Αγωνία για την παιδεία

Την αγωνία τους για το φλέγον θέμα της παιδείας εκφράζουν με επιστολές τους οι
Ευστάθιος Γουσέτης, Θεοφανώ Κράλλη και ο μαθητής Γιώργος Τόγιας. Συγκεκριμένα,
ο κ. Ευστάθιος Γουσέτης από τον Νέο Κόσμο γράφει:

«Ο χώρος της παιδείας, όπως και της εθνικής άμυνας, είναι ο υπ. αρ. 1 εθνικός
χώρος. Το δυστύχημα είναι ότι ενώ με την άμυνα κινδυνεύουμε όλοι εξίσου, εξ ού
και το ανάλογο ενδιαφέρον, στην παιδεία ­ όπως και στην υγεία ­ υπάρχουν οι
δρόμοι διαφυγής και σωτηρίας, ανάλογα με το πορτοφόλι που διαθέτει ο καθένας.

Χρειάζεται, λοιπόν, να γίνει μια πανεθνική ζύμωση, να αναδειχτούν τα
προβλήματα, που είναι πολλά και που η λύση τους υπερβαίνει κατά πολύ τις
ικανότητες των γραφειοκρατών, οι οποίοι επανδρώνουν τις υπηρεσίες του
υπουργείου Παιδείας. Τόσα χρόνια ανέχονται υποβαθμισμένα σχολεία χωρίς
εργαστήρια, με ελλιπές προσωπικό και με άθλια βιβλία. Παραμυθιάζουν τα παιδιά,
ότι “φροντιστήρια δεν χρειάζονται και οι εξετάσεις θα είναι εκτός της
διδακτέας ύλης”. Πίσω από τις πορείες και τις καταλήψεις βρίσκεται πολλή πίκρα
και απογοήτευση».

Η κατάσταση στον χώρο της παιδείας απασχολεί ­ επίσης ­ την κ. Θεοφανώ Κράλλη,
από τα Εξάρχεια:

«Ο λαός κρίνει τις πράξεις των κυβερνώντων από τα αποτελέσματά τους και στην
περίπτωση της παιδείας αυτά είναι οικτρά.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Μήπως υπάρχουν κάποιες άλλες εντολές από κέντρα που
αγνοεί ο ελληνικός λαός και στα οποία έχουμε, ως κράτος, δεσμεύσεις να
υπακούουμε; Ας μας εξηγήσουν κάποιοι αρμόδιοι, πώς εννοούν τον εκσυγχρονισμό
και την ανάπτυξη; Με τη συνέχιση των καταλήψεων, την απώλεια ωρών διδασκαλίας
και τη μετατροπή κάποιων σχολείων σε κέντρα διακίνησης όχι ιδεών, αλλά
“θανατηφόρων ουσιών”, θεωρούν ότι προάγεται και αναβαθμίζεται το πνευματικό
επίπεδο αυτών των ταλαίπωρων, αποπροσανατολισμένων και δυστυχισμένων παιδιών;

Πού είναι τα μέτρα που λαμβάνονται για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση;».

Τέλος, οι κινητοποιήσεις των μαθητών για την παιδεία απασχολούν και τον Γιώργο
Τόγια, μαθητή του 57ου Λυκείου Αθηνών:

«Ο κ. Αρσένης δήλωσε πως το φαινόμενο των καταλήψεων βρίσκεται σε ύφεση και
μόνο μεμονωμένα περιστατικά παρατηρούνται.

Είναι ποτέ δυνατόν “αυτός”, και φυσικά όλη η κυβέρνηση, να δείχνουν τέτοια
εξωφρενική απάθεια; Είναι δυνατόν να μην βλέπουν το χάος και τον τρόμο που
έχουν προκαλέσει στις παιδικές ψυχές; Είναι δυνατόν να μην λυπούνται, να μην
συμπονούν; Κανείς απ’ αυτούς δεν έχει παιδιά της ηλικίας μου;

Ή μήπως αυτοί είναι “σίγουροι” πως τα δικά τους παιδιά έχουν σίγουρα
επιτυχημένο το μέλλον τους! Λυπούμαι που βλέπω όλους εμάς τους δεκαεξάχρονους
να αγωνιούν έτσι, να τρέχουν και να μην φτάνουν, να μην βρίσκουν λίγο ελεύθερο
χρόνο για να ζήσουν! Λυπάμαι που ο βασικός τους σκοπός ­ της εξάλειψης της
παραπαιδείας ­ απέτυχε παταγωδώς και που προσπαθούν απελπισμένα να κάνουν
προπαγάνδα του νέου συστήματος μέσω των ΜΜΕ!

Λυπάμαι που κάνουν πειράματα πάνω μου! Λυπάμαι που δεν λυπούνται!».

«ΤΑ ΝΕΑ» επιδιώκουν να δημοσιεύσουν όσο γίνεται περισσότερες ­ και
διαφορετικές ­ απόψεις αναγνωστών τους. Για να επιτευχθεί ο στόχος τους αυτός,
διατηρούν το δικαίωμα να συντομεύουν επιστολές όταν η μεγάλη έκτασή τους
παρεμποδίζει τη δημοσίευση επιστολών άλλων αναγνωστών. «ΤΑ ΝΕΑ» δεν
δημοσιεύουν επιστολές που απαντούν σε κείμενα δημοσιευμένα σε άλλα έντυπα ούτε
και δημοσιεύουν επιστολές που απευθύνονται σε δημόσιες αρχές και όχι στην εφημερίδα.