Έδειξαν τα δόντια τους

Εντυπωσιακή φάση από τον αγώνα Δανίας – Ιταλίας (1-2)

Ιταλία, Ουκρανία, Σουηδία και Τσεχία πραγματοποίησαν σημαντικά βήματα στον
δρόμο προς τα τελικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, ενώ Γερμανία και Αγγλία
έδειξαν τα… δόντια τους.

«Θα έπρεπε να λέγεται Σερ Πολ Σκόουλς. Συνήθως, σε όποιον πετυχαίνει τρία γκολ
στο Γουέμπλεϊ απονέμεται τίτλο τιμής». Χατ τρικ εις βάρος της Πολωνίας στο
Γουέμπλεϊ πέτυχε ο Πολ Σκόουλς, χαρίζοντας ένα αξέχαστο απόγευμα στον Κέβιν
Κίγκαν, που έκανε το ντεμπούτο του στον πάγκο της εθνικής Αγγλίας. Νίκη με 3-1
και αναπτέρωση των ελπίδων για κατάκτηση της πρώτης θέσης στον 5ο όμιλο για
την Αγγλία ήταν ό,τι καλύτερο για τον Κίγκαν, που δεν ξέχασε να ευχαριστήσει
τον Σκόουλς για το σπουδαίο του δώρο.

«Ο Σκόουλς ήταν καταπληκτικός, όπως και οι περισσότεροι Άγγλοι διεθνείς. Ίσως
ο κόσμος να κατάλαβε σήμερα πως το αγγλικό ποδόσφαιρο δεν είναι τόσο κακό όσο
λένε». Στην αντεπίθεση πέρασε και η Γερμανία, σημειώνοντας τρία γκολ εις βάρος
της Βόρειας Ιρλανδίας, στο Μπέλφαστ (3-0), και θεωρείται πια θέμα χρόνου για
να περάσει στην πρώτη θέση στον 3ο όμιλο, εις βάρος της Τουρκίας.

«Υπήρχε μεγάλη πίεση στη γερμανική ομάδα μετά τη σκληρή κριτική που δέχτηκε
από τον Τύπο, λόγω των κακών εμφανίσεων στο τουρνουά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Για τον λόγο αυτό η νίκη εις βάρος της Βόρειας Ιρλανδίας ήταν πολύ σπουδαία».
Λόγια του Φραντς Μπεκενμπάουερ, που αντικατοπτρίζουν το «ειδικό βάρος» που
είχε για τους Γερμανούς ο αγώνας του Μπέλφαστ, αφού στα πέντε προηγούμενα
παιχνίδια που έδωσαν είχαν πετύχει μόλις μία νίκη.

«Γνωρίζαμε από προηγούμενες εμπειρίες πως το παιχνίδι θα ήταν πολύ δυνατό και
ίσως το τελικό 3-0 να μην το περιμέναμε ούτε εμείς οι ίδιοι», υπογράμμισε ο
ομοσπονδιακός προπονητής Έριχ Ρίμπεκ.

Το απόλυτο ρεκόρ (3Χ3) διατήρησε η Ιταλία του Ντίνο Τζοφ, μετά τη νέα νίκη της
με 2-1 επί της Δανίας, στην Κοπεγχάγη. Και τα δύο γκολ της Σκουάντρα Ατζούρα
πέτυχαν οι Γιουβεντίνοι «δήμιοι» του Ολυμπιακού, Φιλίπο Ιντζάγκι και Αντόνιο Κόντε.

Στο Παρίσι, η παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία υποχρεώθηκε σε ισοπαλία (0-0) στην
Ντιναμό Κιέβου που εμφανίστηκε με φανέλες της… εθνικής Ουκρανίας. Η παρέα
του Σεβτσένκο αδικείται από το τελικό σκορ, αλλά δηλώνει ευχαριστημένη αφού
διατήρησε το αήττητό της και τις ­ μεγάλες ­ πιθανότητές της να προκριθεί ως
νικήτρια του 4ου ομίλου.

Το απόλυτο ρεκόρ (4Χ3) διατήρησε και η Τσεχία, νικώντας την επικίνδυνη
Λιθουανία 2-0. Η φιναλίστ του τελευταίου ευρωπαϊκού πρωταθλήματος πολύ δύσκολα
θα χάσει το μεγάλο ραντεβού των Κάτω Χωρών.

Ο Ραούλ «εκτέλεσε» την Αυστρία με τέσσερα γκολ

Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ του «γύπα» Εμίλιο Μπουντραγκένιο στη Ρεάλ Μαδρίτης και την Εθνική
Ισπανίας, Ραούλ Γκονθάλεθ αποδεικνύεται το ίδιο «αιμοβόρος». Οι Αυστριακοί το
γνωρίζουν αυτό καλύτερο από κάθε άλλον, μετά τα τέσσερα γκολ που πέτυχε εις
βάρος τους, υποχρεώνοντάς τους στην πιο βαριά ήττα της ιστορίας τους στο
ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Χωρίς να έχει συμπληρώσει ακόμη τα 22 του χρόνια (γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου
του 1977), ο Ραούλ θεωρείται αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο αστέρι του ισπανικού ποδοσφαίρου.

Αν και η επαγγελματική του καριέρα έχει ταυτιστεί με τη Ρεάλ Μαδρίτης, είναι
γνωστό πως από μικρός ήταν φανατικός οπαδός της Ατλέτικο Μαδρίτης. Πιτσιρικάς,
κλωτσούσε την μπάλα στις αλάνες που βρίσκονται γύρω από το Βιθέντε Καλντερόν,
μέχρι που κατάφερε να εισέλθει μέσα σ’ αυτό και να γίνει αναντικατάστατο μέλος
της παιδικής ομάδας της Ατλέτικο. Στο παιδικό πρωτάθλημα του 1992, πετυχαίνει
62 γκολ και οδηγεί την Ατλέτικο στην κατάκτηση του τίτλου.

Ο πρόεδρος Χεσούς Χιλ διαφωνεί με τον Ραούλ στο οικονομικό θέμα (ο πιτσιρικάς
ήθελε να του καλύπτει η Ατλέτικο τα έξοδά του σε ιδιωτικό σχολείο) και το
διαζύγιο ήταν γεγονός.

Ο Ραούλ, ωστόσο, είχε μπει ήδη στο στόχαστρο του πρώην άσου της Ρεάλ Μαδρίτης,
Φερμίν, ο οποίος τελικά έγινε ο μάνατζέρ του και τον έπεισε να μετακομίσει στο
Σαντιάγκο Μπερναμπέου την περίοδο 1992-93.

Στις 29 Οκτωβρίου του 1994 κάνει ντεμπούτο στο ισπανικό πρωτάθλημα με τα
χρώματα της Ρεάλ Μαδρίτης (εναντίον της Σαραγόσα) και ταυτόχρονα γίνεται ο
νεαρώτερος ποδοσφαιριστής που φορά τη φανέλα της «βασίλισσας» σε επίσημο αγώνα.

Έκτοτε η πορεία του είναι συνεχώς ανοδική, με αποτέλεσμα στις 9 Οκτωβρίου του
1996 να φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Ισπανίας εναντίον της Τσεχίας

Τις δύο τελευταίες περιόδους ο Ραούλ παρουσίασε κάμψη στην απόδοσή του και
μπήκε στη σκιά των μεγάλων αστεριών της Ρεάλ Μαδρίτης. Δεν έγινε όμως το ίδιο
και στην Εθνική Ισπανίας, με την οποία πραγματοποιεί πάντα εκπληκτικές εμφανίσεις.