30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΑΚΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Το 1949.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΥΧΝΑ: Ναι.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Μια φωτογραφική μηχανή.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Το πιάνο του Glen Gould.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: «Ελληνική Ιστορία» του Κυριάκου Σιμόπουλου.

ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: Στις πολιτικές συζητήσεις.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Κυριάκο Σιμόπουλο.

Περισσότερο από χίλιες λέξεις αξίζει μια φωτογραφία, δηλώνει ο καλλιτέχνης
φωτογράφος Τάκης Διαμαντόπουλος, ο οποίος αυτή την περίοδο ετοιμάζει ένα
βιβλίο με τον τίτλο «33 χρόνια φωτογραφία» (αισθητική επιμέλεια Διονύση
Φωτόπουλου – εκδόσεις «Καστανιώτη») που θα παρουσιάσει τον ερχόμενο Σεπτέμβριο
στο Μουσείο Μπενάκη. Πάντως η φωτογράφηση που του έχει μείνει αξέχαστη είναι
της Μελίνας Μερκούρη, ενώ θα ήθελε πολύ να φωτογραφήσει τον ηγέτη των Κούρδων
Αμπντουλάχ Οτζαλάν.

ΕΡ.: Φωτογράφος από… κούνια;

ΑΠ.: Φωτογράφοι ήταν και ο πατέρας και ο παππούς.

ΕΡ.: Μια φωτογραφία αξίζει χίλιες λέξεις;

ΑΠ.: Οι φωτογραφίες τα τελευταία χρόνια έχουν περάσει τις χίλιες λέξεις.

ΕΡ.: Οι δικές σας φωτογραφίες πόσο αξίζουν;

ΑΠ.: Αυτό καλύτερα να το πουν οι άλλοι.

ΕΡ.: Μια φωτογράφηση που θα σας μείνει αξέχαστη;

ΑΠ.: Της Μελίνας Μερκούρη.

ΕΡ.: Πόσο καλοί… μαθητές είναι οι ηθοποιοί που ζητούν ένα καλό πορτρέτο;

ΑΠ.: Καθόλου.

ΕΡ.: Οι τραγουδιστές;

ΑΠ.: Ζητούν πράγματα που δεν είναι.

ΕΡ.: Και οι πολιτικοί;

ΑΠ.: Δυστυχώς ζητούν τη δικιά τους πραγματικότητα.

ΕΡ.: Οι δυσκολίες που συναντάτε στη φωτογράφησή τους;

ΑΠ.: Έχουν μεγάλη δυσκολία απέναντι στον φακό (την πραγματικότητα).

ΕΡ.: Η φωτογραφική μηχανή μπορεί να κάνει… θαύματα;

ΑΠ.: Όχι, αλλά μπορεί να κάνει αυτός που την κρατάει.

ΕΡ.: Κι εσείς αισθάνεστε ορισμένες φορές ως μάγος;

ΑΠ.: Όχι, προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου με όσο το δυνατόν περισσότερη αισθητική.

ΕΡ.: Πόσο απαραίτητη είναι η τέχνη του ρετούς;

ΑΠ.: Καθόλου.

ΕΡ.: Την χρησιμοποιείτε επειδή το θέλετε;

ΑΠ.: Το χρησιμοποιώ διότι μερικές φορές χρειάζεται.

ΕΡ.: Ή επειδή το ζητούν οι ενδιαφερόμενοι;

ΑΠ.: Οι ενδιαφερόμενοι ζητούν τα πάντα.

ΕΡ.: Την τέχνη του ρετούς διδαχτήκατε από…

ΑΠ.: Τον πατέρα μου.

ΕΡ.: Οι… ρυτίδες στα πρόσωπα των καλλιτεχνών μπορούν να εξαφανιστούν εύκολα;

ΑΠ.: Αυτό το ξέρει το Photoshop.

ΕΡ.: Η πιο αγαπημένη σας φωτογραφική μηχανή;

ΑΠ.: Καμία.

ΕΡ.: Η πρώτη μηχανή που κρατήσατε στα χέρια σας;

ΑΠ.: Μια Leica.

ΕΡ.: Και η πρώτη φορά που πέρασε απ’ το μυαλό σας η τέχνη της φωτογραφίας;

ΑΠ.: Δεν θυμάμαι, ίσως από τότε που αντιλήφθηκα τον κόσμο.

ΕΡ.: Στο τελικό αποτέλεσμα τι είναι αυτό που παίζει μεγαλύτερη σημασία. Η
οπτική γωνία, ο φωτισμός, οι φακοί;

ΑΠ.: Το μάτι και η δημιουργία του σωστού φωτισμού.

ΕΡ.: Φωτογραφία – Μόδα: ποιος χώρος σας γοητεύει περισσότερο;

ΑΠ.: Η μόδα είναι μια εμπορική δουλειά και την κάνουν συνήθως οι φωτογράφοι
που κάνουν τα πορτρέτα για οικονομικούς λόγους.

ΕΡ.: Η φωτογραφική μηχανή μήπως… απειλείται στο μέλλον από τους
ηλεκτρονικούς υπολογιστές;

ΑΠ.: Οι φωτογραφικές μηχανές έχουν τελειώσει πια.

ΕΡ.: Η έννοια του καλλιτέχνη φωτογράφου σήμερα;

ΑΠ.: Αυτός που βλέπει με διαφορετική ματιά τον κόσμο.

ΕΡ.: Ποια διασημότητα θα θέλατε πολύ να φωτογραφήσετε;

ΑΠ.: Τον Οτζαλάν.

ΕΡ.: Ποιανού φωτογράφου θαυμάζετε τη δουλειά;

ΑΠ.: Του Avedon και του Pen.

ΕΡ.: Προτιμάτε το ασπρόμαυρο ή το χρώμα;

ΑΠ.: Το ασπρόμαυρο.

ΕΡ.: Την ένταση ή την ατμόσφαιρα;

ΑΠ.: Και τα δύο, το καθένα ανάλογα με το ύφος της φωτογράφησης.

ΕΡ.: Εσάς ποιος σας φωτογραφίζει;

ΑΠ.: Η κόρη μου.

ΕΡ.: Κυρίως τι προσέχετε σε μια φωτογράφηση;

ΑΠ.: Προσπαθώ να πιάσω το 50% από αυτό που έχω φανταστεί.

ΕΡ.: Και τι αποφεύγετε;

ΑΠ.: Ό, τι δεν έχω φανταστεί.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν καλλιτέχνης φωτογράφος τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Φωτογράφος.