30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στα Κύθηρα.

ΣΠΟΥΔΑΣΕ: Στην Αθήνα.

ΑΚΟΥΕΙ: Όλα τα είδη μουσικής.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Την οικογένειά του και την επιστήμη του.

ΕΠΙΘΥΜΕΙ: Να προσφέρει στην άνοδο της Ιατρικής στον τόπο μας.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Την ανειλικρίνεια και την ανεπιείκεια.

Η πρόσφατη πρόταση του προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας για την
χρονοχρέωση των τηλεφωνικών ιατρικών συμβουλών, αναστάτωσε γιατρούς και
ασθενείς. Ο πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ) κ. Εμμανουήλ
Καλοκαιρινός μιλάει γι’ αυτή την καινοτομία και εξηγεί ότι ακόμα αποτελεί
αντικείμενο επεξεργασίας και προβληματισμού. Τονίζει, πάντως, ότι οι ασθενείς
κάνουν κατάχρηση των ιατρικών συμβουλών από το τηλέφωνο και μάλιστα με τρόπο
που σε άλλες χώρες θα εθεωρείτο προσβλητικός για τους γιατρούς.

ΕΡ.: Χρονοχρέωση στις ιατρικές συμβουλές…

ΑΠ.: Οι Έλληνες δεν είναι ακόμη έτοιμοι για τέτοια εξέλιξη.

ΕΡ.: Έχει θέση στην ελληνική ιατρική;

ΑΠ.: Η Ιατρική καθαυτή δεν έχει σχέση με τον τρόπο επικοινωνίας ιατρού και
ασθενούς ­ υπό την προϋπόθεση ότι είναι άρτιος και επαρκής.

ΕΡ.: Εφαρμόζεται αλλού;

ΑΠ.: Στις ΗΠΑ και τη Γερμανία.

ΕΡ.: Με ποιες προϋποθέσεις;

ΑΠ.: Με νομικές και δεοντολογικές προϋποθέσεις.

ΕΡ.: Και με ποιους περιορισμούς;

ΑΠ.: Με τον κύριο περιορισμό ότι δεν καταργείται το ενώπιος ενωπίω, όταν αυτό
είναι αναγκαίο.

ΕΡ.: Οι τηλεφωνικές ιατρικές συμβουλές είναι…

ΑΠ.: Για απλή πληροφόρηση, για οδηγίες σε απλά περιστατικά, για εφησυχασμό
όσων υπερεκτιμούν την συμπτωματολογία τους και για περαιτέρω διερεύνηση, όταν
κρίνεται απαραίτητο.

ΕΡ.: Χρονοχρέωση και στις ιατρικές επισκέψεις;

ΑΠ.: Όχι. Περισσότερη σημασία θα έχει ο σεβασμός του χρόνου του ιατρού από το κοινό.

ΕΡ.: Επιπτώσεις της χρονοχρέωσης στην σχέση ιατρού-ασθενούς.

ΑΠ.: Οπωσδήποτε δεν γίνεται στενότερη.

ΕΡ.: Αντέδρασαν οι γιατροί;

ΑΠ.: Οι αντιδράσεις σ’ αυτή την καινοτομία θα φανούν στην πορεία του χρόνου.

ΕΡ.: Οι ασθενείς;

ΑΠ.: Όχι, εφ’ όσον δεν αποτελεί μέρος της ελληνικής πραγματικότητας.

ΕΡ.: Ο ΠΙΣ θα δεχθεί τη χρονοχρέωση;

ΑΠ.: Ακόμα επεξεργάζεται την πρόταση, στα πλαίσια του θεσμικού του ρόλου.

ΕΡ.: Μπορεί να κοστολογηθεί η ανάγκη των ασθενών για συμβουλή;

ΑΠ.: Εκεί που εφαρμόζεται έχει ενδεχομένως βρεθεί κάποιος κοινά αποδεκτός τρόπος.

ΕΡ.: Η λογική πίσω από τη χρονοχρέωση;

ΑΠ.: Όποια είναι και η λογική της χρονοχρέωσης στον ΟΤΕ.

ΕΡ.: Οι ασθενείς κάνουν κατάχρηση τηλεφωνικών ιατρικών συμβουλών;

ΑΠ.: Βεβαίως, και κατά τρόπο που στις άλλες χώρες θα εθεωρείτο προσβλητικό για
τους γιατρούς.

ΕΡ.: Χρονοχρέωση: λιγότερη ενόχληση, περισσότερο κέρδος για τους γιατρούς;

ΑΠ.: Το όφελος του γιατρού εκπορεύεται από την επιστημοσύνη του. Όλα τα άλλα,
σύν ή πλην, είναι ασήμαντα.

ΕΡ.: Ο άρρωστος θα ωφεληθεί ή θα παρεμποδίζεται να ρωτήσει με τη χρονοχρέωση;

ΑΠ.: Εάν ο άρρωστος αντιληφθεί ότι η χρονοχρέωση είναι τρόπος επικοινωνίας και
όχι ιατρική μέθοδος, θα επιλέξει τον τρόπο της επαφής με τον γιατρό του.

ΕΡ.: Οδεύει η Ιατρική στην απόλυτη εμπορευματοποίηση;

ΑΠ.: Εάν συνεχισθούν να είναι δραστικές οι σημερινές παράμετροι, φοβούμαι πως ναι.

ΕΡ.: Όλοι οι γιατροί αξίζουν την ίδια «τιμή»;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Αν εφαρμοστεί η χρονοχρέωση, θα δίνουν οι γιατροί αποδείξεις;

ΑΠ.: Κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου, ούτε οι ιατροί.

ΕΡ.: Τώρα γιατί δεν δίνουν πάντα;

ΑΠ.: Το ποσοστό των γιατρών που δεν δίνουν απόδειξη είναι ελάχιστο σε σχέση με
τα αντίστοιχα ποσοστά άλλων επιστημονικών επαγγελμάτων.

ΕΡ.: Οι γιατροί δηλώνουν στην Εφορία όσα κερδίζουν;

ΑΠ.: Με ελάχιστες εξαιρέσεις, πιστεύω πως ναι.

ΕΡ.: Εσείς;

ΑΠ.: Ασφαλώς ναι.

ΕΡ.: Χειρουργός-συνδικαλιστής. Τι υπερισχύει;

ΑΠ.: Ο χειρουργός.

ΕΡ.: Γιατί ασχοληθήκατε με τον συνδικαλισμό;

ΑΠ.: Θεωρώ ότι η συμμετοχή στα κοινά είναι τιμητική για όσους στοχεύουν
αποκλειστικά και μόνο στην εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος.

ΕΡ.: Μένει χρόνος για την οικογένεια;

ΑΠ.: Δυστυχώς περιορισμένος, αλλά με την κατανόηση και την αγάπη γίνεται
σχεδόν επαρκής.

ΕΡ.: Και για την ενημέρωση γύρω από τις επιστημονικές εξελίξεις;

ΑΠ.: Κάνω ό,τι μπορώ καλύτερο, όπως κάθε γιατρός που σέβεται το λειτούργημά
του και τον εαυτό του.