Δίκες έως το 2002!

Τον… κώδωνα του κινδύνου κρούει για άλλη μια φορά ο προϊστάμενος της
Εισαγγελίας Εφετών της Αθήνας κ. Λάμπρος Καράμπελας σχετικά με την εικόνα που
παρουσιάζει ο χώρος της ποινικής Δικαιοσύνης.
ΠΑΡΑ ΤΗΝ προσπάθεια που καταβάλλουν οι δικαστικοί λειτουργοί και οι υπάλληλοι
του Εφετείου, στο πλαίσιο των καθηκόντων τους για την ταχεία απονομή της
Δικαιοσύνης και την τιμωρία των ενόχων, η κατάσταση εξακολουθεί να βρίσκεται
σε οριακά επίπεδα. Το αποτέλεσμα; Για πολλές υποθέσεις παραμένει ορατός ο
κίνδυνος της παραγραφής που συνεπάγεται και την ατιμωρησία των δραστών..
Ο κ. Λάμπρος Καράμπελας με έγγραφό του ενημέρωσε για την κατάσταση που
επικρατεί στο Εφετείο τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Ευάγ. Γιαννόπουλο, τον
πρόεδρο και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ.κ. Στεφ. Ματθία και Παν.
Δημόπουλο, καθώς και τον προϊστάμενο του Εφετείου κ. Μ. Σεργάκη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναγράφονται σε σχετικό πίνακα, μέχρι το έτος 2002
έχουν προσδιορισθεί να εκδικασθούν σε δεύτερο βαθμό 26.647 υποθέσεις. Από
αυτές οι 22.890 εκκρεμούν ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου, 2.684 ενώπιον του
Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, 125 στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο και 948 στο
Πενταμελές Εφετείο της Αθήνας. Το 1998 είχαν προσδιορισθεί να εκδικασθούν
συνολικά 14.853 υποθέσεις, από τις οποίες οι 11.397 συζητήθηκαν και οι
υπόλοιπες είτε αναβλήθηκαν είτε κρίθηκαν απαράδεκτες.
Με βάση λοιπόν τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ο προϊστάμενος της
Εισαγγελίας διαπιστώνει στο σχετικό έγγραφό του ότι «ο κίνδυνος παραγραφής
πολλών υποθέσεων είναι περίπου βέβαιος όποιες προσπάθειες και αν καταβληθούν
από εμάς αν δεν αυξηθεί ο αριθμός των δικαστικών υπαλλήλων, των επιμελητών και
των αιθουσών συνεδριάσεων».
Επικαλείται μάλιστα και μία απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων που καταδίκασε την Ελλάδα για την υπερβολική καθυστέρηση στην
έκδοση ποινικής απόφασης. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης έγινε δεκτό ότι
παραβιάστηκε το άρθρο 6 παράγραφος 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του
Ανθρώπου, το οποίο ορίζει ότι κάθε άτομο έχει δικαίωμα να εκδικασθεί η υπόθεσή
του μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.













