Καλύτερα να είσαι Παλαιστίνιος παρά Κούρδος

Λε Μόντ. «Η Τουρκία συλλαμβάνει τον Κούρδο ηγέτη Οτζαλάν»

Στην κατηγορία των μικρών εθνών που τα δικαιώματά τους συστηματικά
καταπατούνται, καλύτερα να μην είσαι Κούρδος. Καλύτερα να είσαι Κοσοβάρος ή
Παλαιστίνιος. Στα μάτια των Ηνωμένων Πολιτειών ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι
Κούρδοι δεν μετράνε. Είναι 25-30 εκατομμύρια, μοιρασμένοι σε τέσσερις χώρες,
μιλούν την ίδια γλώσσα, έχουν τα ίδια δικαιώματα στην αυτονομία ή σε μια αρχή
κρατικής αντιπροσώπευσης με τους Παλαιστίνιους ή τους Κοσοβάρους και έχουν
εξίσου, αν όχι περισσότερο, μαρτυρήσει. Αλλά, επειδή καμιά μεγάλη δύναμη δεν
έχει συμφέρον να στηρίξει τις δίκαιες διεκδικήσεις τους, επειδή, προς δυστυχία
τους, οι Κούρδοι της Τουρκίας εξαρτώνται από ένα κράτος σύμμαχο των Ηνωμένων
Πολιτειών και μέλος του ΝΑΤΟ, που θεωρείται ουσιώδους σημασίας για τη
«στρατηγική ισορροπία» της περιοχής, δεν θα υπάρξει για τον κουρδικό λαό
Διάσκεψη της Μαδρίτης, Συμφωνίες του Ντέιτον ή του Ραμπουγέ (…).

Στον κόσμο αυτό, δεν υπήρξε άρα ούτε βίζα για τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν (…)
Συνελήφθη ­ απήχθη; ­ στην Κένυα και παραδόθηκε στην Τουρκία που, αμέσως,
απαγόρευσε στους δικηγόρους του την είσοδο στην επικράτειά της.

Ο Οτζαλάν είναι αναμφίβολα ο αρχηγός μιας οργάνωσης που ασκεί τρομοκρατία,
διαπράττει δολοφονίες και αποσπά χρήματα χρησιμοποιώντας βία. Υπενθυμίζουν όλα
αυτά στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Ξεχνούν όμως να προσθέσουν ότι οι Κούρδοι της Τουρκίας αντιμετωπίζουν κρατική
τρομοκρατία: εδώ και 20 χρόνια, 4.000 χωριά καταστράφηκαν από τον τουρκικό
στρατό, δύο χιλιάδες άνθρωποι εκτοπίσθηκαν, αγροί πυρπολήθηκαν και τα
βασανιστήρια είναι συστηματικά. Αυτό έχει ένα όνομα: εθνική εκκαθάριση.
Προκαλεί την αγανάκτηση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης όταν γίνεται
στα Βαλκάνια και δεν τις συγκινεί όταν κυριαρχεί στο Κουρδιστάν της Τουρκίας (…).

Ο Μπουλέντ Ετζεβίτ μπορεί να εκμεταλλευθεί την κατάσταση μετά τη σύλληψη του
Οτζαλάν για να επιδιώξει επιτέλους μια πολιτική λύση στον πόλεμο στο
Κουρδιστάν της Τουρκίας. Μπορεί επίσης να συνεχίσει να προσπαθεί να συντρίψει
με τα όπλα κάθε προσδοκία αυτονομίας στην περιοχή αυτή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει τότε να κλείσει τις πόρτες της στην Τουρκία για
όσο καιρό χρειαστεί. Επειδή, ακόμη κι αν δεν έχει μια ισχυρή πολιτική
ταυτότητα, η σύγχρονη Ευρώπη πρέπει αν υπογραμμίσει την άρνησή της να ορίζεται
διά της ισχύος η τύχη των μικρών εθνών.