προσωπικό, ποιες οργανωτικές δομές και ποιο
θεσμικό πλαίσιο θα μπορέσουν να υλοποιήσουν τα προγράμματα της αρμοδιότητάς
τους και η κυβέρνηση θα φροντίσει να καλύψει τις ελλείψεις. «Θα περιμένουμε
από τους φορείς το διοικητικό, θεσμικό και οργανωτικό ισοζύγιο των έργων που
θα προτείνουν και αν είναι ελλειμματικό θα το καλύψουμε», καταλήγει ο
υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας.

Αν και χημικός στο επάγγελμα, με σπουδές στο Βέλγιο, όπου είχε μεταναστεύσει η
οικογένειά του από την Αρναία Χαλκιδικής, ο κ. Χρ. Πάχτας σταδιοδρομεί στον
χώρο της πολιτικής από το 1986, όταν διορίστηκε νομάρχης Χίου.

Δύο χρόνια μετά ανέλαβε καθήκοντα νομάρχη Έβρου και από το 1989 εκλέγεται
συνεχώς, σε πέντε διαδοχικές αναμετρήσεις, βουλευτής Χαλκιδικής.

Κυβερνητική θέση ανέλαβε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1993, όταν
τοποθετήθηκε ως υφυπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας στην
κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Στη θέση αυτή παρέμεινε έως τον Ιούλιο του 1994. Από τον Ιανουάριο του 1996
είναι συνεχώς υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας.

Μία τριετία στη διάρκεια της οποίας είχε την ευθύνη να προωθήσει το Β’
Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ­ που ξεκίνησε με πολλά προβλήματα ­ να
προετοιμάσει το επόμενο πρόγραμμα, όπως βεβαίως και τη διαπραγμάτευση της
Ατζέντας 2000.

Κάτι που μεταφράστηκε σε πολλά ξενύχτια στον 5ο όροφο του κτιρίου της οδού Νίκης.