[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Όταν μια χώρα αντιμετωπίζει υπαρκτά προβλήματα και απειλές για την εθνική της
ακεραιότητα και βρίσκεται από το 1974 σε ένα συνεχή ακήρυκτο πόλεμο με την
γείτονα «σύμμαχο», τότε αποτελεί ασυγχώρητη αφέλεια και επιπολαιότητα (ή μήπως
κάτι χειρότερο;) η εισαγωγή στις Ένοπλες Δυνάμεις μεθόδων, ιδεών και
συστημάτων που αναιρούν ουσιαστικά το ρόλο και τη «λογική» του στρατεύματος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ­ και ούτε και αντίρρηση ­ ότι πολλά πράγματα στις
Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται βελτίωση και αναθεώρηση με στόχο τον εξανθρωπισμό
των συνθηκών και τον εκσυγχρονισμό λογικών και πρακτικών που δεν συμβαδίζουν
με τις σημερινές αντιλήψεις.

Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι να στηθούν κάλπες στις μονάδες για την εκλογή…
συνδικαλιστικών εκπροσώπων των στρατιωτών που θα συνδιαλέγονται με τη φυσική
ηγεσία για την προώθηση των «συμφερόντων» των εκλογέων τους η απόσταση είναι
πολύ μεγάλη και οι κίνδυνοι που εμφιλοχωρούν ακόμα μεγαλύτεροι.

Μπορεί το μέτρο να αφορά στο ξεκίνημά του «πρακτικά» προβλήματα διαβίωσης και
ψυχαγωγίας αλλά από τη στιγμή που θα νομιμοποιηθεί ­ και θα μονιμοποιηθεί ­ η
εκλογική διαδικασία στις μονάδες πολλά (αρνητικά) μπορεί να συμβούν. Καθώς η
έλλειψη μέτρου και η προδιάθεση για υπερβολές και καταχρήσεις ­ όπως έχει ήδη
φανεί σε άλλους λιγότερο ευαίσθητους χώρους ­ είναι κάτι που δεν μπορεί
αβασάνιστα να αποκλεισθεί.

Το ότι ενδεχομένως τέτοια συστήματα να ισχύουν ­ ίσως και επιτυχώς ­ σε άλλους
στρατούς δεν μπορεί να αποτελέσει επιχείρημα υπέρ της ανόητης
«προοδευτικότητας» και του ψευδεπίγραφου «εξευρωπαϊσμού» των ελληνικών Ενόπλων
Δυνάμεων οι οποίες έχουν διαφορετική αποστολή απ’ ό,τι π.χ. ο στρατός του
Λουξεμβούργου ή της Ολλανδίας.

Οι μονάδες πρέπει να μείνουν έξω από εκλογικές διαδικασίες και τις
αναπόφευκτες αντιπαραθέσεις που αυτές προκαλούν και το υπουργείο Εθνικής
Άμυνας οφείλει να ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα του χώρου και της
χώρας τα οποία δεν είναι και λίγα.

Αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν (αν)εγκέφαλοι στο Χολαργό με τη νοοτροπία ότι όλα
τα είχε η Μαριωρή (εν προκειμένω οι Ένοπλες Δυνάμεις) και της έλειπε μόνο
φερετζές, δηλαδή η συνδικαλιστική εκπροσώπηση των στρατευμένων. Όμως μ’ αυτή
τη «λογική» μπορεί μακροπρόθεσμα ο φερετζές να γίνει παρακολούθημα της στολής.