Πάνω απ’ όλα το σύνολο

Ο Κώστας Πετρόπουλος πάντα λειτουργούσε σαν… ομπρέλα στους παίκτες του και τους προστάτευε. Το ίδιο θέλει να κάνει και τώρα

ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ του προπονητή είναι από τα πλέον ψυχοφθόρα στον αθλητισμό, αφού η
πίεση που ασκείται είναι πολύ μεγάλη. Και όμως ο Κώστας Πετρόπουλος είναι
έτοιμος να αντέξει σε αυτούς τους ρυθμούς, που έχει συνηθίσει από το
πρωτάθλημα και τονίζει πως έτσι γίνεται καλύτερος.

«Ιδιαίτερα στην Εθνική υπήρξε μεγάλη πίεση από τα ΜΜΕ. Προσωπικά μού αρέσει
αυτή η πίεση και γενικά παίκτες και προπονητές βρίσκονται συνέχεια στο
κόκκινο. Και όμως αυτή η πίεση μπορεί να φανεί εποικοδομητική και για να
κάνεις πρωταθλητισμό υψηλού επιπέδου πρέπει να λειτουργείς κάτω από δύσκολες
συνθήκες. Συνεπώς πρέπει να μάθουμε να παίζουμε καλά και κάτω από τέτοιες
συνθήκες. Αν πω σε έναν παίκτη μου να κάνει απλά ένα σουτ, τότε ήρεμα θα
σουτάρει με πολύ μεγάλες πιθανότητες να το βάλει. Αν όμως του πω να σουτάρει
και αν ευστοχήσει θα πάρει 100.000.000 δραχμές, τότε φαντάζεσαι τι διεργασίες
θα γίνουν στον παίκτη. Αυτός όμως είναι ο πρωταθλητισμός, η ενεργοποίηση των
ψυχικών δυνάμεων στις δύσκολες στιγμές και κάτω από δύσκολες συνθήκες».

­ Η πίεση δεν δημιουργεί προβλήματα;

«Οι προπονητές πρέπει να μάθουμε να αντέχουμε και να λειτουργούμε κάτω από
δύσκολες συνθήκες. Όμως επειδή η δουλειά μας είναι να αντέχουμε τις
συγκρούσεις, κάποιες φορές η κριτική είναι πολύ καλή για μας ακόμα και αν
είναι κακοπροαίρετη, αφού μας βοηθάει στο να βγάλουμε κάποια χρήσιμα
συμπεράσματα. Όμως οι παίκτες θα πρέπει από την άλλη πλευρά να είναι πολύ
ήρεμοι και να μην έχουν προβλήματα. Το να ευστοχήσει ένας παίκτης στο φινάλε
είναι το ίδιο δύσκολο σχεδόν με τη δουλειά του καρδιοχειρουργού αλλά και του
νευροχειρουργού. Αν έχει πίεση λειτουργεί αρνητικά. Από την άλλη πλευρά ο
κόουτς έξω από τον αγωνιστικό χώρο πρέπει να παίρνει όλη την πίεση από τους
παίκτες του, να λειτουργεί προστατευτικά, σαν ομπρέλα, γι’ αυτούς και με
μεθοδικότητα, διορατικότητα και καθαρό μυαλό να καθοδηγεί την ομάδα του».

­ Στις ομάδες σου πάντα έδινες βάση στο σύνολο. Θα συνεχιστεί αυτό;

«Σίγουρα. Αν οι παίκτες ξέρουν από την αρχή τον μηχανισμό λειτουργίας της
ομάδας θα λειτουργήσουν σαφώς πιο εύκολα. Καθαρές κουβέντες και καθαρές
σκέψεις. Η χημεία μιας ομάδας είναι η αποδοχή και η μοιρασιά των ρόλων και
έτσι οικοδομείται ένα καλό σύνολο. Σε κάθε παίκτη πρέπει να ξεκαθαρίσεις τι
θέλεις από αυτόν και αυτός θα πρέπει μέσα από την ομάδα του να βγάλει το
ταλέντο του. Ο εγωισμός κάθε παίκτη είναι λογικός, αλλά εδώ δεν θα πρέπει να
υπερισχύσει και πάνω από όλα είναι το σύνολο».

­ Στις ομάδες που έχεις κοουτσάρει δεν έκανες πρωταθλητισμό, όμως
ήταν σχολείο.

«Η Α1 είναι μεγάλο σχολείο και στις ομάδες εκτός των μεγάλων έχεις πίεση όλο
τον χρόνο αφού δεν έχεις παιχνίδια εύκολα, αλλά ούτε μπορείς να
προγραμματίσεις το φορμάρισμά σου».

ΤΟΣΑ χρόνια συμπαίκτης με τον Παναγιώτη Γιαννάκη ευτύχησε από τη θέση τού
ασίσταντ κόουτς να γιορτάσει μαζί του ένα ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ
του Ζάγκρεμπ το 1989. Ο Κώστας Πετρόπουλος από την πρώτη στιγμή που ο
Παναγιώτης Γιαννάκης δέχτηκε πόλεμο ήταν κοντά του και μάλιστα από τους
ένθερμους συμμάχους και υποστηρικτές του. Μιλώντας για το έργο που άφησε στην
Εθνική είναι σαφής.

«Ο Παναγιώτης είναι επιτυχημένος στο έργο του και κανείς δεν μπορεί να το
αμφισβητήσει αυτό. Η άποψή μου είναι ξεκάθαρη. Ξεπέρασε τις δυσκολίες της
διαδοχής παραλαμβάνοντας μια ομάδα που μέσα σε δύο χρόνια μπήκε σε μια εντελώς
νέα εποχή, αφού έφυγαν όλοι οι μεγάλοι παίκτες του παρελθόντος και καθιερώθηκε
η νέα φουρνιά. Ανέλαβε την Εθνική, συνεπώς, σε μια δύσκολη στιγμή και τα
αποτελέσματα τον δικαίωσαν. Η ομάδα ήταν ήδη ψηλά και τη διατήρησε εκεί
κρατώντας τα κεκτημένα, ενώ στις λεπτομέρειες δεν πήγε λίγο παραπάνω», λέει ο
Κώστας Πετρόπουλος που θυμήθηκε και από προσωπικές εμπειρίες το πόσο οδυνηρό
είναι να χάνεις στο τέλος.

«Έχω ζήσει στο χώρο τόσα χρόνια την πίκρα και τη στενοχώρια του τελευταίου
δευτερολέπτου και πόσο άσχημο αλλά και άδικο πολλές φορές είναι να χάνεις στο
φινάλε. Έτσι, θεωρώ πως ο ημιτελικός του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος με τη
Γιουγκοσλαβία ήταν και θέμα τύχης. Στην τελευταία επίθεση χάθηκε η νίκη για
την Εθνική και αρκούσε ίσως μία βολή ή κάποια άλλη λεπτομέρεια. Με νίκη
πιστεύω ότι στη συνέχεια θα βγαίναμε πρώτοι στον κόσμο. Και όμως οι
περισσότεροι στάθηκαν στην κακή εμφάνιση στον μικρό τελικό, όπου στους παίκτες
είχε επέλθει η απογοήτευση, και ξεχνούν την προσπάθεια ως το τέλος στον
ημιτελικό» υποστήριξε ο Κώστας Πετρόπουλος που μίλησε και για το σύστημα
πρόκρισης στο Ευρωμπάσκετ.

«Ο τρόπος διεξαγωγής της προκριματικής φάσης δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα
στις ισχυρές ομάδες, αφού οι παίκτες τους προέρχονται από πολύ δυσκολότερα
πρωταθλήματα και πολύ πιο δυνατούς αγώνες. Το μυαλό των παικτών δεν είναι και
τόσο καθαρό σε αυτά τα παιχνίδια. Και πώς να είναι για έναν παίκτη, όταν για
παράδειγμα παίζει την Τετάρτη με την Τσεχία και την Κυριακή με τον Ολυμπιακό.
Είναι μια επώδυνη διαδικασία και γι’ αυτό και έγιναν πολλές εκπλήξεις στα
προκριματικά. Δυστυχώς δεν έγινε ιδιαίτερη αναφορά σε αυτή την παράμετρο που
ήταν βασική για την κακή εμφάνιση της Εθνικής στο ματς με τη Γερμανία».

­ Πάντως στις μεγάλες διοργανώσεις η ομάδα είναι πάντα έτοιμη.

«Ακριβώς. Γενικά η Εθνική όταν θέλει ένα αποτέλεσμα, το παίρνει και αυτό είναι
που μετράει. Είναι δείγμα μεγάλης ομάδας και για μένα η Εθνική είναι
πετυχημένη από όλες τις απόψεις. Το κυριότερο σημείο είναι το γεγονός πως
διατηρήθηκε ψηλά, παρά τη διαδοχή και ενώ υπήρχε η αγωνία του πρωτόγνωρου και
του καινούργιου».

«ΜΑΚΑΡΙ οι Έλληνες παίκτες να είναι πάντα οι καλύτεροι και να έχουν τις θέσεις
τους σε Εθνική και σωματεία». Ο «Νουρέγιεφ» ανέκαθεν στις ομάδες του προωθούσε
τους Έλληνες παίκτες και το ίδιο πιστεύει πως πρέπει να γίνεται και στην
Εθνική ομάδα.

«Η ζωή έχει αλλάξει, και οι ρυθμοί. Ειλικρινά πιστεύω πως στην Εθνική
τουλάχιστον, πρέπει να παίζουν μόνο Έλληνες, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και ένα
πανευρωπαϊκό φαινόμενο, καθώς πολλές Εθνικές ομάδες εξασφαλίζουν υπηκοότητα
για κάποιους παίκτες άλλης εθνικότητας. Προσωπικά θεωρώ πως η εξαίρεση πρέπει
να γίνεται μόνο σε περίπτωση που ένας παίκτης μπορεί να κάνει τη διαφορά και
να αλλάξει τα δεδομένα. Φυσικά, θα πρέπει να είναι παίκτης μέσα από την
παραγωγή του ελληνικού μπάσκετ. Στις ομάδες μου πάντα προσπαθούσα να μην έχω
κοινοτικούς, κι εφέτος στο Μαρούσι την τελευταία στιγμή πήραμε τον Ρόμπινσον,
όταν είδαμε πως όλες οι άλλες ομάδες είχαν ενισχυθεί ιδιαίτερα. Εύχομαι πάντα
οι Έλληνες να είναι οι καλύτεροι παίκτες».

­ Στην Εθνική θα σου λείψει η καθημερινή τριβή, τα παιχνίδια, οι προπονήσεις;

«Ένας παίκτης μέσα από τις προπονήσεις διατηρείται σε φόρμα. Ο προπονητής το
κάνει μέσα από τους αγώνες. Αυτό θα γίνει με σωστό προγραμματισμό και τα φιλικά».

­ Η πίεση, όμως, θα είναι συσσωρευμένη.

«Ναι, στην Εθνική θα παίξεις ίσως σε μια εβδομάδα τους κόπους μιας χρονιάς.
Συνεπώς, εδώ ο προπονητής πρέπει να είναι πιο ευέλικτος και να προσαρμόζεται
πιο εύκολα, λειτουργώντας διορατικά και μεθοδικά».

­ Θα κριθεί πάντως από το αποτέλεσμα η δουλειά του προπονητή.

«Έτσι συνηθίζεται, αν και η γνώμη μου είναι πως ο προπονητής δεν πρέπει να
κρίνεται μόνο από το αποτέλεσμα, αλλά πρέπει να κρίνεται κυρίως από το βάθος
της δουλειάς και του επιπέδου που υπάρχει στην ομάδα από τον προπονητή. Πολλές
φορές θα παρουσιάσεις το έργο σου τον δεύτερο ή τρίτο χρόνο και όσοι έχουν
εμπιστευτεί στις ομάδες τους προπονητές, δεν το μετάνιωσαν».

­ Νοιώθεις έτοιμος για την Εθνική;

«Δεν μπορώ να το πω εγώ, θα ήταν άλλωστε εγωιστικό. Κανείς δεν μπορεί να
ξέρει, απλά οι πράξεις θα το δείξουν. Πιστεύω πάντως πως υπάρχει η υποδομή,
αφού έχω ξαναδούλεψει στο εθνικό συγκρότημα».

­ Πόσο βοηθάει αυτό;

«Πάρα πολύ, αφού έτσι έχεις τη δυνατότητα να αφουγκραστείς τα νέα μηνύματα και
να δεις πώς ήταν το μπάσκετ τότε και τώρα. Για μας ήταν κίνητρο το ταξίδι
τότε, ενώ τώρα οι παίκτες κάποια ταξίδια τα βλέπουν λογικά ως αγγαρεία με τις
συνεχόμενες μετακινήσεις. Έχουν πολλά προβλήματά τους λυμένα, σε αντίθεση με
εμάς παλιά, αλλά έχουν και μια τρομερή πίεση. Όταν παίζεις πάντως, δεν
σκέφτεσαι τα χρήματα και αυτό το βλέπουμε στους αγώνες ακόμα και στο ΝΒΑ, αλλά
και στις προπονήσεις».