Σωσίβιο σε αυθαίρετα

Ανοικτό παράθυρο για νομιμοποιήσεις χιλιάδων αυθαιρέτων που έχουν ήδη
κτισθεί στην παραλία αφήνει το σχέδιο νόμου «Για τον αιγιαλό και την παραλία»,
που ήδη έχει ετοιμάσει το υπουργείο και το οποίο σύντομα πρόκειται να
κατατεθεί στη Βουλή.
ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ όμως θεσπίζει βαριά πρόστιμα και αυστηρές ποινές που προβλέπουν
μέχρι και φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους για όσους προχωρήσουν από εδώ και
πέρα σε παράνομη δόμηση μέσα στα όρια του αιγιαλού – παραλίας. Για τους
παραβάτες αυτούς θα παραμονεύουν οι μπουλντόζες που θα προχωρούν σε κατεδαφίσεις.
Παράλληλα, προβλέπεται η παραχώρηση με δημοπρασία της χρήσης βραχονησίδων,
υφάλων, σκοπέλων, καθώς και αβαθών θαλασσίων εκτάσεων. Η παραχώρηση θα γίνεται
για τουριστικούς λόγους, για «την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας», για
αλιευτικούς, γεωργικούς, κτηνοτροφικούς και γενικά επιχειρηματικούς σκοπούς,
αλλά και για κοινωνικούς λόγους. Μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις θα
επιτρέπεται και η απευθείας ανάθεση σε ιδιώτες επιχειρηματίες.
Στις βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου που παρουσιάζουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ»,
θεσπίζονται επίσης διαδικασίες για τον τρόπο καθορισμού της ζώνης αιγιαλού –
παραλίας (όπου δεν υπάρχει), ενώ με μια σειρά διατάξεις επιχειρείται να
εκσυγχρονισθεί το ισχύον νομικό πλαίσιο.
Ειδικότερα, τρεις συγκεκριμένες διατάξεις που περιλαμβάνονται στο σχέδιο νόμου
ανοίγουν το «παράθυρο» για να νομιμοποιηθούν τα αυθαίρετα που κατά καιρούς
έχουν κτισθεί μέσα στα όρια της ζώνης αιγιαλού – παραλίας. Οι διατάξεις αυτές
προβλέπουν ότι:
* «Η οριογραμμή της παραλίας δεν θα μπορεί να υπερβεί την εγκεκριμένη γραμμή
δόμησης όπου υπάρχει σχέδιο πόλεως ή αυτήν τη γραμμή που έχει διαμορφωθεί εκ
των πραγμάτων σε περιοχές που δεν υπάρχει εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο».
Δηλαδή θα τη «γλιτώσουν» και όσοι έχουν κτίσει μέσα στην παραλία δημιουργώντας
με το πέρασμα των χρόνων μια πραγματική γραμμή δόμησης. Το ισχύον νομικό
πλαίσιο που στην περίπτωση αυτή καταργείται, προβλέπει ότι η οριογραμμή
παραλίας δεν δεσμεύεται από την ύπαρξη ρυμοτομικού σχεδίου και μπορεί να
τέμνει και κτίσματα. Στο νομοσχέδιο αναφέρεται ότι η κατάργηση της διάταξης
αυτής γίνεται γιατί το προηγούμενο νομικό καθεστώς έχει καταστεί ανενεργό,
καθώς ποτέ δεν υλοποιήθηκαν οι προβλεπόμενες απαλλοτριώσεις.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η διάταξη αυτή αφορά πολλούς παραδοσιακούς
οικισμούς, αλλά μαζί με αυτούς ωφελούνται και χιλιάδες άλλες περιπτώσεις
πολυτελών κατοικιών που κτίσθηκαν κοντά στην παραλία τις τελευταίες δεκαετίες.
* Για τους ιδιοκτήτες των κτημάτων που βρίσκονται μέσα στη ζώνη της παραλίας
προβλέπεται ότι δεν θα μπορούν να κτίσουν, να φυτέψουν ή να κάνουν άλλες
πράξεις μόνο για δύο χρόνια από την οριοθέτηση της ζώνης. Αν το διάστημα αυτό
παρέλθει χωρίς να γίνει απαλλοτρίωση, τότε θα μπορούν να κτίσουν και να κάνουν
οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες στα κτήματά τους.
* Για τεχνικά έργα που έχουν κατασκευασθεί από το ίδιο το Δημόσιο στην παραλία
και είναι παράνομα προβλέπεται ότι θα επανεξετασθούν με ανοικτό το ενδεχόμενο
να νομιμοποιηθούν όσα από αυτά κριθούν απαραίτητα. Εκτός των άλλων με το νομοσχέδιο:
* Επισπεύδονται οι διαδικασίες για τον καθορισμό της γραμμής αιγιαλού –
παραλίας σε περιοχές που πρέπει να περιληφθούν στο Εθνικό Κτηματολόγιο.
Παράλληλα δίνονται οι ορισμοί των λιμανιών και των λιμενικών έργων.
* Προβλέπεται σταθερό πλαίσιο με το οποίο δεν θα μπορεί να αμφισβητηθεί στα
δικαστήρια η ζώνη αιγιαλού – παραλίας.
ΟΥΤΕ με μεταφορά άμμου σε μία βραχώδη περιοχή δεν είναι επιτρεπτή η αλλοίωση
της φυσιογνωμίας μιας παραλίας, εάν δεν εξυπηρετείται ιδιαίτερος λόγος
δημοσίου συμφέροντος. Αυτό σημειώνει με χθεσινή απόφασή του το Συμβούλιο της
Επικρατείας (Ε’ Τμήμα), με την οποία ακύρωσε την έγκριση που είχαν δώσει το
ΥΠΕΧΩΔΕ και το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας σε ξενοδοχειακή μονάδα στην
παραθαλάσσια περιοχή Αχλαδοχώρι Μεσσηνίας να σκεπάσει με άμμο ένα τμήμα της
παραλιακής ζώνης που κάλυπταν μικρά βράχια, ώστε αυτό να μπορεί να
χρησιμοποιείται από τους παραθεριστές, πελάτες του ξενοδοχείου.
Το αρμόδιο τμήμα του ΣτΕ, αποδεχόμενο την προσφυγή μονίμων κατοίκων της
περιοχής, έκρινε ότι είναι ανεπίτρεπτη η αλλοίωση της φυσιογνωμίας μιας
παραλίας όχι μόνο με τεχνικές παρεμβάσεις (τσιμεντοποιήσεις κ.ά.), αλλά με
κάθε παρέμβαση, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση με τη μεταφορά άμμου, ώστε να
μετατραπεί ένα τμήμα της παραλίας από βραχώδες σε αμμώδες.













