Προ-άγγελος ψυχρολουσίας

* Είναι βέβαια εύκολο και συχνά παραπλανητικό ­ γιατί η πραγματικότητα
ενός παιχνιδιού ποτέ δεν υπακούει σε θεωρητικά σχήματα ­ να διαπιστώνει κανείς
εκ των υστέρων τα αίτια μιας ποδοσφαιρικής αποτυχίας. Η συνολική μέχρι στιγμής
πορεία της Εθνικής μας ομάδας υπό τον κύριο Ιορντανέσκου είχε δείξει, ωστόσο,
σημάδια που δεν είναι άσχετα με το χθεσινό, κύκνειο άσμα του Ρουμάνου
προπονητή, αλλά μάλλον και των ελπίδων μας για πρόκριση στο Ευρω-2000.

* Μετά το αποτυχημένο πείραμα του εναρκτήριου παιχνιδιού με τη Σλοβενία
(στήριξη στους «ξενιτεμένους»: 2 χαμένοι βαθμοί), τη δίκαιη αλλά όχι απόλυτα
πειστική νίκη επί της Γεωργίας και την αρχή της σταδιακής ώσμωσης ανάμεσα στη
νέα ομάδα και τον νέο προπονητή, ήρθε το καθοριστικό στραβοπάτημα, που
οφείλεται αποκλειστικά στην υπαιτιότητα του τελευταίου: η ερωτοτροπία του με
την ΑΕΚ δεν στέρησε μόνο άλλους δύο βαθμούς στο παιχνίδι με την Αλβανία, αλλά
και την ηρεμία και την αυτοπεποίθηση στο σύνολο.

* Τα κομμάτια μιας ομάδας που σπάνε, πολύ δύσκολα συγκολλούνται. Τα
λόγια, οι υποσχέσεις και οι «ερμηνείες» δεν μπορούν να αναπληρώσουν την
απώλεια της εμπιστοσύνης ­ και η εμπιστοσύνη είναι το κύριο στοιχείο
επιτυχίας, ιδίως σε επίπεδο Εθνικής. Στο σαράκι αυτό που άρχισε να δουλεύει
στο εσωτερικό της ομάδας, προστέθηκαν, δύο τουλάχιστον, τεχνικά σφάλματα,
εμφανή ακόμα και στο πρόσφατο νικηφόρο φιλικό με την Κροατία: η επιμονή στη
χρησιμοποίηση τριών, υψηλόσωμων αλλά δυσκίνητων κεντρικών αμυντικών και η
αδυναμία να βρεθεί ένας κουμανταδόρος στο χώρο του κέντρου.

* Δεν είναι λοιπόν τόσο η αρχική σύνθεση στο παιχνίδι με τη Νορβηγία
που υπήρξε λανθασμένη, όσο το πνεύμα υπό το οποίο συγκροτήθηκε. Η απουσία του
Μαχλά μπορεί να παραξένεψε περισσότερο, αλλά η απουσία προσανατολισμών ήταν
σημαντικότερη ­ και ήταν, φοβούμαι, προδιαγεγραμμένη. Ακόμα και στα πρώτα
λεπτά της σχετικής ελληνικής πίεσης και της φαινομενικής αδυναμίας των
Νορβηγών να γίνουν επικίνδυνοι, έλειπε από το παιχνίδι μας αυτό που υποτίθεται
ότι φέραμε τον κύριο Ιορντανέσκου να μας ενσταλλάξει: την ανάπτυξη μοντέρνας ομάδας.

* Είναι αδύνατο σήμερα μια ομάδα να διακριθεί σε διεθνές επίπεδο χωρίς
ταχύτητα και συνεχή κίνηση ­ δύο στοιχεία που έλειπαν εντελώς από την
προχθεσινή Εθνική. Γι’ αυτό και όταν τελικώς μπήκε ο Μαχλάς, τα πράγματα
ελάχιστα άλλαξαν: το πρόβλημα δεν ήταν ­ μόνο ­ τι κάνουν οι επιθετικοί (με
τον Ντέμη να διακρίνεται κυρίως για την έλλειψη ομαδικότητάς του) αλλά,
κυρίως, το πώς θα έφθανε η μπάλα σε αυτούς.

* Έτσι, οι Νορβηγοί, που δεν είναι μεγάλοι αλλά απλώς ομάδα, επέβαλαν
σιγά σιγά το παιχνίδι τους. Ακόμα και αυτοί κατάλαβαν και άλλαξαν σε σχέση με
τις «καμινάδες» του πρόσφατου Μουντιάλ. Κίνηση, απλότητα και ένα κουνούπι που
τσίμπαγε την μπάλα και ρούφαγε τους χώρους άρκεσαν για να αποκαρδιώσουν μια
γηπεδούχο που γρήγορα διαλύθηκε μέσα στη μαρτιάτικη μπόρα.

* Αν είναι κάτι να κερδηθεί μέσα από αυτή τη δοκιμασία, αυτό δεν είναι,
φυσικά, η εγκατάλειψη της προσπάθειας. Ο Άγγελος φαίνεται να διάλεξε ­ κι
αυτός ­ την εύκολη λύση της εξόδου, αλλά η Εθνική παραείναι σημαντική υπόθεση
για να αφεθεί απροστάτευτη. Η αρχή μπορεί να γίνει από την εκμάθηση του
προχθεσινού μαθήματος, που προσγειώνει αλλά και ισορροπεί τις φιλοδοξίες μιας
ομάδας που βιάστηκε να ξεπεράσει τα όριά της.