[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Μπορεί να προξενεί κατάπληξη (και θλίψη), αλλά οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: ο
μισός πληθυσμός της Γης απειλείται από την έλλειψη νερού και ήδη πάνω από ένα
δισεκατομμύριο τετρακόσια εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε υγιεινό
πόσιμο νερό!

Και μη φανταστείτε ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι ζουν στην έρημο Σαχάρα. Δυστυχώς
και στον θεωρούμενο πολιτισμένο και αναπτυγμένο κόσμο εκατομμύρια άνθρωποι
στερούνται το νερό, είτε λόγω κακής διαχείρισής του είτε γιατί με τις
δραστηριότητές τους το μολύνουν και το ρυπαίνουν.

Έτσι, στα πρόθυρα της τρίτης χιλιετίας, ένα φυσικό αγαθό, όπως είναι το νερό,
το «νεράκι του Θεού», όπως αναφέρει η λαϊκή έκφραση, φαίνεται να γίνεται είδος
εν ανεπαρκεία και όχι μόνο: οι ειδικοί προβλέπουν ότι σύντομα θα γίνονται
πόλεμοι για την εξασφάλιση νερού, ενώ ήδη λαοί μεταναστεύουν ομαδικά από τις
εστίες τους, επειδή στα μέρη τους δεν βρίσκουν νερό.

Η έλλειψη νερού και μάλιστα σε τόσο ανησυχητικές διαστάσεις δείχνει με τον
πλέον αναμφισβήτητο τρόπο ότι ο σημερινός άνθρωπος σπαταλά τους φυσικούς
πόρους χωρίς πρόγραμμα, χωρίς φειδώ, χωρίς να υπολογίζει ότι δεν είναι ανεξάντλητοι.

Ο υπερκαταναλωτισμός, η βουλιμία και η αδιαφορία του σημερινού ανθρώπου για
τους αυριανούς κατοίκους του πλανήτη μας οδηγούν σε καταστάσεις που σε λίγο θα
είναι ανεξέλεγκτες και θέτουν σε κίνδυνο όχι μόνο το απώτερο μέλλον, αλλά και
το παρόν.

Και δυστυχώς δεν είναι μόνο το νερό. Οι περισσότεροι φυσικοί πόροι έχουν την
ίδια μεταχείριση. Η συνεχής υποβάθμιση του περιβάλλοντος, που είναι η
μεγαλύτερη απειλή για τις επερχόμενες γενιές, συνδέεται άμεσα με αυτήν την
κακοδιαχείριση των φυσικών πόρων.

Όμως το τραγικό της όλης υπόθεσης είναι ότι ενώ όλοι αναγνωρίζουν τους
κινδύνους αυτής της συμπεριφοράς, κανένας δεν δείχνει να ενδιαφέρεται μήπως
και αλλάξει κάτι. Οι παγκόσμιες διασκέψεις, συναντήσεις και συμβούλια που
γίνονται για τα θέματα αυτά (παράδειγμα η πρόσφατη Παγκόσμια Διάσκεψη του
Μπουένος Άιρες) εξαντλούνται σε ευχολόγια και ακαταλαβίστικα ή ανούσια
ανακοινωθέντα που επιβεβαιώνουν ότι ο σύγχρονος άνθρωπος επιμένει στην ίδια
καταστροφική συμπεριφορά, προτάσσοντας το προσωρινό κέρδος από την ανάγκη να
υπάρξει και αύριο στη Γη…