ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Μήνυμα αισιοδοξίας

Η Ευρώπη ζει στην εποχή του αποπληθωρισμού καθώς στις πιο ισχυρές οικονομίες,
όπως η Γερμανία και η Γαλλία, οι τιμές έπαψαν να ανεβαίνουν και σε μερικές
περιπτώσεις μάλιστα πέφτουν κιόλας!

Στη Γερμανία τον Φεβρουάριο η αύξηση του πληθωρισμού ήταν μόλις 0,2% έναντι
0,4% τον Ιανουάριο και παρόμοιες είναι οι τάσεις στη Γαλλία, ενώ στη Σουηδία ο
πληθωρισμός έπεσε στο μηδέν!

Ανεξάρτητα αν ο αποπληθωρισμός της Ευρώπης δεν προκαλεί κανένα αίσθημα
ευφορίας στους πολιτικούς της ηγέτες, αφού συμπίπτει με την απαρχή μιας νέας
ύφεσης με πρώτη εκδήλωση την υψηλή ανεργία, γεγονός είναι ότι η εξέλιξη αυτή
καθιστά ακόμη πιο δύσκολη για την Ελλάδα την εκπλήρωση του σχετικού κριτηρίου
της Συνθήκης του Μάαστριχτ που αναφέρεται στον πληθωρισμό.

Ο πληθωρισμός είναι το μόνο κριτήριο που απομένει στη χώρα μας για να είναι
έτοιμη η υποψηφιότητά της για ένταξη στην ΟΝΕ την άνοιξη του 2000. Τα άλλα
τέσσερα κριτήρια έχουν ήδη επιτευχθεί. Τα κριτήρια του δημοσίου ελλείμματος,
του δημοσίου χρέους και της συναλλαγματικής σταθερότητας από πέρυσι, το
κριτήριο των επιτοκίων από τον προηγούμενο μήνα προσεγγίσυηκε και απομένουν
τώρα δέκα μήνες για να φθάσουμε και το κριτήριο του πληθωρισμού.

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ ορίζει ότι το κριτήριο του πληθωρισμού προσδιορίζεται
από το επίπεδό του στις τρεις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις καλύτερες
επιδόσεις (μέσος όρος) συν μιάμιση ποσοστιαία μονάδα. Όπως εξελίσσεται σήμερα
η ευρωπαϊκή οικονομία και με τα επίπεδα του πληθωρισμού που υπάρχουν σήμερα
στις τρεις χώρες, θα πρέπει για να εκπληρώσουμε το σχετικό κριτήριο να
κλείσουμε το 1999 με έναν πληθωρισμό σε μέσα επίπεδα όχι πάνω από 1,8%-1,9%,
στόχος εκ των πραγμάτων αδύνατος!

Η κυβέρνηση ή μάλλον το οικονομικό επιτελείο πιστεύουν ότι αν η οικονομική
πολιτική συνεχισθεί με την ίδια επιμονή και αυστηρότητα χωρίς να επηρεασθεί
από τις πολιτικές εξελίξεις (Συνέδριο ΠΑΣΟΚ και ευρωεκλογές) ο μέσος
πληθωρισμός του 1999 θα κρατηθεί στο επίπεδο του 2,5%, εν ανάγκη και με νέα
δημοσιονομικά μέτρα. Όμως το 2,5%, που είναι το μάξιμουμ της προσπάθειας της
χώρας, δεν εκπληρώνει το κριτήριο του πληθωρισμού όπως το προσδιορίζει η
Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Τι θα γίνει λοιπόν; Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα ο
υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών της Ολλανδίας κ. Χ. Ζαλμ: «Οι
πολιτικοί δεν είναι θεολόγοι και η Συνθήκη του Μάαστριχτ δεν είναι Βίβλος»!

Είναι έκδηλη τώρα στις Βρυξέλλες η πολιτική βούληση των εταίρων μας να
διευκολυνθεί η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ και συνεκτιμώντας τη συνολικότερη
προσπάθεια της χώρας μας για τη σύγκλιση είναι έτοιμοι να υιοθετήσουν μια
διασταλτική ερμηνεία της Συνθήκης που θα επιτρέψει την είσοδό μας. Να
υπενθυμίσουμε ότι παρόμοια διασταλτική ερμηνεία έγινε και πέρυσι κατά τη
συγκρότηση της ΟΝΕ των 11 χωρών όταν εκρίθη ότι η Ιταλία και η Φινλανδία
εκπληρούσαν το κριτήριο της συναλλαγματικής σταθερότητας παρ’ ότι δεν είχαν
συμπληρώσει δύο χρόνια θητείας στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών.

Την πολιτική βούληση των εταίρων μας έχουν αναλάβει να υλοποιήσουν τα αρμόδια
όργανα, δηλαδή η Κομισιόν, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Νομισματική
Επιτροπή που επεξεργάζονται τη φόρμουλα της διασταλτικής ερμηνείας. Ήδη η
Κομισιόν έχει αποστείλει στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας κείμενο εργασίας που
προτείνει δύο εναλλακτικές λύσεις:

­ Να ληφθεί ως βάση ο μέσος πληθωρισμός των «11» που είναι αρκετά υψηλός, γύρω
στο 1,4%, και να μειωθεί αντίστοιχα το περιθώριο της επιπλέον διαφοράς του
1,5% ώστε να διαμορφωθεί ένας μέσος πληθωρισμός 2,5% για όλο το 1999.

­ Να θεωρηθεί ότι η Ελλάδα εκπληρώνει το σχετικό κριτήριο εφόσον ο πληθωρισμός
τον Δεκέμβριο του 1999 τρέχει με 2% και διατηρηθεί στο επίπεδο αυτό και τους
πρώτους μήνες του 2000.

Το πολιτικό συμπέρασμα είναι ότι οι εταίροι μας έχουν αποφασίσει να μας
δεχθούν στην ΟΝΕ και ασφαλώς αυτό είναι ένα μήνυμα που εκπεμπόμενο από τώρα
διαμορφώνει στις αγορές και στο διεθνές περιβάλλον ένα κλίμα ιδιαίτερα ευνοϊκό
για τη χώρα μας.