ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΕΠΟΝΗΣ Ούτε αλλαγή ηγεσίας ούτε πρόωρες εκλογές

Απορρίπτει κάθε σκέψη να κινηθούν οι διαδικασίες αλλαγής της ηγεσίας του
ΠΑΣΟΚ ­ όπως πρότεινε ο Α. Τσοχατζόπουλος ­ στην περίπτωση αρνητικού
αποτελέσματος στις ευρωεκλογές, ο πρώην υπουργός Αναστάσης Πεπονής, σημαίνον
στέλεχος της λεγόμενης εσωκομματικής αντιπολίτευσης ­ όρο όμως που ο ίδιος δεν
αποδέχεται. «Δεν ανήκω σε καμιά ομάδα», δηλώνει.

Το ίδιο απορριπτικός είναι ο κ. Πεπονής και με την προοπτική να οδηγηθεί η
χώρα σε πρόωρες εκλογές, ύστερα από ένα δυσμενές για το ΠΑΣΟΚ εκλογικό
αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Προς επίρρωση μάλιστα των
προαναφερομένων στη διάρκεια μιας συνέντευξης προς «ΤΑ ΝΕΑ», ο κ. Πεπονής
επιχειρεί να επιδείξει νομιμοφροσύνη, με τρόπο μάλιστα που αγγίζει ίσως και τα
όρια της ειρωνείας, καθώς επισημαίνει «είμαι μέλος του ΠΑΣΟΚ. Δεν μου
επιτρέπεται, λοιπόν, να συζητώ με το υποθετικό δεδομένο μιας ήττας».

Ο πρώην υπουργός θεωρεί ότι το 5ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν έλυσε τα προβλήματα
ιδεολογίας και φυσιογνωμίας του κόμματος και για το μόνο που απασχόλησε την
κοινή γνώμη ήταν τα όσα συνέβησαν κατά την ανάδειξη της νέας Κεντρικής
Επιτροπής, που εξελίχθηκε σε αναμέτρηση των εσωκομματικών συσχετισμών. Και
εξηγεί ότι εξαιτίας αυτών των αντιπαραθέσεων αρνήθηκε να θέσει υποψηφιότητα
στην Κεντρική Επιτροπή. Ο κ. Πεπονής, που ερωτάται για το ενδεχόμενο ενός
σαρωτικού ανασχηματισμού μετά τις ευρωεκλογές, τάσσεται κατά, διότι πιστεύει
ότι «είναι αμφίβολο» αν ένας τέτοιος ανασχηματισμός μπορεί να επιφέρει
αποτελέσματα στο 10μηνο που θα απομένει έως τις εθνικές εκλογές.

Αναφέρεται επίσης στην κρίση στο Κόσοβο και τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης,
καθώς και στην υπόθεση Οτζαλάν και αφήνει αιχμές για τους βουλευτές που είχαν
την πρωτοβουλία να προσκαλέσουν στην Ελλάδα τον Κούρδο ηγέτη. Μιλάει ακόμη για
την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική και επισημαίνει ότι «εβάρυνε δυσανάλογα
τα χαμηλότερα στρώματα».

Δεν χάραξε προοπτικές το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, δεν ανέδειξε θέσεις και δεν
συνέβαλε στην αποσαφήνιση της ιδεολογικής του φυσιογνωμίας. Κρίνοντας το 5ο
Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Πεπονής αναφέρει: «Δυστυχώς επαληθεύθηκαν οι
προβλέψεις που είχα διατυπώσει πολύ έγκαιρα και από τις στήλες της εφημερίδας
σας. Δεν συνέβαλε αυτό το Συνέδριο στην αποσαφήνιση της ιδεολογικής μας
φυσιογνωμίας. Δεν ανέδειξε θέσεις. Δεν εχάραξε προοπτικές. Απασχόλησε την
κοινή γνώμη αποκλειστικά και μόνο με καταμετρήσεις, αναμετρήσεις και
εσωκομματικούς συσχετισμούς. Κι αυτά, όταν προσοχή και δράσεις θα έπρεπε να
είναι συγκεντρωμένες στα ουσιαστικά εθνικά και κοινωνικά προβλήματα. Γι’ αυτά
ζητά απαντήσεις ο λαός μας. Υπενθυμίζω, τέλος, ότι το ΠΑΣΟΚ ασκεί κυβερνητικές
ευθύνες και κρίνεται κυρίως από το έργο και τη συμπεριφορά της κυβέρνησης».

Γιατί αρνήθηκα

ΕΡ.: Επιλέξατε τη μη συμμετοχή σας στην Κεντρική Επιτροπή.
Γιατί; Είχατε διαφωνήσει και με την προοπτική να υπάρξει
υποψηφιότητα απέναντι στον Κώστα Σημίτη. Μπορείτε να αναλύσετε
το σκεπτικό σας;

ΑΠ.: Η απόφαση να μην επιδιώξω τη συμμετοχή μου στη νέα Κεντρική Επιτροπή
είναι συνεπής σε όσα είχα επισημάνει έγκαιρα, ως μέλος της προηγούμενης
σύνθεσής της. Αρνήθηκα να συμμετάσχω στις αριθμητικές αντιπαραθέσεις προσώπων
και ομάδων.

Θα υποστήριζα την πρόταση για μια άλλη υποψηφιότητα, εφόσον θα εξέφραζε μια
συγκροτημένη θέση και πρόταση με ευρεία υποστήριξη. Διαπίστωσα όμως ότι τυχόν
δεύτερη υποψηφιότητα θα κατέληγε σε μια εικόνα πολυδιάσπασης.

ΕΡ.: Ανήκετε στη λεγόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση. Είστε σε θέση
να προσδιορίσετε την τακτική της από εδώ και πέρα; Θα
συμμετείχατε σε έναν ανασχηματισμό της κυβέρνησης, που
τοποθετείται αμέσως μετά τις ευρωεκλογές;

ΑΠ.: Δεν ανήκω σε καμιά συγκροτημένη ομάδα. Γι’ αυτό και ως ψηφοφόρος στο
Συνέδριο έδωσα την προτίμησή μου σε πρόσωπα, με αξιοκρατικά κατά την κρίση μου
κριτήρια, και όχι για να ακολουθήσω οιαδήποτε «γραμμή». Δεν με απασχολεί
προσωπικά το ενδεχόμενο κυβερνητικού ανασχηματισμού. Εξάλλου, είναι αμφίβολο
εάν ένας ανασχηματισμός με χρονικό ορίζοντα έως τις εθνικές εκλογές, δηλαδή 10
περίπου μηνών, θα απέφερε ουσιαστικά αποτελέσματα.

ΕΡ.: Πώς κρίνετε την αποχώρηση του Μ. Δασκαλάκη από το ΠΑΣΟΚ
και την προσχώρησή του στο ΔΗΚΚΙ;

ΑΠ.: Θα πω μόνο ότι στο πρόσωπο του κ. Μανώλη Δασκαλάκη το ΠΑΣΟΚ στερείται ένα
από τα καλύτερα στελέχη του.

Οι ευρωεκλογές

ΕΡ.: Ποια είναι η γνώμη σας για τις ευρωεκλογές; Οι δημοσκοπήσεις
δίνουν ένα προβάδισμα στη Νέα Δημοκρατία και περίπου προδικάζουν νίκη
της στις ευρωεκλογές.

ΑΠ.: Σ’ αυτές τις εκλογές θα έπρεπε τα κόμματα να εκθέσουν τις εκτιμήσεις
τους, τις θέσεις τους και τις προτάσεις τους για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τη
λειτουργική της διάρθρωση, για τις συνέπειες από την παραπέρα διεύρυνσή της,
για τον πραγματικό ρόλο και τις δυνατότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για
τα πλεονεκτήματα αλλά και για τους περιορισμούς, ή και τους κινδύνους, που
συνεπάγεται η συμμετοχή μας στην Ένωση. Αντί γι’ αυτά, οι ευρωεκλογές
αντιμετωπίζονται ως ένα είδος θεσμικής δημοσκόπησης, ως ένα πρόκριμα για τις
εθνικές εκλογές, ακόμα κι από εκείνους που με λόγια ισχυρίζονται το αντίθετο.
Θα ξοδευτούν άφθονα χρήματα για διαφημιστικές εξορμήσεις, αλλά δεν θα υπάρξει
γνήσιος πολιτικός λόγος και διάλογος για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και για
την Ελλάδα μέσα σ’ αυτήν.

ΕΡ.: Μια ήττα του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές μπορεί να σηματοδοτήσει
εξελίξεις στο πολιτικό πεδίο; Είναι δυνατόν δηλαδή να
υπάρξει πρόβλημα ηγεσίας ή να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες,
ακόμα και εντός του έτους, εκλογές;

ΑΠ.: Είμαι μέλος του ΠΑΣΟΚ. Δεν μου επιτρέπεται λοιπόν να συζητώ με το
υποθετικό δεδομένο μιας ήττας. Πάντως απορρίπτω κάθε σκέψη ότι ένα δυσμενές
αποτέλεσμα αυτών των εκλογών είναι το μέσο για την επίλυση των όποιων
εσωκομματικών προβλημάτων μας. Ούτε αποδέχομαι να οδηγεί το αποτέλεσμα των
ευρωεκλογών σε πρόωρες εθνικές εκλογές.

ΕΡ.: Πώς αντιμετωπίζετε το ενδεχόμενο σχηματισμού νέων πολιτικών
φορέων, όπως λ.χ. το κόμμα Αβραμόπουλου και πόσο
επηρεάζει αυτό τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Δεν γνωρίζω τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Εξάλλου δεν είναι, νομίζω,
σοβαρό να μας απασχολεί ένα κόμμα, που για την ώρα είναι κόμμα-φάντασμα.

Η ένταξη

ΕΡ.: Η κυβέρνηση έχει αναγάγει την ένταξη στην ΟΝΕ περίπου σε πανάκεια.
Εσείς, που έχετε χρηματίσει και υπουργός σε παραγωγικό
υπουργείο, συμφωνείτε με τη θέση αυτή, που
παράλληλα αποτελεί και άλλοθι για την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική;

ΑΠ.: Για την Ελλάδα δεν μπορεί να είναι πρωταρχικός στόχος η ένταξη στην ΟΝΕ.
Η γεωπολιτική θέση μας και το άμεσο διεθνές περιβάλλον, είτε το θέλουμε είτε
όχι, δίνουν την προτεραιότητα στα εθνικά θέματα. Προς το παρόν, πρόκειται μόνο
για ένωση νομισματική. Έχουν προβληθεί οι θετικές μόνο συνέπειες από αυτή τη
συμμετοχή μας, αλλά και αυτές αποσπασματικά. Δεν αμφισβητώ ότι υπάρχουν. Οι
υπεύθυνοι όμως αποφεύγουν να ενημερώσουν το λαό για όλες τις πτυχές των
συνεπειών από αυτή τη συμμετοχή. Για τους περιορισμούς π.χ. που επιβάλλει, ή
και για τις συνέπειες από τις υπερεξουσίες που έχουν εκχωρηθεί στην Κεντρική
Ευρωπαϊκή Τράπεζα. Ως προς την οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε για να
επιτευχθεί η είσοδός μας στο ενιαίο νόμισμα, περιορίζομαι να επαναλάβω ότι
εβάρυνε δυσανάλογα τα χαμηλότερα στρώματα.

ΓΙΑ ΤΟ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΟ

Έμμεση προειδοποίηση στην κυβέρνηση να επαληθεύσει και στην πράξη τις δηλώσεις
της περί μη αλλαγής των συνόρων, απευθύνει ο Αν. Πεπονής. Συγκεκριμένα, στην
ερώτηση «αν υπάρχει κίνδυνος εμπλοκής της Ελλάδας στην κρίση στο Κόσοβο ή αν
υπάρχει περιθώριο αλλαγής συνόρων στα σημερινά Βαλκάνια», ο κ. Πεπονής
δηλώνει: «Δεν μπορώ να προσπεράσω ασχολίαστο το μήνυμα που εκπέμπει η πολεμική
κινητοποίηση όλων των στρατιωτικών ισχυρών δυνάμεων της Δύσης εναντίον ενός
μικρού κράτους και του λαού του. Μας ειδοποιεί, ότι οι αποφάσεις των ισχυρών
δεν επιδέχονται αμφισβητήσεις.

Τα δυτικά, κυρίως, Βαλκάνια κατακλύζονται από εξωβαλκανικές στρατιωτικές
δυνάμεις. Έχομε μπει σε μια φάση άμεσης και δυναμικά επιβαλλόμενης
κηδεμόνευσης των βαλκανικών λαών.

Έχω υποστηρίξει επανειλημμένα, ότι οι από το 1991-1992 εξελίξεις στα Βαλκάνια
υποβοηθούν επίσης και τις ηγεμονικές επιδιώξεις της Άγκυρας. Ακόμα, ότι αυτά
που συμβαίνουν στη Γιουγκοσλαβία ενθαρρύνουν τάσεις μεγαλοϊδεατισμού σε
ορισμένους βόρειους γείτονές μας και επιδιώξεις αλλαγής συνόρων. Υπενθυμίζω,
ότι οι αλλαγές συνόρων ξεκίνησαν με την Κροατία και τη Σλοβενία, κατέβηκαν
ύστερα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και τώρα έφτασαν στο Κόσοβο.

Δεν αμφισβητώ τη διαβεβαίωση της κυβέρνησης ότι αποκλείει την πολεμική εμπλοκή
της Ελλάδας στο Κόσοβο. Είναι, εξάλλου, ορθή η δηλωθείσα αντίθεσή της σε
αλλαγές των συνόρων. Θέλω να πιστεύω, ότι δεν θα προσφέρει καμία συνδρομή σε
κινήσεις και μέτρα, που θα κατέληγαν σε αντίθετο αποτέλεσμα».

Η στάση Μιλόσεβιτς

ΕΡ.: Ανεξάρτητα από τη βαρβαρότητα των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών και των
φιλοσερβικών αισθημάτων του ελληνικού λαού, πώς κρίνετε τη στάση του
προέδρου Μιλόσεβιτς;

ΑΠ.: Πιστεύω, ότι η ηγεσία της Νέας Γιουγκοσλαβίας θα μπορούσε να εξαναγκασθεί
με διπλωματικές πιέσεις να αναγνωρίσει στους Κοσοβάρους τα δικαιώματα που
ασφαλώς τούς ανήκουν. Θα έπρεπε όμως να παρασχεθούν εγγυήσεις, ότι η
παραχώρηση μιας αυτονομίας μέσα στο ενιαίο γιουγκοσλαβικό κράτος, δεν θα
απέβαινε ενδιάμεσος σταθμός προς μία οριστική απόσπαση από τη Γιουγκοσλαβία. Η
αίσθηση αυτού του κινδύνου δεν είναι βέβαια άσχετη και με τις βλέψεις
εθνικιστικών κέντρων στη Βόρειο Αλβανία, τα οποία αποβλέπουν σε προσάρτηση για
τη διαμόρφωση μιας «μεγάλης Αλβανίας». Πρέπει, λοιπόν, να κατανοήσομε την
άρνηση μιας χώρας να αποδεχθεί ότι η εδαφική της ακεραιότητα τελεί υπό τριετή
ή άλλη προθεσμία, όπως ουσιαστικά της ζητήθηκε με το κείμενο του Ραμπουγέ.

ΕΡ.: Μπορείτε να αποτιμήσετε σήμερα το επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων
­ μετά ειδικά και την υπόθεση Οτζαλάν;

ΑΠ.: Το ζήτημα Οτζαλάν δεν μετέβαλε την ουσία των προβλημάτων που έχει
γεννήσει ο ηγεμονισμός της Άγκυρας και οι βλέψεις της εναντίον της Ελλάδας. Ο
χειρισμός και η εξέλιξη του ζητήματος προσέφεραν όμως στην Άγκυρα μία ακόμη
ευκαιρία να δείξει πως επιβάλει τις θελήσεις της και, επίσης, να ανανεώσει την
ψευδόλογη προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας.

Η υπόθεση Οτζαλάν

ΕΡ.: Στην υπόθεση Οτζαλάν, όπου είναι γενικώς παραδεκτό ότι έγιναν
λάθη από πλευράς κυβέρνησης, υπήρξαν λανθασμένες πρωτοβουλίες
από στελέχη που κινούνται στον χώρο της εσωκομματικής αντιπολίτευσης;

ΑΠ.: Αυτό που αποκαλείτε εσωκομματική αντιπολίτευση δεν έχει καμία σχέση με τη
διέλευση του Οτζαλάν από την Ελλάδα. Θα σας πω μάλιστα, πως μήνες προτού
γεννηθεί ζήτημα Οτζαλάν, δεν προσυπέγραψα κείμενα πρόσκλησής του στην Ελλάδα.
Όχι γιατί δεν συμμερίζομαι τα αισθήματα των συναδέλφων μου βουλευτών που είχαν
υπογράψει. Αντίθετα, κατανοώ και τιμώ την ευαισθησία τους και το ενδιαφέρον
για τους καταπιεζόμενους Κούρδους. Είχα όμως διαφορετική πολιτική εκτίμηση.
Αλλά η κυβέρνηση έκανε γνωστή τη θέση της για την παρουσία του Οτζαλάν στην
Ελλάδα με καθυστέρηση αδικαιολόγητη. Την εδήλωσε όταν πια είχε αναγκασθεί ο
Οτζαλάν να καταφύγει στην Ευρώπη. Αλλά και τότε δεν ετόλμησε να θέσει ευθέως
την Ευρωπαϊκή Ένωση προ των ευθυνών της. Να υπενθυμίσει δηλαδή στις
κυβερνήσεις των κρατών-μελών, ότι η παροχή πολιτικού ασύλου είναι ένα από τα
κύρια χαρακτηριστικά του δημοκρατικού πολιτικού πολιτισμού της Ευρώπης, τον
οποίο συχνά επικαλούνται ρητορικά, αλλά στην περίπτωση, πάντως, του Οτζαλάν,
τον ελησμόνησαν.