ΜΑΤΙΕΣ Επιτέλους

Η αποκατάσταση της τιμής ενός ανθρώπου είναι ένα σημαντικό γεγονός, έστω και
αν δεν ασχολείται με αυτό η τηλεόραση ή το περνάει ξώφαλτσα, μ’ ένα
ειδησεογραφικό μονόστηλο, ο Τύπος. Και, κάποτε, πρέπει ν’ αρχίσουμε να
ασχολούμαστε με τέτοια γεγονότα. Για ν’ αποκτήσει λίγο βάθος η επίπεδη,
δυστυχώς, ζωή μας…

Ο άνθρωπος του οποίου η τιμή αποκαταστάθηκε, μετά θάνατον, αλίμονο, είναι ο
Γρηγόρης Στακτόπουλος. Ο δημοσιογράφος, που από αδίστακτους συνωμότες,
μπλέχτηκε με την υπόθεση Πολκ, βασανίσθηκε, καταδικάσθηκε και φυλακίσθηκε για
πολλά χρόνια, χωρίς να έχει κάνει τίποτα! Αυτό αποφάσισαν οι μυστικές
υπηρεσίες των Άγγλων και των Αμερικανών, μαζί με τα τσιράκια τους, στην
εμφυλιοπολεμική Ελλάδα και αυτό έπραξαν!

Ο Στακτόπουλος ανήκε στην Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας –
Θράκης (ΕΣΗΕΜΘ). Μετά το «έγκλημά» του, διεγράφη (17/10/1948). Κάποια στιγμή,
όμως, διαπιστώθηκε ότι ήταν αθώος. (Όπως αθώοι ήταν και οι άλλοι δύο
καταδικασθέντες για τη δολοφονία του Πολκ, Α. Μουζενίδης και Β. Βασβανάς). Οι
δημοσιογράφοι της Μακεδονίας και της Θράκης αντιλήφθηκαν ότι είχαν αδικήσει
κατάφωρα τον συνάδελφό τους και όφειλαν να επανορθώσουν. Τα διοικητικά
συμβούλια, όμως, της ΕΣΗΕΜΘ, δεν προχώρησαν στην πράξη αποκατάστασης.

Αυτή η πράξη έγινε τώρα. Στις 3 Φεβρουαρίου 1999. Με πρόεδρο της ΕΣΗΕΜΘ τον
φίλο μου Δημήτρη Γουσίδη. Να το ­ έξοχο ­ σκεπτικό της σχετικής απόφασης: «Το
Δ.Σ. αναζητώντας τον καλύτερο τρόπο αποκατάστασης, όχι μόνο της τιμής και της
μνήμης του Γ. Στακτόπουλου, αλλά και την ιστορική τιμή και συνείδηση της
ΕΣΗΕΜΘ, αποφάσισε ομόφωνα να ανακαλέσει και να κηρύξει άκυρη και ηθικά
ανυπόστατη την απόφαση διαγραφής, να διακηρύξει δε ότι τόσο η απόφαση αυτή όσο
και οι συμπαρομαρτούσες εγγραφές στο Μητρώο και τα λοιπά βιβλία της ΕΣΗΕΜΘ
είναι αντίθετες με την πραγματικότητα και ως εκ τούτου θεωρούνται ως μη
γενόμενες. Έστω και αν τυπικά η ανάκληση της διαγραφής δεν επιφέρει πλέον τη
νομική συνέπεια της αδιατάρακτης και συνεχούς εγγραφής, το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΜΘ
διακηρύσσει ότι ηθικά ο Γ. Στακτόπουλος ουδέποτε διεγράφη, αποτελεί δε τιμή
για την ΕΣΗΕΜΘ, το ότι το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στον ιστορικό κατάλογο
των μελών της».

Η τιμή του Στακτόπουλου αποκαταστάθηκε. Μένει να αποκατασταθεί η τιμή και των
Β. Βασβανά και Α. Μουζενίδη (αδελφός του πεθερού μου) που καταδικάσθηκαν σε
θάνατο, χωρίς να ‘χουν καμία σχέση με την υπόθεση Πολκ! Να δούμε…