Και στην Ευρώπη έχουν φροντιστήρια

Πάντα σε περιόδους κρίσης της Δημόσιας Παιδείας στην Ελλάδα, συμβαίνει
κάτι που δεν συμβαίνει σε καμία άλλη χώρα: τα φροντιστήρια υποκαθιστούν σχεδόν
πλήρως τα κλειστά δημόσια σχολεία…

Φροντιστήρια-σχολεία. Ούτε οι ίδιοι οι φροντιστές πιστεύουν ότι το φροντιστήριο μπορεί να υποκαθιστά το σχολείο. Όμως, «αν ήμουν καθηγητής του Δημοσίου θα αναρωτιόμουν γιατί να δουλέψω περισσότερο και να πληρωθώ το ίδιο, και θα αντιδρούσα», υποστηρίζει ο ειδικός γραμματέας των φροντιστηρίων κ. Γιάννης Τσαρπαλής στην κάτω φωτογραφία

ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ οι ίδιοι μαθητές που το πρωί καταλαμβάνουν δρόμους και σχολεία
αντιδρώντας στη μεταρρύθμιση, που το απόγευμα την εφαρμόζουν κανονικότατα,
πληρώνοντας μάλιστα γι’ αυτό, στα φροντιστήρια. Τα οποία, μάλιστα, έχουν από
καιρό προσαρμοστεί στο νέο σύστημα, έχουν αλλάξει τη διδακτική μεθοδολογία,
τις εξεταστικές διαδικασίες (δηλαδή, τον τρόπο εξετάσεων για τον οποίο
αντιδρούν το πρωί οι μαθητές) και τις σημειώσεις τους, προσδοκώντας βέβαια και
τα ανάλογα ­ αυξημένα ­ οφέλη. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού, παρ’ ότι
φροντιστήρια υπάρχουν και σε ορισμένες άλλες χώρες, όχι όμως στην έκταση, ούτε
με τον τρόπο που λειτουργούν εδώ.

Στο εξωτερικό, τα φροντιστήρια ­ όπου υπάρχουν ­ επιβλέπουν σχολικές εργασίες,
φροντίζουν να διαβάζουν τα παιδιά με εργαζόμενους γονείς και υποβοηθούν
αδύνατους μαθητές σε δύσκολα μαθήματα, κυρίως σε περιόδους εξετάσεων και όχι
όλο τον χρόνο σε πλήθος μαθημάτων…

Στην Ελλάδα, τα περίπου 5.000 φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης, έχουν «δύναμη»
καθηγητών σχεδόν διπλάσια από την ΟΛΜΕ κατά τους ίδιους (60.000 έχει η ΟΛΜΕ,
πάνω από 100.000 τα φροντιστήρια) είτε ίση κατά την ΟΙΕΛΕ, καθώς 9 στους 10
μαθητές Γ’ Λυκείου (και Β’ ΛυκεΊου τώρα) παρακολουθούν μαθήματα. Η πρόεδρος
της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών-Φροντιστών Ελλαδας κ. Έφη Παπαδέα εξηγεί ότι για
να προετοιμαστούν για το νέο σύστημα τα φροντιστήρια έκαναν ως τώρα 7 συνέδρια
και 17 σεμινάρια. Και ο ειδικός γραμματέας κ. Γιάννης Τσαρπαλής, δίνει τη δική
του εκδοχή γιατί δεν συνέβη το ίδιο με τους καθηγητές του Δημοσίου ­ πέραν
σύντομης σεμιναριακής επιμόρφωσης.

«Μόνο και μόνο για να προσαρμόσω τις σημειώσεις μου στο νέο σύστημα, στο πρώτο
από τα 5 κεφάλαια της ύλης μαθηματικών κατεύθυνσης Β’ Λυκείου, χρειάστηκα…
60 ώρες εργασίας. Αν ήμουν στο Δημόσιο, θα αναρωτιόμουν γιατί να δουλέψω 4
φορές περισσότερο και να πληρωθώ το ίδιο και θα αντιδρούσα…».

ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Τι γίνεται όμως εκτός Ελλάδος; Και αλλού υπάρχουν φροντιστήρια, όμως η
λειτουργία τους ουδέποτε έφτασε να υποκαθιστά τα σχολεία.

«Η πρακτική που ακολουθούν οι γονείς στην Ελλάδα να στέλνουν το απόγευμα τα
παιδιά τους στα φροντιστήρια και σε ιδιαίτερα, δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη
στη Βρετανία», λέει ο εκπρόσωπος του Βρετανικού Συμβουλίου κ. Άντριαν Όντελ.
«Μερικές φορές μόνο, στέλνουν τα παιδιά σε ιδιαίτερα, εάν αισθάνονται ότι
υπάρχει ειδικό πρόβλημα σε κάποιο μάθημα. Συμβαίνει κυρίως όταν οι εξετάσεις
πλησιάζουν (σ.σ.: και όχι όλο τον χρόνο). Αφορά περισσότερο τα μεγάλα παιδιά,
είναι σπανιότατο στις μικρότερες ηλικίες και, σίγουρα, δεν συμβαίνει στην
έκταση που το συναντάμε στην Ελλάδα». Στη Βρετανία φροντιστήρια δεν υπάρχουν
και η προετοιμασία των πιο αδυνάτων για τις εξετάσεις, γίνεται μέσω ιδιαιτέρων.

* «Στη Γαλλία υπάρχει η δυνατότητα για ιδιαίτερα μαθήματα, όμως η οργάνωση δεν
είναι ίδια με τη χώρα σας. Πρόκειται για ιδιωτικά ινστιτούτα και για ειδικά
σχολικά τμήματα (σ.σ.: εκτεταμένη η ενισχυτική διδασκαλία) που λειτουργούν
πέραν του επίσημου προγράμματος», αναφέρει το Κέντρο Πληροφόρησης Ντεκάρτ του
Γαλλικού Ινστιτούτου.

Ο κ. Γιάννης Τσαρπαλής προσθέτει τη δική του εμπειρία: «Στο Καρτιέ Λατέν, τη
φοιτητική συνοικία του Παρισιού, πίσω από το βιβλιοπωλείο του Giber, υπάρχουν
ταμπέλες που γράφουν “La boit a bachot”. Είναι τα ομαδικά φροντιστήρια που σε
τάξεις των 8-10 μαθητών, τους προετοιμάζουν για τις εξετάσεις του BAC.
Παράλληλα, ανθεί το φροντιστηριακό βιβλίο “Prepa Bac”.

Στην Ιατρική του Παρισιού (σ.σ.: σχολή μεγάλης αιχμής και ανταγωνισμού όμως)
έχει καταγραφεί ότι από 5.000 φοιτητές οι 3.500 παρακολουθούν φροντιστηριακά
μαθήματα για να πετύχουν».

ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

«Υπάρχουν και στην Ισπανία φροντιστήρια, αλλά η πρακτική έχει παρά πολύ
μικρότερες διαστάσεις από την Ελλάδα. Ο νέος εκπαιδευτικός νόμος μας εξάλλου,
έχει εισάγει ρυθμιστικά μέτρα (σ.σ.: ενισχυτική διδασκαλία) υποβοήθησης της
μάθησης για τους αδύνατους μαθητές», τονίζει το εκπαιδευτικό τμήμα της
ισπανικής πρεσβείας. «Στη Σεβίλλη, για παράδειγμα, στη συνοικία Σάντα Κρουζ,
υπάρχουν φροντιστήρια για Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία και Σχέδιο», προσθέτει ο
κ. Τσαρπαλής.

* «Πάντα υπήρχαν ενισχυτικά μαθήματα στη Γερμανία κυρίως μέσα στα σχολεία,
αλλά και έξω από αυτά, σε ιδρύματα με το όνομα “Ναchhilfe” (σ.σ.: υποβοήθηση).
Τα τελευταία χρόνια πάντως, ο αριθμός των ινστιτούτων τύπου “φροντιστηρίου”
έχει μεγαλώσει.

Προσφέρουν όμως εποπτεία για κατ’ οίκον εργασίες, επαναλήψεις μαθημάτων και
απευθύνονται κυρίως σε μαθητές με εργαζόμενους και τους δυο γονείς», τονίζει ο
μορφωτικός ακόλουθος της γερμανικής πρεσβείας.

Στη Γερμανία πάντως, φροντιστηριακά μαθήματα μπορούν να κάνουν και οι δημόσιοι
καθηγητές το απόγευμα, φυσικά επί πληρωμή.

Φροντιστήρια υπάρχουν και στην Ελβετία, για τα δύσκολα μαθήματα, πάλι χωρίς
την έκταση του φαινομένου της Ελλάδας.

Και, όπως αναφέρει ο εκπαιδευτικός-φροντιστής κ. Γ. Ψαλτόπουλος, παλαιότερα ο
δήμαρχος του Βερολίνου είχε ψηφίσει υπέρ της χορήγησης υποτροφιών σε μαθητές
ιδιωτικών φροντιστηρίων, ώστε να ενισχυθούν οι οικονομικά αδύνατοι «και να μη
χαθούν κάποια φωτεινά μυαλά».

ΑΝΤΙΘΕΤΑ στο Βελγιο, «η έννοια φροντιστήριο είναι άγνωστη, γιατί τα παιδιά
περνάνε πολλές ώρες στο σχολείο και υπάρχει ενισχυτική διδασκαλία σε ώρες μετά
το κανονικό ωράριο, που εφαρμόζεται αμέσως μόλις ο καθηγητής διαπιστώσει
αδυναμία του μαθητή, κατόπιν συναπόφασης», λέει η εκπρόσωπος της βελγικής πρεσβείας.

* Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αναφέρει ο κ. Γ. Τσαρπαλής και
καταγράφεται στο φετινό ημερολόγιο των Φροντιστών Ελλάδας, οργανωμένα
φροντιστήρια υπάρχουν στην Πορτογαλία και πρόσφατα στην Ιταλία (όπου υπάρχουν
και «φροντιστήρια» της Καθολικής Εκκλησίας), όχι όμως με τη μορφή που υπάρχουν
στην Ελλάδα και σε μικρότερη έκταση.

* Άγνωστα είναι τα φροντιστήρια και στις σκανδιναβικές χώρες.

Στην Αν. Ευρώπη, φροντιστήρια υπάρχουν κυρίως σε Ρουμανία, Βουλγαρία, Πολωνία
και Ουγγαρία. Εκτός Ευρώπης, τα φροντιστήρια ανθούν στη Βραζιλία, την Ιαπωνία,
τη Ρωσία και λιγότερο στο Ισραήλ. Η Βραζιλία είναι η μόνη χώρα του κόσμου που
συναγωνίζεται τη δική μας στο θέμα αυτό, «λειτουργούν ομαδικά φροντιστήρια στα
οποία υπολογίζεται ότι φοιτούν το 70% των μαθητών και η ζήτηση είναι τόσο
μεγάλη, ώστε φροντιστηριακά μαθήματα γίνονται ακόμα και… σε γήπεδα»!

* Στην Ιαπωνία, ο συναγωνισμός για τα λίγα πανεπιστήμια «αιχμής» που
εξασφαλίζουν στον απόφοιτο μια καλή δουλειά είναι τόσο μεγάλος, ώστε
παρατηρήθηκε εκρηκτική άνθηση των «τούκου», όπως λέγονται εκεί τα
φροντιστήρια, που στεγάζονται κυρίως σε μικρά διαμερίσματα-γκαρσονιέρες και
έχουν μια αντιστοιχία με τα ελληνικά φροντιστήρια όπου οι μαθητές, μετά το
σχολείο, απασχολούνται για πολλές ώρες. Στο Τελ Αβίβ, οι περισσότεροι
υποψήφιοι για τα ΑΕΙ, πάνε σε φροντιστήριο για τις εξετάσεις «Ψυχομετρικά»,
όπως λέγονται.