[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

![]() |
Λίγες μόνον ημέρες μετά τη σύλληψη του Οτζαλάν, συνεδρίασε εκτάκτως το
Υπουργικό Συμβούλιο. Μετά το τέλος της, ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης,
περιστοιχιζόμενος από κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, έκανε δηλώσεις. Ποιοι ήταν;
Ο Α. Τσοχατζόπουλος, η Β. Παπανδρέου, ο Κ. Λαλιώτης, ο Γ. Αρσένης, ο Γ.
Παπαντωνίου. Η μνήμη γύρισε μελαγχολικά πίσω, δεκαοκτώ χρόνια πριν. Τότε, που
οι ίδιοι, ναι οι ίδιοι, περιστοίχιζαν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Τι άλλαξε από
τότε; Τίποτε. Μόνο ό,τι άφησε πάνω τους ο χρόνος. Ρυτίδες, γκρίζα μαλλιά, πολύ
λιγότερα από τότε, αρκετά επιπλέον κιλά, γυαλιά πρεσβυωπίας, και ασθένειες της
ηλικίας, όπως το λουμπάγκο.
Και κούραση. Κούραση που αποτυπωνόταν στα πρόσωπά τους, ανάγλυφα. Το κακό
είναι ότι αυτό που δεν κατάλαβε το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνησή του είναι ότι η ίδια
κούραση αποτυπώνεται τώρα σε κάθε πτυχή της κυβερνητικής πολιτικής. Γιατί αν
κάτι δεν πάει καλά, σε μια εποχή που ευημερούν οι αριθμοί, δεν είναι η έλλειψη
πολιτικών. Πολιτικές υπάρχουν και ενδεχομένως είναι σωστές. Εκείνο που τους
λείπει είναι η φρεσκάδα, η νεανικότητα, η ορμή και η διάθεση για να κερδίζουν
καθημερινά την επόμενη μάχη.
Οι άνθρωποι κουράστηκαν και είναι φυσικό που κουράστηκαν. Το άσχημο γι’ αυτούς
είναι ότι δεν κατάλαβαν έγκαιρα ότι μπόλιασαν τη δική τους κούραση στην
κοινωνία, που δείχνει να έχει βαρεθεί να βλέπει τα ίδια πρόσωπα, κάθε μέρα,
στους ίδιους ρόλους, με την ίδια βαριεστημένη διάθεση.
Γιατί αν έχει ένα μεγάλο πρόβλημα σήμερα το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι αυτό που
αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις ως «δυσαρέσκεια από την κυβερνητική πολιτική».
Είναι ότι δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να ανανεωθεί. Τα τελευταία μεγάλης
εμβέλειας στελέχη που προωθήθηκαν στην στελεχική πυραμίδα του ΠΑΣΟΚ είναι ο
Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Αλέκος Παπαδόπουλος. Αλλά ο πρώτος μετράει ήδη 12
χρόνια στο ΠΑΣΟΚ, και ο δεύτερος μόλις έξι χρόνια σε υπουργικό θώκο.
Το Συνέδριο που έρχεται και ο ευρύς ανασχηματισμός που λέγεται ότι θα το
ακολουθήσει είναι δύο μεγάλες ευκαιρίες να απαντήσει το ΠΑΣΟΚ στο καίριο
αίτημα για ανανέωση. Αν δεν θέλει η κούραση που προκαλεί στην κοινωνία, να
αποτυπωθεί και εκλογικά. Στις εθνικές εκλογές εννοείται…














