Μία στις δύο αμερικανικές οικογένειες έχει όπλα!

ΕΙΧΑ ΠΑΕΙ να κάνω σέρβις στο αυτοκίνητό μου και έπιασα κουβέντα με τον Πιτ,
τον Έλληνα ιδιοκτήτη του συνεργείου:

«Είμαι σχεδόν 6 μήνες στην Αμερική και παρά τα όσα είχα ακούσει πριν έρθω στη
χώρα, δεν έχω δει κανέναν να οπλοφορεί», τού είπα.

«Αλήθεια;», μου λέει. «Τώρα θα δεις». Και για πλάκα μού πετάει στα χέρια ένα
γεμάτο πιστόλι. Και πριν προλάβω να συνέλθω, ανοίγει το συρτάρι του γραφείου
του και τραβάει ένα περίστροφο…

«Καλά, πόσα όπλα έχεις;», τον ρωτάω έκπληκτος.

«Όσα αντέχει το πορτοφόλι μου. Ακόμη κι αυτό μπορώ να πάρω», μού απαντά και
μου δείχνει το εξώφυλλο ενός περιοδικού με ένα φοβερό πολεμικό όπλο με
τηλεφακό και υπέρυθρη σκόπευση…

Πραγματικά, όπως έμαθα στη συνέχεια, οι μισές σχεδόν οικογένειες στην Αμερική
έχουν τουλάχιστον ένα πιστόλι, ενώ οι καραμπίνες και τα δίκαννα «κυκλοφορούν»
όπως οι… μυγοσκοτώστρες στην Ελλάδα.

ΒΛΕΠΕΤΕ, οι Αμερικανοί θεωρούν τα όπλα μέρος της αμερικανικής παράδοσης, ενώ
το ίδιο το αμερικανικό Σύνταγμα αναγνωρίζει το δικαίωμα των πολιτών «να φέρουν
όπλα». Σε πολλές περιοχές της Αμερικής, μάλιστα, όπου οικογένειες ζουν σε
ερημικές τοποθεσίες ή σε γειτονιές με μεγάλη εγκληματικότητα, η κατοχή όπλου
θεωρείται απαραίτητη.

Αυτοί που αντιτίθενται στην ελεύθερη πώληση όπλων κατάφεραν να πείσουν την
κυβέρνηση Κλίντον να επιβάλει προληπτικό έλεγχο 5 ημερών για το άτομο που
ζητεί να αγοράσει ένα πιστόλι. Αποτέλεσμα: από τις 2,6 εκατομμύρια αιτήσεις
για την προμήθεια πιστολιού το 1997, 69.000 «κόπηκαν» λόγω ακαταλληλότητας.

Πολλές πόλεις, όμως, όπως η Νέα Υόρκη, η Νέα Ορλεάνη και το Σικάγο, προχωρούν
τώρα παραπέρα. Βλέποντας ότι μετά την πρόσφατη δίκη πολιτειών – εταιρειών
καπνού οι εταιρείες πλήρωσαν τεράστια ποσά αποζημιώσεων, μηνύουν τώρα τις
εταιρείες όπλων.

ΣΤΙΣ ΑΓΩΓΕΣ τους ζητούν από τις εταιρείες να πληρώσουν τις δαπάνες που
προκαλεί στις πόλεις η χρήση όπλων (νοσοκομεία, ασθενοφόρα και αστυνομία).
Δαπάνες που υπολογίζεται ότι μόνο στο Σικάγο ξεπερνούν τα 500 εκατομμύρια
δολάρια το χρόνο! Ζητούν, μεταξύ των άλλων, κάθε όπλο να γίνει «έξυπνο»,
αναγνωρίζοντας με ειδικό «ηλεκτρονικό τσιπάκι» το χέρι του ιδιοκτήτη του και
να σταματήσουν οι διαφημίσεις όπλων.

Καιρός είναι και στην Ελλάδα να γίνει κάτι, έτσι ώστε ο αγοραστής μιας
καραμπίνας να έχει προηγουμένως άδεια κατοχής και όχι η άδεια να βγαίνει μετά
την αγορά του όπλου και εφόσον το επιδιώξει ο ιδιοκτήτης του…