Ιστορία 12 ετών

Η πρόκριση στην Ολυμπιάδα του 2000 ο στόχος τώρα των κοριτσιών

Όμορφο μπουκέτο από τα κορίτσια που είχαν την πρώτη επιτυχία με την Εθνική Ανσάμπλ Γυναικών ­ 5η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το 1987, στο Σαράγεβο

Η ιστορία της Εθνικής Ανσάμπλ ­ που σήμερα στην Καλαμάτα ολοκληρώνει το πρώτο
της σκληρό τεστ εν όψει των μεγάλων φετινών στόχων για διάκριση στο Ευρωπαϊκό
Πρωτάθλημα (Βουδαπέστη, 28-31 Μαΐου) και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (Οζάκα, 28
Αυγούστου – 3 Σεπτεμβρίου) που θα κρίνει και την πρόκριση στην Ολυμπιάδα 2000
­ ξεκινά 12 χρόνια πριν.

Ήταν το 1987 που η νεαρότατη, τότε, προπονήτρια Ελένη Πολυχρονίδου δημιούργησε
την πρώτη Εθνική Νεανίδων με αφορμή τη διεξαγωγή, στο Στάδιο Ειρήνης και
Φιλίας, του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Το άθλημα της γυμναστικής υπαγόταν
εκείνη την εποχή στον ΣΕΓΑΣ και πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής ήταν ο Θανάσης
Βογιατζής. Είχαν πανηγυρίσει τότε 10.000 θεατές την 6η θέση που κατέκτησε η
ομάδα, την οποία συγκροτούσαν οι αθλήτριες Έλσα Κωνσταντινίδου, Νίνα
Κοντοπούλου, Μαρία Αϊβάτογλου, Χριστίνα Κορδαλή, Γεωργία Τσίτσελα και Γεωργία Ιντζέ.

Το 1988, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών, στο Ελσίνκι, η εθνική ομάδα με
προπονήτριες τη Βουλγάρα Ιρίνα Ιλίεβα και την Ελένη Πολυχρονίδου πήρε την 11η
θέση. Την ομάδα συγκροτούσαν οι αθλήτριες Τζένη Παπαδοπούλου, Φωτεινή
Κωτσοπούλου, Αλεξία Καπόγιαννη, Βέτα Μαγγωνάκη, Εύη Καρπούζη, Σούλα
Λαμπροπούλου και Μερόπη Αναγνωστάκη. Η συνέχεια, με την Ιρίνα Ιλίεβα
επικεφαλής προπονήτρια (ως το 1995), έδειξε ότι το ομαδικό αγώνισμα της
ρυθμικής γυμναστικής ταιριάζει στην Ελληνίδα.

Το 1989, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών, στο Σαράγεβο, η εθνική μας ομάδα
έκανε την πρώτη είσοδο στις κορυφαίες δυνάμεις, με την 5η θέση. Την ομάδα
αποτελούσαν οι Αλεξία Καπόγιαννη, Αλεξία Σαρμπάνη, Βέτα Μαγγωνάκη, Σούλα
Λαμπροπούλου, Κορίνα Γιαντσελίδου, Νίνα Κοντοπούλου και Μαρία Αϊβάτογλου.

Το 1991, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών, που έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και
Φιλίας, η Ελλάδα ήταν ξανά 5η στον γενικό αγώνα ανσάμπλ. Η διάλυση της
Σοβιετικής Ένωσης μετά την Ολυμπιάδα ’92 της Βαρκελώνης και η δημιουργία τριών
πανίσχυρων ομάδων (Ρωσίας, Λευκορωσίας, Ουκρανίας) στη θέση της μιας δυσκόλεψε
τα πράγματα, αλλά η πρόοδος που είχε επιτελεσθεί στην ελληνική ομάδα την
κράτησε σε θέσεις μέσα στην εξάδα ως το καθοριστικό 1995. Τότε με την ομάδα
νεανίδων που είχε κατακτήσει χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ’94, στη
Θεσσαλονίκη, πήρε την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών, στο
Βουκουρέστι, αλλά κατρακύλησε στην 11η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στη
Βιέννη, στο οποίο οι επτά πρώτες ομάδες προκρίθηκαν στην Ολυμπιάδα ’96 της Ατλάντα.

Ακολούθησε διάλυση της ομάδας και νέο ξεκίνημα από τις αρχές ’97 με την
ανεξάρτητη πλέον Ομοσπονδία Γυμναστικής (ΕΓΟ) και νέα προπονήτρια, τη Ρωσίδα
Μαρίνα Φατέιεβα, η οποία σε συνεργασία με την παλιά πρωταθλήτρια Μαρία
Αλεβίζου και την τεχνική διευθύντρια Ία Χαρανά και χορογράφο την παλιά
πρωταθλήτρια Ελίνα Παυλή οδήγησε την ομάδα γυναικών στην κατάκτηση του
ασημένιου μεταλλίου.