Κριτική… επιφύλαξη

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως υποομάδα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης
που δεν έχει σαφείς πολιτικές διαφορές από το υπόλοιπο της εσωκομματικής
αντιπολίτευσης, αλλά η ειδοποιός διαφορά της βρίσκεται στο γεγονός ότι τα
στελέχη της έχουν σημείο αναφοράς, τον Άκη Τσοχατζόπουλο, σε αντιδιαστολή με
την άλλη αντιπολίτευση όπου επισημαίνεται η παρουσία αρκετών ηγετίσκων.

Ο οργανωτικός εγκέφαλος της ομάδας είναι ο Γιώργος Αγραφιώτης, απόλυτα
αφοσιωμένο στέλεχος στον υπουργό Εθνικής Άμυνας, διευθυντής του πολιτικού του
γραφείου και ο άνθρωπος που γνωρίζει τις προθέσεις του κ. Τσοχατζόπουλου ίσως
καλύτερα από κάθε άλλον. Ο κ. Αγραφιώτης, που βρίσκεται δίπλα στον υπουργό
Εθνικής Άμυνας από την εποχή που εκείνος ήταν γραμματέας της Κεντρικής
Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, είναι αυτός που μπορεί να βάλει κάτω την οργάνωση του
κόμματος και να αναλύσει με πλήρη επιτυχία το ποιος ανήκει πού. Η
εκσυγχρονιστική πλευρά τον θεωρεί «υπεύθυνο» για το θέμα που ανέκυψε πρόσφατα
με τις εγγραφές-«μαϊμούδες», υποστηρίζοντας ότι εκείνος ήταν που επεξεργάστηκε
το περιεχόμενο της ηλεκτρονικής δισκέτας με τα μέλη του ΠΑΣΟΚ και εν συνεχεία
τροφοδότησε την εσωκομματική αντιπολίτευση.

Το μειονέκτημα της «φυλής» των Ακικών είναι ότι εξαιτίας της στάσης που έχει
τηρήσει εδώ και τρία – τριάμισι χρόνια έναντι του Κώστα Σημίτη και της
κυβέρνησης ο Άκης Τσοχατζόπουλος έχουν αναπτυχθεί συσπειρώσεις στο εσωτερικό
της, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στην αποτελεσματικότητά της.
Μια τέτοια συσπείρωση είναι αυτή περί τον σύμβουλο του υπουργού Εθνικής Άμυνας
Ε. Χωραφά, με τον οποίο συμπλέει ο έχων ισχυρές επιρροές στις οργανώσεις της
Βόρειας Ελλάδας Λευτέρης Τζιόλας. Η συγκεκριμένη συσπείρωση, η οποία είναι σε
αντιπαράθεση με τον Γ. Αγραφιώτη και τους «ορθόδοξους» υποστηρικτές του Άκη
Τσοχατζόπουλου, όπως τον Γ. Δασκαλάκη και τους βουλευτές Χ. Τσιόκα, Αντ.
Κοτσακά και Λ. Λωτίδη, έχει αναπτύξει δεσμούς με τη «φυλή» των Προεδρικών και
συγκεκριμένα στελέχη της, όπως την Τ. Αντωνίου και τον Δ. Καλογερόπουλο. Ο
Άκης Τσοχατζόπουλος, που έχει επιλέξει από την αρχή τη στάση της «κριτικής
στήριξης» στον Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη και στην κυβέρνηση, έχει αρκετές φορές
αναγκαστεί να πάρει αποστάσεις από τους υποστηρικτές του, οι οποίοι τάσσονται
­ και σε περιόδους μειζόνων πολιτικών προβλημάτων, με ιδιαίτερη ένταση ­ υπέρ
της πλήρους ρήξης με την κυβέρνηση. Ιδιαίτερα με τη συσπείρωση περί τους Ε.
Χωραφά και Λ. Τζιόλα.

Πρόβλημα για τον Α. Τσοχατζόπουλο υφίσταται και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του
ΠΑΣΟΚ, όπου οι περίπου 15 υποστηρικτές του θεωρούν ότι «θα έπρεπε να είναι πιο
σκληρός και απόλυτος με την κυβέρνηση», γιατί, όπως πιστεύουν, η τακτική της
«κριτικής στήριξης» είναι αδιέξοδη. Ο ίδιος δεν συμμερίζεται τις απόψεις περί
ρήξης. Συχνά δηλώνει ότι «εγώ έχω τις θέσεις μου, οι φίλοι μου είναι φίλοι
μου, αλλά έχουν κι αυτοί τις απόψεις τους».

Οι υποστηρικτές του στην Κεντρική Επιτροπή δεν υπερβαίνουν τους 20 – 22, αν
και πολλές φορές ο αριθμός τους είναι δυνατόν να ανέβει στο 30 με την προσθήκη
στελεχών όπως είναι ο Χρ. Παπουτσής ή ο Κ. Κουλούρης. Για το επικείμενο
συνέδριο δηλώνουν ευχαριστημένοι αν θα έχουν τα ίδια ερείσματα, αν και ο Α.
Τσοχατζόπουλος δείχνει να μην ενδιαφέρεται και πολύ για τους συσχετισμούς. Η
στόχευσή του είναι για μετά τις ευρωεκλογές, οπότε και αναλόγως του
αποτελέσματος είναι πιθανόν να κινηθούν έκτακτες διαδικασίες για την αλλαγή
ηγεσίας στην κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ. Για τον λόγο αυτό, ο υπουργός Εθνικής
Άμυνας καλλιεργεί με κάθε ευκαιρία το προφίλ του ως ενωτικού ηγέτη και προς
την άλλη πλευρά, των Εκσυγχρονιστών, η οποία, πρέπει να σημειωθεί, εκτιμά ως
εξαιρετικά θετική τη στάση του έναντι της κυβέρνησης. Στο πολιτικό πεδίο, η
πλατφόρμα των Ακικών είναι σαφώς οροθετημένη από την πολιτική ταυτότητα του
Άκη Τσοχατζόπουλου που προσδιορίζεται από την ιδιότητά του ως ιστορικής
ηγεσίας του Κινήματος. Κατά τους Ακικούς είναι ανάγκη να διαφυλαχθούν ο
πατριωτικός χαρακτήρας του ΠΑΣΟΚ, το κοινωνικό πρόσωπο του Κινήματος και
βεβαίως ενωμένη η παράταξη.