Δεν αποκλείουν σκηνοθεσία

Τι έγινε τελικά στο Ράτσακ, που απειλεί να προκαλέσει στρατιωτικά αντίποινα
του ΝΑΤΟ εναντίον της Γιουγκοσλαβίας; Ο αμερικανικός και ο βρετανικός Τύπος
δεν το αμφισβητούν, πρόκειται για «σφαγή».

Σερβική αβρότης. Χαμογελαστός Σέρβος αστυνομικός προσφέρει τσιγάρο σε γηραιό αλβανόφωνο μπροστά στις φωτογραφικές μηχανές, σε χωριό βόρεια της Πρίστινα, όπου πραγματοποιήθηκαν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον αυτονομιστών ανταρτών

Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ Τύπος αναρωτιέται: Σφαγή εν ψυχρώ; Σκηνοθεσία; Μεθόδευση για να
ευαισθητοποιηθεί η διεθνής κοινή γνώμη; Οι λέξεις «διαμάχη», «πολεμική»,
«υποψίες», «ερωτηματικά», «υποθέσεις», που χρησιμοποιούν οι γαλλικές
εφημερίδες για να περιγράψουν το έγκλημα, μαρτυρούν τη σύγχυση που υπάρχει
στις αίθουσες σύνταξης και παραπέμπουν στις πρόσφατες διαμάχες για τους
ψεύτικους τάφους στην Τιμισοάρα της Ρουμανίας και για το ποιος έχει την ευθύνη
της σφαγής στην αγορά του Σαράγεβο.

Για τη «Λιμπερασιόν», «υπήρξε πράγματι σφαγή στο Ράτσακ και η σφαγή είναι έργο
της σερβικής αστυνομίας», αλλά η εφημερίδα θέτει «εννέα ερωτήματα για τους
νεκρούς του Ράτσακ».

«Ποια είναι η πραγματική φύση της σφαγής; Πρόκειται για πολεμική ενέργεια; Για
ανεξέλεγκτους μαχητές; Για εκτέλεση εν ψυχρώ εν γνώσει της κατάστασης; Μήπως
υπήρξε σκηνοθεσία από τον Απελευθερωτικό Στρατό Κοσσυφοπεδίου για να
προσανατολιστεί η κοινή γνώμη προς αυτή την ερμηνεία;».

«Αυτό που αμφισβητείται δεν είναι η πραγματικότητα των γεγονότων, δηλαδή ο
φόνος περίπου 40 ανθρώπων από τις σερβικές δυνάμεις, αλλά η εξέλιξή τους»,
γράφει η «Φιγκαρό». Πάντως, η εφημερίδα υπενθυμίζει την τραγωδία στην αγορά
του Σαράγεβο και τις αμφιβολίες που προκάλεσε η πληροφορία την οποία μετέδωσε
η γαλλική τηλεόραση, σύμφωνα με την οποία υπεύθυνες για τη σφαγή ήταν
βοσνιακές δυνάμεις με σκοπό να προκαλέσουν διεθνή παρέμβαση.

«Στην περίπτωση του Ράτσακ δεν τίθεται θέμα αν οι Κοσοβάροι σκοτώθηκαν μεταξύ
τους. Υπάρχουν όμως υποψίες, οι οποίες ακόμη είναι ασθενείς: ότι οι Αλβανοί
συγκέντρωσαν διάσπαρτα πτώματα, αναμιγνύοντας ίσως πολίτες και μαχητές, για να
προκαλέσουν μια τρανταχτή εντύπωση», γράφει η ίδια εφημερίδα.

«Οι νεκροί είναι εύκολη λεία από την οποία μπορεί να επωφεληθεί κάθε
ιερόσυλος… για να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη», σχολιάζει η κομμουνιστική
«Ουμανιτέ», υπενθυμίζοντας την υπόθεση της Τιμισοάρα.

«Στο Ράτσακ, οι υποψίες παραπέμπουν σε υπαινιγμούς, επειδή τίποτα δεν μπορεί
να επιβεβαιωθεί. Αλλά αν αποδεικνυόταν ότι υπήρξε κάποια μακάβρια σκηνοθεσία,
δεν θα έκανε βέβαια πιο ανεκτή την καταπίεση των Κοσοβάρων, ούτε καλύτερο το
καθεστώς του Βελιγραδίου. Θα δυσφημούσε όμως τους αντάρτες και θα αποδείκνυε
ακόμη μια φορά το μέγεθος της ατίμωσης, στην οποία μπορεί να φτάσει ένας
αγώνας μεταξύ εθνικιστών», καταλήγει η «Ουμανιτέ».

Ωστόσο, οι διεθνείς παρατηρητές στο Κοσσυφοπέδιο απέρριπταν τα δημοσιεύματα
των γαλλικών εφημερίδων.

Μιλώντας με τον όρο ότι θα τηρηθεί αυστηρά η ανωνυμία, πηγή του ΟΑΣΕ
παραδέχθηκε πως «ορισμένα πτώματα θα μπορούσαν να είχαν μεταφερθεί από αλλού»,
ότι «ένα μπορεί να είχε αποκεφαλιστεί» και πως «ένα άλλο είχε μια δεύτερη
πληγή από πυροβολισμό που ίσως είχε γίνει μετά θάνατον».

Τα σερβικά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν συνεχώς τις πρώτες αναφορές του δρα Σάσα
Ντομπριτσάνιν, που συμμετέχει στη νεκροτομή των 40 θυμάτων και αναφέρει πως
«δεν υπάρχουν ίχνη εκτέλεσης ούτε σφαγιασμού».

* Η εκδοχή που παρουσιάζουν οι αλβανόφωνοι για τη «σφαγή» είναι πανομοιότυπη
με την εκδοχή της αλβανικής προπαγάνδας, γράφει η απεσταλμένη της ιταλικής
εφημερίδας «Ρεπούμπλικα» στο Ράτσακ, Στεφανία ντι Λέλις.

Η εφημερίδα καταλήγει ότι φαίνεται να επιβεβαιώνεται η σερβική θεωρία, πως τα
θύματα είχαν σκοτωθεί σε διάφορες μάχες και μεταφέρθηκαν τα πτώματά τους στο
χαντάκι από τους αλβανόφωνους για να ξεσηκωθεί η διεθνής κοινή γνώμη.