30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο Καζνέσι Θηβών.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Να μειώσει τα πάθη του.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Ουου… πολλά.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Το τελευταίο του Σωτήρη Δημητρίου «Η φλέβα του λαιμού».

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Το μεσημέρι τον Μάρκο Δραγούμη στο «Βυζαντινό»
στην Πλάκα και το βράδυ τον «γέροντά του» Ματθαίο Μουντέ στο «Greek house».

Αδυναμία στα αρβανίτικα τραγούδια έχει ο Θανάσης Μωραΐτης, επειδή ­ όπως
δηλώνει ­ είναι «ορφανά». Ήδη κυκλοφόρησε το δεύτερο CD με 21 αρβανίτικα
τραγούδια, (10 από τα Δερβενοχώρια και 11 από την Κάτω Ιταλία) με τον τίτλο
«Τριαντάφυλλο του βράχου», τα οποία έχουν κοινά χαρακτηριστικά «τη γλώσσα και
την ομορφιά». Ο Θανάσης Μωραΐτης αποφεύγει συνειδητά την εμφάνισή του στα
νυχτερινά κέντρα, επειδή, όπως λέει, θέλει να έχει ελεύθερα τα βράδια, για να
πηγαίνει στο θέατρο.

ΕΡ.: «Τριαντάφυλλο του βράχου». Επιμονή στην παράδοση;

ΑΠ.: Δούλος εκείνου που με «κατοικεί».

ΕΡ.: Τι κοινό έχουν τα αρβανίτικα τραγούδια σε Ελλάδα και Κάτω Ιταλία;

ΑΠ.: Τη γλώσσα και την ομορφιά.

ΕΡ.: Πόσο καλά αποδίδονται ανέκδοτα τραγούδια με σύγχρονα μουσικά όργανα;

ΑΠ.: Ένα ωραίο πρόσωπο δεν φοβάται τον ήλιο.

ΕΡ.: Ο χρόνος που σας πήρε για να τα συγκεντρώσετε;

ΑΠ.: Δέκα χρόνια.

ΕΡ.: Ανάμεσα σε πόσα τραγούδια καταλήξατε στα 21 που περιλαμβάνονται στο CD;

ΑΠ.: Ανάμεσα σε 200.

ΕΡ.: Πόσο δύσκολη ήταν η διαδικασία της επιλογής τους;

ΑΠ.: Εδώ είμαι… Θα ‘ρθει ο καιρός και γι’ αυτά που δεν επέλεξα τώρα.

ΕΡ.: Ποιο αρβανίτικο τραγούδι της Κάτω Ιταλίας σας συγκινεί ιδιαίτερα;

ΑΠ.: Το «Λιούλιε – λιούλιε» (λουλούδι μου) τραγουδισμένο από την Αφροδίτη Μάνου.

ΕΡ.: Και ένα τραγούδι από τα Δερβενοχώρια Αττικής – Βοιωτίας;

ΑΠ.: Το «Ζούρα δρομν» (πήρα τον δρόμο) τραγουδισμένο από τη Δόμνα Σαμίου.

ΕΡ.: Γιατί έχετε… αδυναμία στα αρβανίτικα τραγούδια;

ΑΠ.: Γιατί είναι… ορφανά.

ΕΡ.: Το πρώτο σας εγχείρημα με αρβανίτικα τραγούδια (σε συνεργασία Δημήτρη
Λέκκα και Αριστείδη Κόλλια) έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα;

ΑΠ.: Γι’ αυτό έγινε και το δεύτερο CD.

ΕΡ.: Η συμμετοχή της Αφροδίτης Μάνου στο CD ήταν…

ΑΠ.: Κισμέτ.

ΕΡ.: Και της Δόμνας Σαμίου;

ΑΠ.: Χάδι από τριαντάφυλλο του βράχου.

ΕΡ.: Τι σας έχει μείνει από την έμμεση συνεργασία σας με τον Μάνο Χατζιδάκι;

ΑΠ.: Η ικανότητά του να ελέγχει την ψυχή μου.

ΕΡ.: Και από την 5χρονη συνεργασία σας με τον Μίκη Θεοδωράκη;

ΑΠ.: Ο άνεμος που υπήρχε στα δάχτυλά του όταν διηύθυνε.

ΕΡ.: Μια αξέχαστη συναυλία με τον Μίκη στην Ελλαδα;

ΑΠ.: Στη Ρωμαϊκή Αγορά, την ημέρα που κηδευόταν ο Μάνος Κατράκης. Και στο
Θέατρο Φιλίππων στην Καβάλα, ημέρα που με πρωτάκουσε ο Μάνος Χατζιδάκις.

ΕΡ.: Ο Ηλίας Ανδριόπουλος υπήρξε για σας…

ΑΠ.: Με σύστησε στον κήπο της μουσικής.

ΕΡ.: Ο Σπύρος Περιστέρης;

ΑΠ.: Ρόδον το αμάραντον και δάσκαλός μου.

ΕΡ.: Ο Γιάννης Μαρκόπουλος;

ΑΠ.: Πέρασα κι εγώ από κει.

ΕΡ.: Ο Νότης Μαυρουδής;

ΑΠ.: Η επαναφορά της αναπνοής μου.

ΕΡ.: Ένα τραγούδι συναδέλφου που θα θέλατε να είχατε πει;

ΑΠ.: «Τα βεγγαλικά σου μάτια» (των Σέμση – Μπουρμπούλη) με τον Γ. Νταλάρα.

ΕΡ.: Οι στίχοι που σας λένε πολλά;

ΑΠ.: «Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά» (Κατσιμίχα).
«Εκτός από τον έρωτα μ’ αρέσει και το μπουζούκι, μα εσύ στερείσαι
καλλιτεχνικά» (Γ. Μουφλουζέλη).

ΕΡ.: Πόσο ικανοποιημένος έχετε μείνει με την έως τώρα πορεία σας στο τραγούδι;

ΑΠ.: Όσο και το τραγούδι από τη φωνή μου.

ΕΡ.: Κοιτάζοντας προς τα πίσω, για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Για τη στιγμή που παρασύρθηκα και λίγο έλειψε να χάσω την αθωότητά μου.

ΕΡ.: Και για ποιο αισθάνεστε υπερήφανος;

ΑΠ.: Για την ανυστερόβουλη αφοσίωσή μου στη μουσική.

ΕΡ.: Ο λόγος που απουσιάζετε από τα κέντρα διασκέδασης;

ΑΠ.: Εκτός του ότι είμαι ανίκανος να διασκεδάσω τον κόσμο, θέλω να έχω
ελεύθερα τα βράδια για να πηγαίνω στο θέατρο.

ΕΡ.: Το επόμενό σας βήμα;

ΑΠ.: Ούτε που ξέρω.