Λεωφορεία της ειρήνης

![]() |
|
Ταξίδια συμφιλίωσης. Τα λεωφορεία άρχισαν ταυτόχρονα δρομολόγια. Στη |
Στη Λαχώρη του Πακιστάν το κλίμα ήταν εορταστικό. Το λεωφορείο που θα μετέφερε
οδικώς τους πρώτους Πακιστανούς στη γειτονική Ινδία ξεκίνησε το ταξίδι του εν
μέσω επευφημιών και ευχών. Αξιωματούχοι της κυβέρνησης και συγγενείς των
επιβατών έραναν τον δρόμο με λουλούδια. Την ίδια ώρα, ένα άλλο λεωφορείο στην
Ινδία άφηνε πίσω του το Δελχί με τελικό προορισμό το Πακιστάν. Τα δύο οχήματα
συνόδευαν ένοπλοι άνδρες της ασφάλειας, αφού ο φόβος για επιθέσεις από
εξτρεμιστές που αντιτίθενται στην εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών ήταν έντονος.
Ο πρωθυπουργός
Τον δρόμο για την οδική σύνδεση των μέχρι πρότινος εχθρικών χωρών άνοιξε ο
Ινδός πρωθυπουργός Ατάλ Μπεχάρι Βατσπαγί, ο οποίος και εγκαινίασε τη νέα
λεωφορειακή γραμμή, πραγματοποιώντας επίσημη επίσκεψη στο Πακιστάν. Ήταν η
πρώτη επίσκεψη Ινδού πρωθυπουργού στο μουσουλμανικό κράτος την τελευταία
δεκαετία. Λίγο πριν ξεκινήσει το ταξίδι του, δήλωσε ευτυχισμένος που θα
συναντούσε τον κ. Σαρίφ.
Αντιδράσεις
Μια τέτοια συνάντηση δεν θα μπορούσε όμως να πραγματοποιηθεί χωρίς
αντιδράσεις. Λαχώρη και Καράτσι συγκλονίστηκαν την προηγουμένη από διαδηλώσεις
χιλιάδων ατόμων που κατέβηκαν στους δρόμους αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν
στον Ινδό ηγέτη να πατήσει το πόδι του σε πακιστανικό έδαφος. Οι περισσότεροι
από τους διαδηλωτές ήταν μέλη ισλαμικών κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του
ισχυρού Τζαμάτ-Ι-Ισλάμι που κάλεσε σε γενική απεργία τον πληθυσμό της Λαχώρης.
Παρά τις αντιδράσεις, τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας λειτούργησαν και οι δύο
άνδρες, Βατσπαγί και Σαρίφ, πραγματοποίησαν την ιστορικής σημασίας συνάντηση.
Διαμελισμός
Κάποτε οι δύο χώρες ήταν μία. Με τον διαμελισμό όμως της ινδικής
αυτοκρατορίας, Πακιστάν και Ινδία απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τη
Βρετανία το 1947 και αποτέλεσαν δύο ξεχωριστές κρατικές οντότητες, με το μεν
πρώτο να κυριαρχείται από μουσουλμάνους, η δε Ινδία από ινδουιστές. Τρεις
πόλεμοι έπληξαν καίρια τις σχέσεις των δύο γειτόνων που έως πρόσφατα
παρέμειναν εχθρικές. Στις ρίζες του προβλήματος, οι θρησκευτικές διαφορές που
οξύνθηκαν μετά τον διαμελισμό καθώς μουσουλμάνοι και ινδουιστές βρέθηκαν στη
λάθος πλευρά των συνόρων.
Το Κασμίρ
Η πιο προβληματική περιοχή είναι το Κασμίρ το οποίο, αν και αναμενόταν να
τεθεί υπό τον έλεγχο του Πακιστάν λαμβάνοντας υπόψη και την κυριαρχία του
μουσουλμανικού στοιχείου , ο ινδουιστής κυβερνήτης του παραχώρησε στην Ινδία
με αντάλλαγμα στρατιωτική βοήθεια. Ήταν η αφορμή για τον πρώτο πόλεμο.
Οι σχέσεις Πακιστάν – Ινδίας διαταράχθηκαν περαιτέρω όταν η αντιπαλότητα
επεκτάθηκε στον τομέα των πυρηνικών. Λίγο μετά τις δοκιμές της Κίνας στα τέλη
της δεκαετίας του 1960, η Ινδία άρχισε να κατασκευάζει το δικό της πυρηνικό
οπλοστάσιο. Το Πακιστάν, έχοντας στρατιωτικό υλικό από τις ΗΠΑ, δεν θα
μπορούσε να μείνει έξω από τον πυρηνικό χορό της περιοχής. Η κατάσταση
κορυφώθηκε μόλις πέρυσι, με τις δύο χώρες να προχωρούν σε διαδοχικές πυρηνικές
δοκιμές.














