ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ζήτω η πολιτική απρέπεια!

Τριάντα ολόκληρα χρόνια κράτησε ο μύθος της «πολιτικής ευπρέπειας». Καιρός
ήταν να καταρρεύσει. Στην πρωτοπορία της αμφισβήτησης βρίσκεται αυτή τη φορά η Ιταλία.

Ακρωτηριασμένη πριγκίπισσα. Η Νταϊάνα σε μια διαφημιστική εκστρατεία κατά των τροχαίων

«POLITICALLY Incorrect» (πολιτικά απρεπές): έτσι λέγεται η πολύ δημοφιλής
εκπομπή που έχει κάθε βράδυ στο κανάλι ABC ο Μπιλ Μαρ, μέσω της οποίας εξαίρει
την πορνογραφία και τις σεξουαλικές διαστροφές. Απρέπεια χαρακτηρίζει και το
βιβλίο «Οι 48 κανόνες της εξουσίας», όπου οι συγγραφείς Ρόμπερτ Γκρην και
Τζουστ Έλφερς έχουν συγκεντρώσει αξιώματα του τύπου: «Βρείτε το αδύνατο σημείο
του καθενός», «Εκμηδενίστε τον αντίπαλο» ή «Μακριά από τους άπιστους και τους
άτυχους: φέρνουν γρουσουζιά». Όσο για τον τρόπο που ο αμερικανικός Τύπος
χειρίστηκε την τελευταία ερωτική απογοήτευση της Τσέλση Κλίντον,
χαρακτηρίστηκε τουλάχιστον πρωτότυπος, αν όχι σκανδαλώδης. Ανάρμοστος, για να
θυμηθούμε και το λεξιλόγιο του πατέρα της.

Κρούσματα πολιτικής απρέπειας σημειώνονται τελευταία και στην Αγγλία. Ο
σχεδιαστής Αλεξάντερ ΜακΚουήν παρουσίασε σε μια επίδειξη μόδας ένα κορίτσι με
τεχνητά πόδια. Η Κιμ Μπάσεϋ δεν δίστασε να εξηγήσει στην τηλεόραση πώς υπέβαλε
σε πλαστική εγχείρηση την κόρη της που πάσχει από το σύνδρομο Ντάουν για να
της διευκολύνει τη ζωή. Και η διαφημιστική εταιρεία Klaus Davi εμφάνισε στην
τελευταία της εκστρατεία εναντίον των τροχαίων ατυχημάτων την πριγκίπισσα
Νταϊάνα να βγαίνει από το μοιραίο αυτοκίνητο ματωμένη και ακρωτηριασμένη.
Χώρια η έγκυος Παναγία και ο ομοφυλόφιλος Ιησούς που χαϊδεύει τον Ιούδα…

Πιο αιρετική απ’ όλους, όμως, είναι η Ιταλία. Το σύνθημα έδωσε η ταινία «Η ζωή
είναι ωραία», όπου ο Ρομπέρτο Μπενίνι τολμά να αντιμετωπίσει με χιουμοριστικό
τρόπο τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ακολούθησε η έκδοση του βιβλίου «Εγκώμιο στο
κακό» από τον οικονομολόγο Σέρτζο Ρικόσα και του παιδικού άλμπουμ «Ποιος τα
έκανε στο κεφάλι μου;» των Βέρνερ Χόλζουαρτ και Βολφ Έρλμπρουχ, που είχε
πρωτοκυκλοφορήσει στη Γερμανία το 1988 και εξαντλήθηκε στην Ιταλία μέσα σε
λίγες μέρες. Κι έπειτα ήλθε η σειρά του μεγαλύτερου προβοκάτορα της χώρας, του
Ολιβιέρο Τοσκάνι, που μαζί με το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Colors» που
διευθύνει πρόσφερε στους αναγνώστες ως χριστουγεννιάτικο δώρο την πρώτη
εγκυκλοπαίδεια για τα περιττώματα. Τ’ όνομά της: «Cacas», μια οικουμενική λέξη
που ασφαλώς δεν χρειάζεται μετάφραση. Και το περιεχόμενο αποτελείται από 115
φωτογραφίες περιττωμάτων από διάφορα ζώα, του Homo sapiens περιλαμβανομένου,
μαζί με μια σειρά κειμένων στα αγγλικά και τα ιταλικά για το ίδιο θέμα.

Όχι πως ο Τοσκάνι παραβιάζει κανένα ταμπού. Ο φωτογράφος της Μπένετον θυμίζει
περισσότερο τον κλόουν που χλευάζει και γελοιοποιεί την υπάρχουσα τάξη
πραγμάτων, χωρίς να μπορεί να την ανατρέψει. Μ’ αυτή την έννοια δεν είναι
«επικίνδυνος». Το ρεύμα της πολιτικής απρέπειας ενέχει, αντίθετα, τον κίνδυνο
της ιδεολογικής ισοπέδωσης. Και της «νομιμοποίησης» φασιστικών και ρατσιστικών
ομάδων που εκμεταλλεύονται την ανοχή της δημοκρατίας για να προπαγανδίσουν τις
επιθετικές τους απόψεις. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.