ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η εκδίκηση του καγκελάριου

Το κοκκινοπράσινο πείραμα δεν κράτησε ούτε 100 μέρες. Στη Γερμανία κυβερνά
πλέον ο «μεγάλος συνασπισμός».

Διαφορά φάσης. Μήπως ο οδηγός προκάλεσε σκόπιμα το ντεραπάρισμα; (του Πανσό, από τη «Μοντ»)

Το ένα σενάριο είναι ότι τον Γκέρχαρντ Σρέντερ τον ματιάξανε. Τόσες πολλές
αποτυχίες σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα σπανίως έχουν μαζευτεί. Η απόφαση για
το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων αναβάλλεται ύστερα από την αντίδραση των
βιομηχάνων. Το νομοσχέδιο για τη χορήγηση διπλής υπηκοότητας σε εκατομμύρια
παιδιά μεταναστών τροποποιείται ύστερα από την αποδοκιμασία των ψηφοφόρων της
Έσσης. Η μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος παραπέμπεται στις καλένδες
μετά την απώλεια της πλειοψηφίας στη Γερουσία. Τα στατιστικά στοιχεία για τον
Ιανουάριο δείχνουν ότι οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 250.000 μέσα σε ένα μόλις
μήνα: η ανεργία φτάνει τώρα το 11,5% στη Δυτική Γερμανία και το 19% στην
Ανατολική. Οι συνομιλίες με τους μεταλλεργάτες κατέρρευσαν και εκατομμύρια
εργαζόμενοι ετοιμάζονται για απεργία. Σαν το κερασάκι στην τούρτα ήλθε το
σκάνδαλο διαφθοράς στο οποίο εμπλέκεται ένας από τους στενότερους συνεργάτες
του καγκελάριου: ο Μπόντο Χόμπαχ, πρώην υπουργός Οικονομικών της Βόρειας
Ρηνανίας-Βεστφαλίας, που κατηγορείται ότι πριν από 13 χρόνια έλαβε σημαντική
«βοήθεια» από την εταιρεία Veba για να κτίσει την υπερπολυτελή του βίλα έξω
από τη Βόννη.

«Είστε μια κυβέρνηση ανικάνων, στο εξής θα πρέπει να συνεργάζεστε μαζί μας»,
φωνάζει ο αρχηγός των χριστιανοδημοκρατών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που ηγήθηκε μιας
ξενόφοβης εκστρατείας κατά του διπλού διαβατηρίου. Το ανερχόμενο στέλεχος του
κόμματος, όμως, δεν είναι αυτός ­ αλλά ο ακόμη πιο δεξιός πρωθυπουργός της
Βαυαρίας και πρόεδρος του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος Έντμουντ Στόιμπερ. Και
οι μεγάλοι χαμένοι των ημερών είναι βέβαια οι Πράσινοι, που είδαν το ποσοστό
τους να μειώνεται στην Έσση (την εκλογική περιφέρεια του βασικότερου στελέχους
τους και υπουργού Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ) και τις θέσεις τους να διαγράφονται
η μία μετά την άλλη από το «κοινό» κυβερνητικό πρόγραμμα.

Η τελευταία αυτή διαπίστωση οδηγεί σ’ ένα δεύτερο, κάπως σουρεαλιστικό και
διεστραμμένο σενάριο: ότι ο Σρέντερ προκάλεσε άμεσα ή έμμεσα τη σημερινή κρίση
για να αποδυναμώσει τους οικολόγους και να τους αναγκάσει να εγκαταλείψουν την
κυβέρνηση. Είναι γνωστό ­ το έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του ­ ότι από τους
απρόβλεπτους και ανώριμους Πράσινους προτιμά να συνεργάζεται με τους
ιδεολογικά πλησιέστερους σ’ αυτόν χριστιανοδημοκράτες. Μαζί τους ονειρευόταν
να κτίσει το «νέο κέντρο». Αναγκάστηκε όμως να υποχωρήσει μετά την
«υπερβολικά» μεγάλη εκλογική του νίκη και τις πιέσεις του κομματικού
μηχανισμού. Σήμερα ίσως να παίρνει την εκδίκησή του.

Πρώην υπουργός του Βίλυ Μπραντ και συγγραφέας του βιβλίου «Η επιστροφή της
πολιτικής», ο Έρχαρντ Έπλερ τόνιζε πριν από λίγες εβδομάδες στη «Μοντ» πως οι
πολίτες πρέπει να καταλάβουν ότι έχει διαφορά αν ψηφίζουν το ένα ή το άλλο
κόμμα και ότι η αγορά δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική. Προς το παρόν
συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.