Δυτικά του Σικάγου

Κόμπι Μπράιαντ και Τσαρλς Μπάρκλεϊ τα αστέρια των Λέικερς και Ρόκετς

ΤΟ ΒΡΑΔΥ που ο Μάικλ Τζόρνταν ανακοίνωσε την αποχώρησή του, υπήρχαν και
κάποιοι που μπροστά στις κάμερες έδειχναν συγκινημένοι, αλλά όταν έσβηναν τα
φώτα… έτριβαν τα χέρια τους.

Δεν λέμε, φίλοι, φίλοι, ο Καρλ Μαλόουν, ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ με τον Τζόρνταν,
αλλά από τη στιγμή που ο… «μεγάλος» αποφάσισε να τους αφήσει μόνους, δεν
σκέπτονται τίποτα άλλο, παρά αυτό που τους στερούσε τόσα χρόνια: τον τίτλο του πρωταθλητή.

Η μάχη των μεταγραφών στο ΝΒΑ έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Κι έτσι όπως έχουν τα
πράγματα, με εξαίρεση τον Λάτρελ Σπρίουελ, όλοι οι παίκτες-κλειδιά προτίμησαν
τη Δύση. Κι εκεί, η μάχη που αρχίζει τα ξημερώματα του Σαββάτου, αναμένεται να
είναι άγρια. Χιούστον, ΛΑ Λέικερς, Γιούτα, Σακραμέντο, Σαν Αντόνιο, Φοίνιξ
θεωρούνται ιδιαίτερα ισχυρές ομάδες σε μια πολύ δυνατή δυτική περιφέρεια.

Αντίθετα, στην Ανατολή, η «πτώση» των Σικάγο Μπουλς, δίνει τον πρώτο λόγο στην
(ενισχυμένη) Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι του Πατ Ράιλι και την Ιντιάνα του Λάρι Μπερντ.

Όλοι τούς χαρακτηρίζουν τη νέα δύναμη! Όλοι βλέπουν στο πρόσωπο του Κόμπι
Μπράιαντ τον διάδοχο του Τζόρνταν στο ΝΒΑ. Ο «νεαρός» υπέγραψε το νέο του
συμβόλαιο και ήρεμος πλέον θα προσπαθήσει να δικαιώσει όλους αυτούς που τον
προωθούν στο σταρ σύστεμ. Ο Κόμπι Μπράιαντ, το γελαστό παιδί του ΝΒΑ, κοντεύει
να ξεπεράσει σε δημοτικότητα και τον Σακίλ Ο’ Νιλ. Οι Λέικερς, θεωρούνται το
πρώτο φαβορί. Μια ομάδα με βάθος στον πάγκο και σχεδόν πλήρης σε όλες τις
θέσεις. Αν μάλιστα γίνει πραγματικότητα και η φήμη που θέλει τον Ρόντμαν να
γίνεται κάτοικος Λος Άντζελες, τότε… ποιος τους πιάνει.

Νέο πρόσωπο ο Ντέρεκ Χάρπερ στη θέση του οργανωτή.

Ο Σκότι Πίπεν προτίμησε να μετακομίσει στο Τέξας. Κι αυτό που θέλει ο
Τσαρλς Μπάρκλεϊ, είναι να μεταφέρει και τη φλόγα του πρωταθλητή από το Σικάγο.
Κυρίως ο Μπάρκλεϊ. Γι’ αυτό άλλωστε, δέχθηκε να ανανεώσει για έναν ακόμα χρόνο
το συμβόλαιό του με τους Ρόκετς. Θέλει να κατα-κτήσει αυτό για το οποίο πάλευε
σε όλη του τη ζωή: τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο Ολάζουον, ο τρίτος της παρέας,
θα χαιρόταν βέβαια να κατακτήσει κι άλλον έναν, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι έχει
ήδη δύο. Στους Ρόκετς, θα συναντήσουμε κι έναν ακόμα γνωστό μας: τον Έντι
Τζόνσον, που πάτησε τα 39 αλλά ακόμα τον κρατάνε τα πόδια του. Σουτάρει δε,
όπως τον θυμάστε πριν από τέσσερα χρόνια με τη φανέλα του Ολυμπιακού.

Όταν ο Σπρίουελ υπέγραψε στη Νέα Υόρκη, ο αμερικάνικος Τύπος αναρωτιόταν: «Πού
το πάνε οι Νικς;». Ήταν η πρώτη φορά που υπέγραφαν συμβόλαιο με έναν
«προβληματικό» παίκτη και πρόσθεταν: «Ποιος έχει σειρά; Ο Ρόντμαν ή ο Τάρπλεϊ;
«Ο Σπρίουελ είναι δεινός σκόρερ, αλλά ακόμα όλοι είχαν στο μυαλό τους το
επεισόδιο με τον προπονητή του Γκόλντεν Στέιτ, Πι Τζέι Καρλέσιμο. Επί της
ουσίας, πάντως, ο Τζεφ Βαν Γκάντι βλέπει στους Νικς το «βάθος» στον πάγκο που
θα τον βοηθήσει τους επόμενους μήνες. Γιατί, εκτός από τον Σπρίουελ πήραν τον
Ντένις Σκοτ, έναν ικανότατο σουτέρ τριών πόντων και τον Μάρκους Κάμπι, έναν
από τους πιο εξελίξιμους πάουερ φόργουορντ του ΝΒΑ. Αφήστε δε, που παρέμεινε
όλη σχεδόν η περυσινή παρέα: Γιούιν, Τσάιλτς, Χιούστον, Τζόνσον.

Δεν προχώρησαν σε εντυπωσιακές κινήσεις. Ο Πατ Ράιλι προτίμησε να κρατήσει
σχεδόν το ίδιο έμψυχο υλικό και ετοιμάζει την ομάδα που θα διαδεχθεί τους
Μπουλς στην κορυφή του ΝΒΑ. Ουσιαστικά, η προσθήκη είναι ο έμπειρος Τέρι
Πόρτερ στην περιφέρεια. Και από επιλογές σε όλες τις θέσεις, άλλο τίποτα: Τιμ
Χαρνταγουέι, Βόσον Λέναρντ, Τζαμάλ Μάσμπερν, Νταν Μάρλι, Πι Τζέι Μπράουν και
Αλόνσο Μούρνινγκ. Ο τελευταίος, δήλωσε μάλιστα ότι δεν λυπήθηκε καθόλου που
αποχώρησε ο Τζόρνταν. «Πάντα δούλευα σκληρά για να τον νικήσω, αλλά δεν τα
κατάφερνα», έλεγε. Άρα, τώρα μπορεί να αναλάβει αυτός τις τύχες του Μαϊάμι.

Κι εδώ ο τίτλος είναι η τελευταία ευκαιρία: δύο χαμένους τελικούς μετράει ο
Καρλ Μαλόουν, μάλιστα κάπου είχε και τη… ρετσινιά του «λούζερ». Τόσο πολύ
που το καλοκαίρι πέρασε από το μυαλό του η σκέψη να αφήσει τη Γιούτα για το
Λος Άντζελες. Τελικά το μετάνιωσε. Η Γιούτα βρίσκεται πλέον σε οριακό σημείο.
Παίζει σε μια δύσκολη περιφέρεια, τα βασικά της στελέχη δε, δεν έχουν τα
χρονικά περιθώρια να περιμένουν κι άλλο για έναν τίτλο: ή τώρα ή ποτέ, λοιπόν,
για τον Μαλόουν, τον φίλο του Τζον Στόκτον και τον Τζεφ Χόρνασεκ. Το πιο
σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχουν μεταβολές στο έμψυχο υλικό.

Βρήκαν τους ψηλούς που έψαχναν. Ιδιαίτερα ο Λιούκ Λόνγκλεϊ, θα δώσει δύναμη
και όγκο μέσα στη ρακέτα, κάτι που έλειπε τα τελευταία χρόνια στην Αριζόνα.
Αφήστε δε, το γεγονός ότι έχει… καλομάθει στις νίκες παίζοντας με τους
Μπουλς. Προσθέσθε και τον Τομ Γκουλιότα, έναν ικανότατο φόργουορντ που
συνοδεύεται από πολύ καλά «νούμερα (20π, 10ρ, 5ασ). Στα 29 του χρόνια όμως, θα
πρέπει να ξεπεράσει το γεγονός ότι αγωνιζόταν σε ομάδες που συνήθως έχαναν
(Ουάσιγκτον, Γκόλντεν Στέιτ). Το θέμα είναι πόσο καλά μπορούν να παίξουν ο
Τζέισον Κιντ και ο Ντάνι Μάνινγκ.

Ο Λάρι Μπερντ έκανε μία αλλά καλή μεταγραφή. Έφερε τον Σαμ Πέρκινς έναν
φόργουορντ που μπορεί να δώσει σημαντικές λύσεις, ενώ κατάφερε να κρατήσει
στην ομάδα αυτούς τους παίκτες που ήταν ελεύθεροι. Ιδιαίτερα τον «πύργο», Ρικ
Σμιτς. Μαρκ Τζάκσον, Ρέτζι Μίλερ, Ντέρικ Μακ Κι, Κρις Μάλιν, Αντόνιο και Ντέιλ
Ντέιβις, Τράβις Μπεστ συγκροτούν ένα πολύ ισχυρό σύνολο που μπορεί να θεωρηθεί
ως βασικό αουτσάιντερ στην Ανατολή. Κι ας μην ξεχνάμε, ότι στην Πολιτεία της
Ιντιάνα το μπάσκετ αποτελεί πόλο έλξης για τον κόσμο.

Η νέα δύναμη; Οι κινήσεις που έγιναν τον τελευταίο μήνα δείχνουν ότι μπορούν
να πρωταγωνιστήσουν: ο «δικός μας», Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς μπήκε ήδη στο κλίμα
του Σακραμέντο και αυτό φάνηκε στα φιλικά παιχνίδια. Ο Ντίβατς, που ήρθε από
τη Σάρλοτ, δίνει δύναμη μέσα στη ρακέτα, ο Κρις Ουέμπερ είναι ικανός να
«σηκώσει» τους Κινγκς στους ώμους του. Ασφαλώς, η πρώτη χρονιά θα είναι
λίγο… διερευνητική, αλλά η εμπειρία που θα αποκομίσουν θα είναι σημαντική
για τα επόμενα χρόνια. Το πρόβλημα είναι η πολύ δυνατή περιφέρεια. Κατά πόσον
θα αντέξουν φέτος στα δύσκολα.