Η Ουάσιγκτον δεν φοβάται το χιόνι!

ΕΝΙΩΣΑ σαν μικρό παιδάκι χθες, όταν ξυπνώντας το πρωί κοίταξα έξω από το
παράθυρο του σπιτιού μου στην Ουάσιγκτον. Όλα ήταν κάτασπρα. Το χιόνι που
άρχισε να πέφτει στη διάρκεια της νύχτας είχε ήδη φτιάξει ένα απέραντο χαλί 10
πόντους πάχος.

Ήθελα να ντυθώ με μπότες, μπουφάν, γάντια και κασκόλ, να παίξω χιονοπόλεμο
και να κυλήσω στον «στρωμένο» δρόμο με το έλκηθρό μου, όπως τα υπόλοιπα παιδιά
της γειτονιάς…

Από το πρωί είχε γίνει γνωστό ότι τα σχολεία της περιοχής δεν θα
λειτουργήσουν ­ πληροφορία που μαθαίνουν οι Αμερικανοί τηλεφωνώντας σε ένα
ειδικό κέντρο που δίνει οδηγίες σε τέτοιες περιπτώσεις.

Το χιόνι, όμως, δεν εμπόδισε κανέναν από τους γείτονες να πάνε στη δουλειά
τους. Όλοι καθάρισαν το χιόνι από τα παρμπρίζ των αυτοκινήτων τους και αργά
αργά ξεκίνησαν για τον κεντρικό δρόμο, που βρίσκεται 150 μέτρα πιο κάτω.

ΕΚΕΙ, όπως και σε όλους τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, τα φορτηγά του
δήμου ρίχνουν συνεχώς αλάτι από την ώρα που πέφτουν οι πρώτες νιφάδες για να
λιώσει το χιόνι και να διεξαχθεί κανονικά η κυκλοφορία προς το κέντρο.

Πολλά βράδια, μάλιστα, όταν η θερμοκρασία είναι χαμηλή και η μετεωρολογική
υπηρεσία έχει προειδοποιήσει για τυχόν χιονοπτώσεις, τέτοια φορτηγά γεμάτα
αλάτι και με αναμμένες μηχανές περιμένουν κοντά σε μεγάλα σταυροδρόμια της
πόλης για να πιάσουν δουλειά μόλις αρχίσει να χιονίζει.

Όταν η κακοκαιρία είναι μεγάλη και τα φορτηγά και οι μπουλντόζες δεν
προλαβαίνουν να καθαρίσουν όλους τους κεντρικούς δρόμους, τότε δίνεται
προτεραιότητα στον καθαρισμό ορισμένων αρτηριών, έτσι ώστε να μην παραλύσει η
κυκλοφορία. Όλες αυτές οι αρτηρίες είναι γνωστές στο κοινό, από πινακίδες που
υπάρχουν κατά μήκος τους και γράφουν «Snow Route», δηλαδή πορεία σε περίπτωση χιονόπτωσης.

ΓΙΑΤΙ τα αναφέρω όλα αυτά; Μα για να δείξω ότι ακόμη και σε περιπτώσεις
έκτακτης ανάγκης δεν είναι δύσκολο για μία χώρα να λειτουργήσει εάν υπάρχει
συγκεκριμένο σχέδιο δράσης. Σχέδιο το οποίο εκτελείται με επαγγελματικό τρόπο
από το κράτος και με την απόλυτη και ενεργή συνεργασία των πολιτών. Συνεργασία
η οποία επιβάλλεται και με νόμο. Παραδείγματος χάριν, ο νόμος ζητεί ύστερα από
χιονόπτωση το πεζοδρόμιο έξω από κάθε σπίτι να είναι καθαρό. Εάν μάλιστα ένας
περαστικός γλιστρήσει και πέσει στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι σου επειδή δεν
το είχες καθαρίσει, τότε εσύ είσαι υπεύθυνος για την αποζημίωσή του!

Για φανταστείτε να ψηφιζόταν ένας τέτοιος νόμος στην Ελλάδα!