Δωδεκάλογος ΟΟΣΑ για ΔΕΚΟ

Δώδεκα μέτρα-κλειδιά για την εξυγίανση των ΔΕΚΟ και την απελευθέρωση των
αγορών στον ανταγωνισμό, προτείνει στην κυβέρνηση ο Οργανισμός Οικονομικής
Συνεργασίας και Ανάπτυξης στην ετήσια έκθεσή του για την ελληνική οικονομία.

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ των Δημοσίων Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας απαιτεί σημαντική
ετήσια δαπάνη ­ περίπου 3,5% του εθνικού εισοδήματος ­ ενώ την ίδια στιγμή οι
υπηρεσίες που προσφέρονται βρίσκονται κάτω του ικανοποιητικού επιπέδου.
Επιπλέον, ο σημερινός τρόπος λειτουργίας των ΔΕΚΟ «φρενάρει» την οικονομία,
καθώς της στερεί πολύτιμες πηγές ανάπτυξης.

Μάλιστα, οι ειδικοί του ΟΟΣΑ τονίζουν ότι η εφαρμογή των διαρθρωτικών αλλαγών
μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος τουλάχιστον
κατά 10%. Από την άλλη πλευρά επισημαίνουν ότι τα περιθώρια έχουν στενέψει,
αφού περαιτέρω αναβολές μπορούν να αφήσουν την Ελλάδα στο περιθώριο της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα μέτρα που προτείνονται, αφορούν μεταρρυθμίσεις στις αγορές αλλά και αλλαγές
στην λειτουργία των ΔΕΚΟ. Συγκεκριμένα, η συνταγή του ΟΟΣΑ είναι:

1 Πλήρης ανεξαρτητοποίηση των διοικήσεων των ΔΕΚΟ. Η αντικατάσταση των
διοικήσεων με πεπειραμένους μάνατζερ, που έγινε πρόσφατα, θα βοηθήσει τις
επιχειρήσεις. Ωστόσο, οι νέες διοικήσεις δεν είναι αρκετές, αν δεν
εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία τους από την κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία. Οι
νέοι μάνατζερ πρέπει να έχουν την ευθύνη για τις προσλήψεις και το ύψος των
μισθών, καθώς το υψηλό εργατικό κόστος και η χαμηλή παραγωγικότητα είναι
σημαντικοί παράγοντες για την άσχημη οικονομική κατάσταση των δημοσίων επιχειρήσεων.

2 Μείωση προσωπικού. Οι μετατάξεις προσωπικού που σχεδιάζει η κυβέρνηση
είναι μια καλή επιλογή, αρκεί οι υπάλληλοι να μεταταχθούν σε δημόσιες
υπηρεσίες που έχουν πραγματική έλλειψη προσωπικού. Η ανάπτυξη των Νομαρχιακών
Αυτοδιοικήσεων είναι μια πολύ καλή επιλογή για την απορρόφηση του πλεονάζοντος
προσωπικού των ΔΕΚΟ.

Οι διοικήσεις των εταιρειών πρέπει να αποφασίζουν για τις προμήθειες των ΔΕΚΟ,
χωρίς να δέχονται πιέσεις που συνδέονται με την εγχώρια παραγωγή και απασχόληση.

3 Η τιμολογιακή πολιτική των ΔΕΚΟ πρέπει να καθορίζεται με κριτήρια την
ανάγκη ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας και των εσόδων τους και όχι με άλλους
βραχυπρόθεσμους μακροοικονομικούς στόχους. Γι’ αυτό τον λόγο, ο καθορισμός του
εύρους των τιμολογίων είναι καλύτερα να αφεθεί σε ένα ανεξάρτητο όργανο.

4 Το χρονοδιάγραμμα του ανοίγματος των αγορών στον ανταγωνισμό είναι
σύμφωνο με τις προθεσμίες που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η Ελλάδα
μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων χωρών, απελευθερώνοντάς τες με
γρηγορότερους ρυθμούς.

5 Αύξηση του ποσοστού ιδιοκτησίας των ΔΕΚΟ από ιδιώτες επενδυτές. Αυτό
μπορεί να συνδυαστεί με την επέκταση του θεσμού των πλειοδοτικών διαγωνισμών
για την εκχώρηση μετοχικού κεφαλαίου ή λειτουργιών των ΔΕΚΟ για συγκεκριμένο χρόνο.

6 Όσον αφορά τη ΔΕΗ, είναι απαραίτητος ο νομικός διαχωρισμός της
παραγωγής από τη διάθεση του ηλεκτρικού ρεύματος. Πράλληλα, η απελευθέρωση της
αγοράς ηλεκτρικού ρεύματος είναι κρίσιμη για την οικονομία.

7 Τα περιθώρια για την Ολυμπιακή Αεροπορία έχουν στενέψει. Απαιτείται
η αναδιάρθρωσή της με την παροχή υπηρεσιών σε μικρότερο κομμάτι της αγοράς από
αυτό στο οποίο δραστηριοποιείται σήμερα. Η επιλογή του στρατηγικού συμμάχου
είναι θετική, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, αλλά στην περίπτωση που αποτύχει, πρέπει να
εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο της πώλησης.

8 Άμεση έκδοση δεύτερης άδειας παροχής υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας.
Επιπλέον, εφόσον το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο το επιτρέπει, είναι αναγκαία η
χορήγηση και άλλων αδειών κινητής τηλεφωνίας. Επίσης, πρέπει να καταργηθούν τα
κατώτατα όρια των τιμολογίων των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας.

9 Περικοπές στις υπηρεσίες που προσφέρουν οι ΔΕΚΟ. Ο ΟΟΣΑ προτείνει την
εξέταση της σκοπιμότητας λειτουργίας της νότιας γραμμής Πελοποννήσου του ΟΣΕ,
των γραφείων των ΕΛΤΑ στις μη αστικές περιοχές και των μεγάλων πτήσεων της
Ο.Α. Επίσης, επισημαίνεται ότι πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο συρρίκνωσης
της ΕΡΤ.

10 Για την εξεύρεση πόρων υπέρ των αστικών συγκοινωνιών προτείνεται η
φορολόγηση της χρήσης των Ι.Χ., η οποία, σημειωτέον, κοστίζει πολλά στην οικονομία.

11 Κατάργηση της χρηματοδότησης των ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ και
αντικατάστασή της με κρατική επιδότηση που θα βασίζεται στην εκπλήρωση
συγκεκριμένων υποχρεώσεων (ποιοτικά και ποσοτικά κριτήρια).

12 Επέκταση του θεσμού της αυτοχρηματοδότησης. Με αυτόν το τρόπο
προτείνεται να κατασκευαστούν τα τοπικά δίκτυα φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος.