ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Πάλη γενεών…

ΕΞΕΛΕΓΗ στην προεδρία της Αμερικής και χαιρετίστηκε ως προπομπός της γενιάς
των ανά τον κόσμο 40ρηδων πολιτικών. Εξανάγκασε δεινόσαυρους της διεθνούς
πολιτικής να αποδεχθούν τη συνταξιοδότησή τους και να παραδώσουν τη σκυτάλη σε
εκείνους που υπόσχονταν να ανανεώσουν με τις ιδέες τους, το σφρίγος και τον
δυναμισμό τους τη δημόσια ζωή.

Με οξύτερη ακοή, όραση και όσφρηση προοιωνίζεται ευοίωνο το μέλλον του κόσμου
εν προκειμένω, αφού πρόκειται για πλανητάρχη. Αλλά και σε μικρότερης εμβέλειας
αρχηγούς ανάλογες είναι οι απαιτήσεις μας. Ζητάμε να αφουγκράζεται την αγωνία,
τον λόγο και τον πόνο μας. Να διεισδύει στην καθημερινότητά μας και να
διαβλέπει την παραμικρή λεπτομέρεια. Να ξεχωρίζει την αγνή από τη νοθευμένη
βότκα, ενώ βρίσκεται μίλια μακριά. Με λίγα λόγια ζητάμε έναν σούπερμαν,
αναγνωρίζοντάς του μόνο τις υπερφυσικές δυνάμεις. Στις φυσικές θέτουμε
περιορισμούς. Για την ικανοποίηση της γεύσης αρκεί η εξουσία. Όσο για την αφή;
Αυτή η αίσθηση μπορεί να εξαντληθεί από τη χρήση ενός σύγχρονου πληκτρολογίου.
Αλίμονο εάν εμφανιστούν ίχνη γήινου στοιχείου. Το ίνδαλμα καταρρέει.

Σχολιάζεται, αλλά και βάλλεται από όλες τις γενιές. Από την ίδια γενιά γιατί
την χρέωσε την αποτυχία του, από την παλαιότερη για λόγους σκοπιμότητας και
από τη νεώτερη, τη δική μας, για τον σοβαρότατο, κατά τη γνώμη μου, λόγο να
χρησιμοποιήσει παρωχημένες και ανορθόδοξες μεθόδους ώστε να την γλιτώσει.
Τελικά μόνο η Χίλαρι έμεινε σιωπηλή. Ίσως γιατί έχει τον ίδιο στόχο με τον
σύζυγό της. Να μείνει στην εξουσία με όποιο κόστος…