Στον αγώνα είμαι ψυχρός εκτελεστής

_* Η επιτυχία δεν είναι κάτι τρομερό για μένα, αλλά απλώς η επίτευξη
ενός στόχου για τον οποίο προσπάθησα _*

Αν υπήρχε βραβείο για τον ιδανικό αθλητή ή αθλήτρια, στην Ελλάδα θα είχε
απονεμηθεί χωρίς αμφιβολία στην Κατερίνα Θάνου, ίσως τη μόνη εκπρόσωπο του
ελληνικού αθλητισμού που όχι μόνο δεν δείχνει να επηρεάζεται από το στρες και
του πιο μεγάλου αγώνα, αλλά και μετά το όποιο αποτέλεσμα δείχνει πιο ήρεμη και
από… Βορειοευρωπαία!

Εκείνο πάντως που δεν λείπει ποτέ από τις πάντα συγκρατημένες εκδηλώσεις
πανηγυρισμών της Κατερίνας Θάνου είναι το γλυκό και φωτεινό χαμόγελο με έναν
τόνο γαλήνιας διάθεσης για κάτι που τέλειωσε καλά.

Στο πρόσφατο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Μαεμπάσι, η Κατερίνα
έτρεξε και τις τρεις φορές (μέσα σε μόλις τρεις ώρες!) με θαυμαστή ψυχραιμία
και αυτοπεποίθηση και μετά τη στέψη της ως ταχύτερης γυναίκας του κόσμου
πραγματοποίησε ένα γύρο θριάμβου μάλλον τυπικό και χωρίς ιδιαίτερες εκδηλώσεις συγκίνησης.

Εν τούτοις, κάθε άλλο παρά πρόκειται για άτομο χωρίς αισθήματα που δεν
ανησυχεί για το αποτέλεσμα ενός αγώνα ή δεν χαίρεται την κάθε στιγμή όπως
αξίζει και αυτό γίνεται φανερό από την έρευνα στο φαινόμενο Θάνου που
επιχειρείται μέσα από τη συνέντευξη στην «ΟΜΑΔΑ».

Θέλω πάντα νίκη

Όταν της περιγράψαμε τις εντυπώσεις που μεταδίδει στους αγώνες της, η απάντηση
δεν ήταν χωρίς πλατύ χαμόγελο: «Στους αγώνες σίγουρα δεν φοβάμαι, ανεξάρτητα
αν είμαι σίγουρη ότι θα πάω καλά ή όχι. Η επιτυχία δεν είναι κάτι τρομερό για
μένα, αλλά απλώς η επίτευξη ενός στόχου για τον οποίο προσπάθησα και αυτό μου
αρκεί. Θέλω πάντα τη νίκη, αλλά είμαι προετοιμασμένη ψυχικά για όλα. Πάνω απ’
όλα μου αρέσει ο αγώνας, η σκέψη ότι θα παλέψω».

Πόσο την έχουν επηρεάσει οι άτυχες στιγμές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ’95 του
Γκέτεμποργκ, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού ’97 και στο Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα Ανοικτού ’97 όπου με σπουδαίες επιδόσεις δεν μπήκε στον τελικό για
κάποιες συγκυρίες;

Με το πιο ήρεμο ύφος του κόσμου η Θάνου περιγράφει τις «κακές» αναμνήσεις της:
«Όχι μόνο δεν απογοητεύτηκα, αλλά πείσμωσα και ένιωσα μεγαλύτερη εμπιστοσύνη
στον εαυτό μου. Δεν μπορεί, είπα. Με τέτοιες επιδόσεις μπορώ να πάω ακόμη
καλύτερα και να πετύχω. Ακόμη και στο Αθήνα ’97 δεν με πείραξε τόσο που έμεινα
εκτός τελικού. Δεν ήμουνα καλά και μπορώ να πω ότι ξαφνιάστηκα από το 11.19.
Δεν περίμενα τόσο καλή επίδοση».

Ακόμη και όταν της υπενθυμίζουμε κάποια δημοσιεύματα που προσπαθούν να μας
πείσουν ότι οι μεγάλες επιτυχίες οφείλονται στη χρήση απαγορευμένων
φαρμακευτικών ουσιών, η Κατερίνα Θάνου δείχνει σε ετοιμότητα σαν να πρόκειται
για εκκίνηση αγώνα και… εφορμά:

«Το βλέπουμε γύρω μας σε πολλούς τομείς ότι μερικοί πολύ πιο εύκολα προσπαθούν
να μειώσουν κάποιον παρά να τον χειροκροτήσουν όταν το αξίζει. Αυτές τις
απόψεις τις έχουν άνθρωποι που είτε δεν ξέρουν πόσο σκληρή δουλειά χρειάζεται
για να φτάσει κανείς σε διεθνές επίπεδο είτε δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η
Ελλάδα δεν προηγείται σε τεχνολογία και ιατρική από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες
και τις ΗΠΑ είτε δεν μπορούν να σκεφθούν τι σημαίνει να κερδίζει ένας καλός
δρομέας Έλληνας τους Αμερικανούς σε αγώνισμα όπως τα σπριντ στο οποίο υπάρχουν
τουλάχιστον δέκα Αμερικανοί ή Αμερικανίδες με επιδόσεις για μετάλλιο. Μπορεί
και όποιος τα λέει αυτά να μην είναι σωστός Έλληνας και ενοχλείται όταν
χαίρονται όλοι οι Έλληνες».

Πέντε κλειδιά

Η ίδια οριοθετεί τα βασικά της θετικά στοιχεία που την οδήγησαν στην κορυφή:
«Εκτός από τη βασική προϋπόθεση για ταχύτητα, θέληση για όσο χρειάζεται σκληρή
δουλειά, ψυχή και μυαλό. Τρέχω πάντα με καθαρό μυαλό και κάνω πάνω στον αγώνα
ό,τι έχω μάθει και ό,τι υπολογίζω από πριν. Μπορώ να πω ότι είμαι στον αγώνα
ψυχρός εκτελεστής».

Διακόπτει για λίγο την κουβέντα μας η Κατερίνα Θάνου για να σηκωθεί από το
καθιστικό στο σαλόνι της εισόδου των εγκαταστάσεων στο κλειστό του ΟΑΚΑ και να
αγκαλιάσει τη νεαρή άλτρια του ύψους Ελένη Συροπούλου που της ευχήθηκε «και
Ολυμπιακό μετάλλιο, Κατερίνα μου».

Το μεγάλο όνειρο

Δεν το κρύβει βέβαια η 24χρονη αθλήτρια ότι ο μεγάλος μελλοντικός στόχος της
είναι το Ολυμπιακό μετάλλιο: «Το θέλω, γιατί σκέπτομαι ότι όταν θα φύγω από
τον πρωταθλητισμό, θέλω να έχω ένα πλούσιο παρελθόν», εξηγεί χαμογελώντας με
νόημα και με αδιόρατη προσμονή στα μάτια.

Ποια είναι όμως τα συναισθήματα που δεν δείχνει τόσο ­ αφού απλούστατα «δεν
είμαι εκδηλωτική μπροστά σε πολύ κόσμο», όπως λέει η ίδια ­ πριν από τον
αγώνα, τη στιγμή του τερματισμού, στο βάθρο και κατά τις καθιερωμένες πια
υποδοχές στο αεροδρόμιο της Αθήνας;

Η κορύφωση είναι πάνω στο βάθρο: «Πριν από τον αγώνα προσπαθώ να είμαι ήρεμη
και να βρω την αυτοσυγκέντρωση για καλή εκκίνηση. Δεν με απασχολεί τίποτε
άλλο. Αμέσως ύστερα από έναν τερματισμό σε επιτυχημένο αγώνα, νιώθω την
ικανοποίηση από την επιτυχία του στόχου. Γενικά όμως νιώθω καλά επειδή
προσπάθησα. Στο βάθρο είναι τόσο όμορφα που δεν περιγράφεται ούτε με χίλιες
λέξεις. Νιώθεις ότι έχεις κάνει κάτι σπουδαίο, ότι είσαι αντάξιος της σημαίας
και της πατρίδας.

Η υποδοχή έχει τη χάρη της, αφού βλέπεις τους δικούς σου ξανά, αλλά και
αισθάνεσαι ότι έχεις προσφέρει μεγάλη χαρά σε πολύν κόσμο».

Ανθυποσμηναγός

Στις τάξεις της Πολεμικής Αεροπορίας ως ανθυποσμηναγός εντάσσεται η παγκόσμια
πρωταθλήτρια Κατερίνα Θάνου.

Την ένταξη, που θα γίνει σε ειδική τελετή, ανακοίνωσε στην πρωταθλήτρια ο
υπουργός Άμυνας. Ο κ. Άκης Τσοχατζόπουλος κάλεσε χθες την πρωταθλήτρια στο
υπουργείο και την τίμησε εξαίροντας την προσφορά της στον αθλητισμό και τη χώρα.

Η Κατερίνα Θάνου ενώ «ξεναγεί» στον (εντός στίβου) συναισθηματικό της κόσμο τον συντάκτη της «ΟΜΑΔΑΣ»

Πώς περνά τη μέρα της η Κατερίνα Θάνου σε περίοδο προετοιμασίας; Όποιος
μπορεί, ας ακολουθήσει:

Ξυπνά γύρω στις 8 το πρωί. Κάνει την πρωινή προπόνηση από 9.30 μέχρι 12.00.
Φαγητό λίγο μετά και ξεκούραση μέχρι τις 4.30 που αρχίζει η απογευματινή
προπόνηση, η οποία διαρκεί μέχρι 7.00. Υστερα από μία ώρα διακοπή, αρχίζει η
βραδινή προπόνηση από 8.00 μέχρι 9.00. Μετά ξεκούραση και ύπνος για την πρωινή
προπόνηση. Τι κάνει στο περιθώριο της προπόνησης; «Εκτός από ύπνο», όπως λέει
χαμογελώντας αμήχανα, «διαβάζω, ξεκουράζομαι, ακούω μουσική, καμιά φορά μπορεί
να πάω για φαγητό σε κάποιο εστιατόριο και για ξενύχτι ούτε δέκα φορές τον
χρόνο, αφού σκέπτομαι πώς θα είμαι καλύτερα για την προπόνηση ή τον αγώνα».

Υπάρχουν βέβαια και οι στιγμές με το αγόρι της, τον νεαρό ποδοσφαιριστή Θανάση
Καραχρήστο, ο οποίος εγκρίνει και επαυξάνει για αθλητική ζωή: «Έπαιζα στην
Κόρινθο, αλλά έμεινα ελεύθερος, πάω να τρελαθώ που δεν παίζω μπάλα και ελπίζω
του χρόνου ότι θα βρω μια καλή ομάδα για να συνεχίσω».

Χαρακτηριστικό της προσήλωσης της Κατερίνας στον στίβο και το γεγονός ότι την
επομένη της επιστροφής από την Ιαπωνία πήγε για προπόνηση στο ΟΑΚΑ ­ μένει σε
διαμέρισμα των ξενώνων ­ όπου και τη συναντήσαμε: «Το καλοκαίρι πλησιάζει και
οι στόχοι δεν συγχωρούν», λέει η Κατερίνα. «Πάμε την Κυριακή στα Κανάρια Νησιά
για προετοιμασία, θα έλθουμε λίγο για Πάσχα και μετά πάλι στο εξωτερικό».

Ίσως δεν το πιστεύετε, αλλά όταν συναντήσαμε την Κατερίνα Θάνου ξεφύλλιζε τις σελίδες της «ΟΜΑΔΑΣ». Η μεγάλη Ελληνίδα αθλήτρια μας μίλησε για τη ζωή και τα όνειρά της

Η ΠΟΡΕΙΑ της Κατερίνας Θάνου προς την κορυφή του κόσμου στα σπριντ είναι
ένας… μονόδρομος που παρουσίασε δυσκολίες στην αρχή, αλλά ευτυχώς ξεπεράστηκαν.

Θυμάται: «Άρχισα να ασχολούμαι σε ηλικία 12 ετών, αλλά σταμάτησα και
ξανάρχισα στα 16, όταν γνώρισα τον Χρήστο Τζέκο. Είναι ο προπονητής που
πίστεψα και δεν άλλαξα ποτέ, με εξαίρεση κάποιο διάστημα το 1993 που είχα μια
συνεργασία παράλληλα και με τον Δημήτρη Ευαγγελόπουλο».

Οι υπόλοιποι σημαντικοί αρωγοί στην προσπάθεια: «Βοηθάει πολύ η πολιτεία,
στην οποία πρέπει να είμαστε ευγνώμονες, αλλά και οι χορηγοί, η Adidas, ο κ.
Καρατζάς της Εθνικής Τράπεζας και ο “Γαλαξίας”. Ο ΣΕΓΑΣ παρουσιάζει αδυναμίες,
ενώ για τον σύλλογό μου, τον Εθνικό Γ.Σ., που δεν μ’ έχει βοηθήσει ουσιαστικά,
έχω να πω ότι μ’ ενοχλεί η αρνητική στάση στο θέμα της μεταγραφής».

ΕΙΝΑΙ κατηγορηματική η Κατερίνα Θάνου όταν αναφέρεται σε εθνικά θέματα και
η υπενθύμιση του ζητήματος «εθνικής υπερηφάνειας» που τέθηκε μετά τη σύλληψη
του Αμπντουλάχ Οτζαλάν από τους Τούρκους την κάνει να δηλώνει με ύφος που δεν
επιδέχεται αντίρρηση: «Δεν μπορώ να πω ότι έχω μελετήσει το θέμα τόσο
διεξοδικά για να μπορώ να αξιολογήσω κάποιες βασικές πτυχές του. Ασφαλώς
περάσαμε μια κρίση, αλλά μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι τίποτα δεν μπορεί να με
κάνει να μη νιώθω υπερήφανη που είμαι Ελληνίδα».