Για το ευρώ ο δικός τους «πόλεμος»

ΒΕΡΟΛΙΝΟ

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ νίκη και μία μεγάλη ήττα προσμετρά στο ενεργητικό του τα τελευταία
δύο 24ωρα ο κ. Κ. Σημίτης. Και μία μεγάλη νίκη και μία μεγάλη ήττα προσμετρά
κι η Ευρωπαϊκή Ένωση:

Για τον Έλληνα Πρωθυπουργό, νίκη είναι το οικονομικό «πακέτο» που απέσπασε για
τη χώρα του από τη Σύνοδο Κορυφής του Βερολίνου ­ 24,9 δισεκατομμύρια ευρώ από
τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής για την επταετία 2.000-2.006. Τα
χρήματα αυτά διασφαλίζουν την απρόσκοπτη συνέχιση του αναπτυξιακού
προγράμματος της κυβέρνησης ­ αλλά κι επιτρέπουν στον Πρωθυπουργό να
εμφανισθεί στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό ως νικητής στη δυσκολότερη
διαπραγμάτευση των τελευταίων ετών στην Ε.Ε.

Για τους «15» συνολικά, νίκη είναι το γεγονός ότι μπόρεσαν να καταλήξουν σε
μια συμφωνία εντός του χρονοδιαγράμματος που οι ίδιοι είχαν θέσει.

Διέσωσαν έτσι το ευρώ τους στις διεθνείς χρηματαγορές ­ και μπορούν να
υποστηρίζουν όπου δει ότι εξακολουθούν να ξέρουν πώς να διαφυλάξουν το «ζωτικό
εθνικό συμφέρον» μαζί με το «κοινοτικό πνεύμα».

Ταυτοχρόνως, όμως, κι ο Έλληνας Πρωθυπουργός και οι ομόλογοί του, ο καθείς
χωριστά και όλοι μαζί, κάθε άλλο παρά περήφανοι μπορούν να είναι για τους
βομβαρδισμούς του Κοσόβου: τρία μόλις χρόνια μετά τη συμφωνία του Ντέιτον κι
επτά μετά τον πόλεμο της Βοσνίας, απέδειξαν ότι το ­ διπλωματικό και
στρατιωτικό ­ κουμάντο στο σπίτι τους δεν το κάνουν οι ίδιοι, αλλά ο
υπερατλαντικός και παγκόσμιος χωροφύλακας, οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Για την Ελλάδα, η… ντροπή είναι ακόμη μεγαλύτερη, διότι είναι και χώρα που
αντιτίθεται σε αυτήν καθαυτήν τη στρατιωτική δράση εναντίον κυρίαρχου κράτους.
Παρ’ όλα αυτά, κι ο Έλληνας αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ ενέκρινε την επιχείρηση ­
και στην Αθήνα έμεινε η «τιμιότης» πως δεν μετέχει με δικά της αεροσκάφη
(απλώς, εξυπηρετεί τα άλλα…)

Έτσι, λοιπόν, Κώστας Σημίτης και Ευρωπαίοι ηγέτες, ο καθείς στο μέτρο του,
επιβεβαίωσαν πού μπορούν να πάνε καλά ­ στην οικονομία ­ και πού άσχημα ­ στην πολιτική.

Ο βομβαρδισμός του Κοσσυφοπεδίου μοιάζει να θέτει στο ράφι των αζήτητων και
περιφρονητέων και την ιδέα της Ευρωπαϊκής Ταυτότητας για την Ασφάλεια και την
Άμυνα.

Μια σύλληψη που προέβλεπε, σε γενικές γραμμές, τη στρατιωτική συνεργασία και
δράση των Ευρωπαίων, χωρίς να είναι απαραίτητη η αμερικανική συμμετοχή ­ αλλά
και χωρίς να τίθεται εν αμφιβόλω η δομή και λειτουργία του ΝΑΤΟ.

Βέβαια, στην περίπτωση του Κοσόβου, η ευρωπαϊκή δράση ­ ακόμη κι αν υπήρχε η
βούληση ­ είχε προσκρούσει ήδη σε τρία αντικειμενικά εμπόδια: α) την απουσία
των απαραίτητων στρατιωτικών μέσων πίεσης, που είναι στα χέρια των Αμερικανών,
β) το γεγονός ότι ούτε οι Γιουγκοσλάβοι ούτε οι Κοσοβάροι έπαιρναν στα σοβαρά
ό,τι τους έλεγαν οι Ευρωπαίοι ­ κι έτειναν ευήκοον ους μόνον προς την
Ουάσιγκτον και γ) την απροθυμία των Ευρωπαίων να έχουν άλλη μια καθαρή
αποτυχία, τύπου Βοσνίας, στο ενεργητικό τους, εξαιτίας της αμερικανικής
υπονόμευσης («καλύτερα να μη δοκιμάζουμε καν, αν είναι να φάμε τα μούτρα μας»).

Είναι, λοιπόν, πλήρως χαμένο το ­ πολιτικό ­ παιχνίδι για την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Κατά πάσα πιθανότητα, όχι. Πρώτον, διότι οι φωνές αντίρρησης κι αντίδρασης θα
πληθαίνουν όσο συνεχίζεται η ΝΑΤΟϊκή δράση ­ Σημίτης τη μια μέρα, ντΆλέμα την
άλλη, Γιόγκα Φίσερ ενδεχομένως αργότερα, για να μην πούμε για την «εφεδρεία»
των Ευρωπαίων πολιτών.

Και δεύτερον, διότι αυτή τη φορά κινδυνεύουν με αποτυχία και οι Ηνωμένες
Πολιτείες, που ούτε σχέδιο για το επόμενο βήμα έχουν ούτε την αμερικανική
κοινή γνώμη με το μέρος τους…

ΒΕΡΟΛΙΝΟ

(της απεσταλμένης μας Ειρήνης Δ. Καρανασοπούλου)

Η Ελλάδα είναι η μεγάλη ωφελημένη της δυσκολότερης διαπραγμάτευσης των
τελευταίων ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση: το νέο πακέτο που θα εισπράξει από την
Κοινότητα ανέρχεται σε περίπου 9 τρισεκατομμύρια δρχ. για την περίοδο 2000-2006.

Έπειτα από ένα μαραθώνιο παζάρι 22 ωρών, ο άυπνος πλην όμως ικανοποιημένος
Πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα θα εισπράξει την προσεχή επταετία 24,9
δισ. ευρώ έναντι 21,9 δισ. που είχε εισπράξει την προηγούμενη επταετία.

Επιπλέον, θα εισπράξει και 0,65 δισ. ευρώ, που ανήκαν στα Διαρθρωτικά Ταμεία
και πέρασαν στην Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ). Το συνολικό Πακέτο Πρόντι,
δηλαδή, θα ανέλθει σε 25,5 δισ. ευρώ (8,925 τρισ. δρχ.).

«Αυτό το ξενύχτι σίγουρα απέδωσε», είπε ο κ. Κ. Σημίτης, ο οποίος διευκρίνισε
επίσης ότι η Ελλάδα θα έχει και κάποια οριακή αύξηση των κονδυλίων που
εισπράττει από την ΚΑΠ.

Οι «15» αποφάσισαν την αύξηση των συνολικών κονδυλίων για τα Διαρθρωτικά
Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής κατά 5% ­ ενώ η αύξηση για την Ελλάδα ειδικά
ανέρχεται σε 13%. Η Ελλάδα επίσης, όπως είπε ο Πρωθυπουργός, έχει την
μεγαλύτερη κατά κεφαλήν ενίσχυση από τις λεγόμενες χώρες του Ταμείου Συνοχής
(Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα).

Στα 9 τρισ. δρχ. που θα εισπράξει η χώρα μας από την Ε.Ε. θα προστεθούν και
εθνικοί πόροι συγκροτώντας ένα πρόγραμμα περιφερειακής ανάπτυξης της τάξης των
15 τρισ. δρχ., δηλαδή κάπου 5% – 6% του ΑΕΠ.

Ο Πρωθυπουργός εξέφρασε την ελπίδα του ότι το 2006 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της
Ελλάδας θα είναι στα 4/5 του μέσου κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Κοινότητας. «Είναι
ένας πολύ σημαντικός μοχλός για να πετύχουμε τη σύγκλιση», είπε ­ προσθέτοντας
πως τα κονδύλια αυτά «είναι η βάση», ώστε «να ξεφύγουμε από αυτήν την καθυστέρηση».

Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου κι ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας
Γιάννος Παπαντωνίου έκαναν ειδική μνεία σε όσους έφεραν εις πέρας τη
διαπραγμάτευση από ελληνικής πλευράς.

Κυβερνητικές πηγές απέδιδαν την επιτυχία της Αθήνας σε δύο κυρίως παράγοντες:
την προσωπική εμπλοκή του Πρωθυπουργού όλους τους τελευταίους μήνες ­ αλλά και
την απόφαση της κυβέρνησης να εμμείνει μέχρι τέλους στη σκληρή γραμμή,
μολονότι η εν γένει τάση στην Ε.Ε. ήταν ­ όπως παραδέχθηκε κι ο Πρωθυπουργός ­
να υπάρξουν δραστικές περικοπές.