Γιατί έφυγε ο Ιορντανέσκου

* Ο ομοσπονδιακός τεχνικός δεν συγχωρούσε τίποτα στην ΕΠΟ, ενώ αυτή έκανε τα
πάντα για να του ικανοποιεί τις απαιτήσεις

Τα γέλια βγήκαν ξινά στους διεθνείς που βλέπουν να χάνεται ένας ακόμη στόχος, το «Ευρώ 2000», από τις λάθος κινήσεις (κυρίως) του μαέστρου της, Άνγκελ Ιορντανέσκου

ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ της αντιπαλότητας, που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο,
περιέπεσαν ο Άνγκελ Ιορντανέσκου και η Εθνική Ομάδα. Τα μεγαλεπήβολα και
μακρόπνοα σχέδια για την οργάνωση του ποδοσφαίρου έμειναν στα λόγια και στα
διαφημιστικά προγράμματα, αφού η ίντριγκα και η εσωστρέφεια που «ευδοκιμούν»
στην ΕΠΟ και στην ΕΠΑΕ, εμποδίζουν τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη του αθλήματος.

Την Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 1998, έγραφε η «ΟΜΑΔΑ»: «Προφανώς εκ… παραδρομής
ή εξ αμελείας, προσελήφθη ως ομοσπονδιακός προπονητής ο Άνγκελ Ιορντανέσκου. Η
Ομοσπονδία υπολειτουργεί. Η ανευθυνότητα κυριαρχεί. Σύμβουλοι δημιούργησαν
“ομαδούλες”. Όλοι και όλα έχουν γίνει “κουβάρι”, ήρθε χθες και η απρέπεια των
διεθνών ποδοσφαιριστών, για να αποδειχθεί το “μπάχαλο” στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία».

Ήταν σημαδιακή η προηγούμενη ημέρα του δημοσιεύματος. Και για τον Ρουμάνο
προπονητή και για τους διεθνείς παίκτες και για την Ομοσπονδία και βεβαίως
οδυνηρή για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

ΑΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Οι παίκτες της Εθνικής επρόκειτο να συζητήσουν, εκ των υστέρων, τις διάφορες
παροχές για τους αγώνες της προκριματικής φάσης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος,
αλλά δεν παρουσιάστηκαν στο προγραμματισμένο, για τις 22 Σεπτεμβρίου, ραντεβού
τους ενώπιον του προεδρείου της Ομοσπονδίας. Ειχε προηγηθεί, όμως, άλλη
συνάντηση (μια εβδομάδα νωρίτερα) από την οποία πήγαν, είδαν και απήλθαν,
επειδή τους έστησε η Ομοσπονδία. Η αντιπροσωπεία, λοιπόν, των διεθνών, δεν
πήγε στο ραντεβού της με το προεδρείο της ΕΠΟ, εκτός από τον Ηλία Πουρσανίδη,
ο οποίος μόνος του δεν ήταν δυνατόν, ούτε είχε εξουσιοδοτηθεί, να υποβάλει τις
προτάσεις των συναδέλφων του. Έγινε χαμός. Το θέμα πήρε μεγάλη διάσταση και
στην ουσία από εκείνη τη μέρα, αρκετοί από τους διεθνείς κήρυξαν «εμπάργκο»
στα ΜΜΕ.

Η ΕΠΟ εμφανίστηκε αφερέγγυα ως προς το ναυάγιο του πρώτου ραντεβού προς τους
παίκτες, ο Ιορντανέσκου, που ήρθε μετά βαΐων και κλάδων και με τις ευλογίες
του υφυπουργού Αθλητισμού Ανδρέα Φούρα και όλων των προέδρων των ΠΑΕ, βρέθηκε
σε αδιέξοδο με την τροπή που πήρε το θέμα. «Αυτά τα πράγματα συζητούνται ­
είχε πει ­ από πριν και όχι μετά τους αγώνες και μάλιστα ύστερα από ένα άτυχο αποτέλεσμα».

Στην ΕΠΟ, όμως, ήδη είχαν βγάλει τα σπαθιά. Η διοίκηση, που είχε αναδειχθεί με
πολλά όνειρα και προγράμματα για τον εκσυγχρονισμό του ποδοσφαίρου, δεν
μπορούσε να προχωρήσει σε όλα όσα, ωραία και καλά, είχε εξαγγείλει λίγες μέρες
μετά την εκλογή της.

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας ήταν (και είναι) σε διαρκή αμφισβήτηση, ο γενικός
γραμματέας και όλοι οι πρόεδροι των Επιτροπών επίσης και η διαρκής κόντρα
(τότε και σήμερα), για θέματα διαιτησίας, επικοινωνίας, τηλεοπτικά,
προμηθειών, ποδοσφαιρικών ενώσεων, υπαλλήλων, συνεργατών του κ. Ιορνατνέσκου,
ταξιδίων του ίδιου και των συνεργατών του, για την παρακολούθηση των διεθνών
παικτών, η ίντριγκα για τους ομοσπονδιακούς που προσελήφθησαν, όλα αυτά και
άλλα πολλά είχαν αποπροσανατολίσει την Ομοσπονδία και τον Ρουμάνο προπονητή
από τους κεντρικούς στόχους τους. Τα πρώτα σύννεφα είχαν φανεί στον ορίζοντα,
αλλά εκ των ενόντων μετριάστηκαν τα προβλήματα. Αγωνιστικά, όμως, το σκάφος
της Εθνικής «έμπαζε νερά». Το αποτέλεσμα με τη Σλοβενία, προκάλεσε πλήγμα στην
αξιοπιστία του Ιορντανέσκου και της διοικητικής πλειοψηφίας από τις επιθέσεις
της αντιπολίτευσης της Ομοσπονδίας, ενώ ο Ρουμάνος, σε μια προσπάθεια να
δικαιολογήσει το αποτέλεσμα και την εμφάνιση της Εθνικής, δήλωσε ότι
«αναλαμβάνει πλήρως τις ευθύνες, καθώς δεν γνωρίζει ακόμη την ομάδα». Μάλιστα
στην άποψη ότι «υπάρχει ασυμφωνία χαρακτήρων μεταξύ του Νικολαΐδη και του
Μαχλά» λίγες μέρες αργότερα δήλωσε στην «ΟΜΑΔΑ»: «Πρέπει να είναι γενναιόδωροι
μεταξύ τους».

ΘΛΙΒΕΡΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ

Ο Ιορντανέσκου, που προσελήφθη ως τεχνικός με άριστες γνώσεις και προσβάσεις
στην διεθνή ποδοσφαιρική κοινότητα και ως ο άνθρωπος που θα οργανώσει τα
εθνικά συγκροτήματα και το ελληνικό ποδόσφαιρο, διαπίστωσε ότι ελάχιστες
δυνατότητες έχει η Ομοσπονδία για να υλοποιήσει αυτά που επιθυμεί, καθώς το
ποδόσφαιρο ελέγχεται καθαρά από την ΕΠΑΕ. Δεν συγχωρούσε τίποτα στην ΕΠΟ, η
οποία, όμως, έκανε ό,τι μπορούσε για να ικανοποιήσει σιγά-σιγά τις επιθυμίες
του. Στις 20 Οκτωβρίου είχε στείλει το δεύτερο μήνυμά του, ότι «αν συνεχιστεί
η αδιαφορία για την Εθνική, θα παραιτηθεί». Γιατί;

Επειδή η ΕΠΟ δεν είχε φροντίσει ­ κατά τα λεγόμενά του ­ να τον ενημερώσει για
τους χειρισμούς της στο παιχνίδι με την Αλβανία, αλλά και «για την
ανευθυνότητα που τη διέκρινε σε θέματα οργανωτικά»..

«Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, εγώ δεν μπορώ να συνεργαστώ μαζί σας» είχε
δηλώσει σε ανύποπτο χρόνο. Και είχε επαναστατήσει όταν μετά τον αγώνα με την
Γεωργία (14 Οκτωβρίου 1998) τον «τραβολογούσαν» από κανάλι σε κανάλι για να
δώσει συνέντευξη.

Τα άλλοθι, όμως, του Ιορντανέσκου έγιναν μπούμερανγκ προς τα τέλη Οκτωβρίου. Η
συμπεριφορά του και οι κινήσεις του, αλλά και οι υπερβολικές, για τις
δυνατότητες τής Ομοσπονδίας επιθυμίες του (συμφωνίες φιλικών αγώνων,
περισσότερες μέρες στη διάθεσή του για να δουλέψει με τους παίκτες, όχι
αναβολές και μεταθέσεις αγώνων πρωταθλήματος και κυπέλλου κ.ά), προκάλεσαν
ψυχρότητα στις σχέσεις του με την ΕΠΟ και ειδικότερα με το προεδρείο. Και η
έκρηξη δεν άργησε.

ΤΟ ΦΛΕΡΤ ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ

Στις αρχές Νοεμβρίου αποκαλύφθηκε το φλερτ του με την ΑΕΚ. Είχε συναντηθεί με
τον ισχυρό άνδρα του «δικεφάλου» Δημήτρη Μελισσανίδη και συζήτησε το
ενδεχόμενο της παράλληλης συνεργασίας του με την ΑΕΚ. Η ομάδα της Νέας
Φιλαδέλφειας είχε απομακρύνει τον Στεπάνοβιτς και λόγω των φιλικών σχέσεών της
με τον Ρουμάνο προπονητή, είχε «πέσει» πάνω του.

«Θα τα πούμε μετά τον αγώνα με την Αλβανία, εγώ, πάντως, δεν “σπάω” το
συμβόλαιό μου με την ΕΠΟ» έλεγε συνεχώς ο κ. Ιορντανέσκου.

Η ομάδα πήγε ράκος στην Αλβανία, δεν κατάφερε να νικήσει, το φλερτ του
Ιορντανέσκου με την ΑΕΚ «πάγωσε», αλλά ο καβγάς για τα φιλικά και την αποχή
των ομάδων από το πρωτάθλημα άναψε για τα καλά. Η σχέση του με την ΕΠΟ και της
Ομοσπονδίας με τον Ρουμάνο τεχνικό αποδείχθηκε περισσότερο από ολέθρια. Και
στο τρίτο μήνυμά του, άνοιξε την πόρτα, χωρίς αιδώ, χωρίς προειδοποίηση και
μας «έγραψε» στα παλαιά του υποδήματα. Άραγε ευθύνεται αυτός, ή όλοι όσοι του
έστρωσαν χαλιά για να πατήσει;

ΕΝΝΕΑ μήνες «φαγούρα» είχε ο Άνγκελ Ιορντανέσκου με την εθνική ομάδα. Εννέα
μήνες ψαχνόταν για τον καταρτισμό ιδανικής ενδεκάδας, αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε.

Δεν μπόρεσε να αποφύγει το σύνδρομο Μαχλά-Νικολαΐδη. Πάντα υποστήριζε ότι και
οι δυο «χωράνε» στην ομάδα, ωστόσο ενδόμυχα ούτε ο ίδιος πίστεψε ότι οι δύο
κορυφαίοι κυνηγοί μας είναι σε θέση, κυρίως λόγω χαρακτήρα, να αγωνιστούν
μαζί. Μία φορά τόλμησε (προχθές) και αποδείχθηκε τραγικό λάθος του.

Η επιμονή του να αλλάζει θέση στον Ζαγοράκη. Έναν κλασικό μέσο, που δεν
διακρίνεται για τις ικανότητές του σε θέση ανασταλτικού στη δεξιά πλευρά της άμυνας.

Η διαρκής αναζήτησή του για έναν λίμπερο στην ομάδα. Πότε «έψαχνε» τον
Μιλόγεβιτς, πότε τον Πουρσανίδη και τελικά κατέληγε πάντα στον Ουζουνίδη, αφού
προηγουμένως τον έκανε, ψυχολογικά, ράκος με τις δηλώσεις του.

Δεν βρήκε ποτέ τον κουμανταδόρο της ομάδας. Εξετόπισε τον Τσάρτα, αποδυνάμωσε
τον Φραντζέσκο, ήθελε τον Καραπιάλη, κάπου αναζήτησε για βοήθεια της ομάδας
και τον Τζόρτζεβιτς και στον αγώνα με την Νορβηγία έδωσε τον ρόλο του
μπαλαντέρ στον Μάρκο!

Από την αρχή δεν μπόρεσε να «δέσει» την άμυνα της ομάδας. Καλώς ή κακώς,
έκρινε ότι οι Αποστολάκης και Καραταΐδης μεγάλωσαν πια, αλλά εναλλακτικές
λύσεις δεν βρήκε. Η ομάδα δέχεται με ευκολία τα γκολ κι αυτό είναι το
μεγαλύτερο μειονέκτημά της.

Ποτέ δεν κατάφερε να πείσει τους διεθνείς για τους ρόλους που τους αναθέτει. Η
ομάδα και στα τρία παιχνίδια της προκριματικής φάσης δεν είχε συνοχή, δεν είχε
σοβαρότητα και δεν είχε καλή ψυχολογία.

Δημιούργησε παραμονές του αγώνα με την Νορβηγία βαρύ κλίμα, με τις
αψυχολόγητες δηλώσεις του εις βάρος του Ελευθερόπουλου, που σαφώς επηρέασαν
την ομάδα και τους παίκτες του Ολυμπιακού.

Η… ιστορία που δημιούργησε, παραμονές του αγώνα με την Αλβανία, δηλαδή οι
συζητήσεις του με την ΑΕΚ.

Δεν δέθηκε ποτέ (λόγω διαφορετικής νοοτροπίας) με τους παίκτες του. Γι’ αυτόν
οι παίκτες ήταν εργαλεία και γι’ αυτούς ο σκληρός προπονητής, ο οποίος δεν
δέχεται μύγα στο σπαθί του.

Στον οργανωτικό τομέα και στον προγραμματισμό έχει τα δίκια του. Η Ελλάδα
ποδοσφαιρικά τώρα προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι.