30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΣΤΑΣ ΔΙΓΚΑΒΕΣ

ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ: Θεσσαλονικιός.

ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ: Φανατικά.

ΠΡΟΣΔΟΚΕΙ: Υγεία, για να συνεχίσει το «Αλμανάκ», αλλά και να χαρεί τη ζωή.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Σ’ ένα καλύτερο αύριο.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Για ανακούφιση, αλλά και μάθηση.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΑΛΜΑΝΑΚ: Είναι ετήσιο, λίγο μονότονο και πολύ κουραστικό.

ΓΙΑΤΙ ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ: Για την αίσθηση ότι φεύγοντας θα αφήσει
έργο χρήσιμο για την κοινωνία. Γιατί διδασκόμαστε από το χθες.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Δυστυχώς μόνο εφημερίδες. Μόνο ειδήσεις…

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γραφείο Βόρ. Ελλάδας

Η Ακαδημία δεν τον βράβευσε τελικά. Ο ίδιος πικράθηκε, αλλά επιμένει.
Εκδίδει για 16η χρονιά το «Αλμανάκ», καταγράφοντας συγκεντρωτικά τη σύγχρονη
ιστορία χρησιμοποιώντας ως πηγή ό,τι ακούγεται και γράφεται. Θεωρεί είδηση
ό,τι επηρεάζει, τα γεγονότα τού χθες «διδακτικά», επιμένει αντικειμενικά,
πάσχει ακόμη για «Το δράμα της δημοκρατικής παράταξης» (ήταν ο τίτλος
παλιότερου βιβλίου του), κι όλα αυτά διαβάζοντας μόνον εφημερίδες! Αν πάντως
έγραφε ένα ειδικό αλμανάκ, θα ήταν… αθλητικό.

ΕΡ.: Ένα ακόμη ­ το 16ο ­ «Αλμανάκ» τι προσφέρει;

ΑΠ.: Αποτύπωση με τρόπο ομολογημένα ολοκληρωμένο και σύντομο και αντικειμενικό
του ελληνικού και παγκόσμιου γίγνεσθαι στον χρόνο που πέρασε.

ΕΡ.: Σε τι διαφέρει από το πρώτο;

ΑΠ.: Σε εμπειρία 15 ετών. Είναι πιο ώριμο και πιο πλήρες.

ΕΡ.: Γιατί το γράφετε;

ΑΠ.: Πιστεύοντας ότι κάνω κοινωνική προσφορά με την ενημέρωση των νεώτερων
γενεών για την ελληνική και παγκόσμια ιστορία.

ΕΡ.: Οι νέοι όμως δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη σύγχρονη ειδησεογραφία.

ΑΠ.: Το περιεχόμενο του «Αλμανάκ» επιδοκιμάζεται από όλους τους σύγχρονους,
όλων των τάσεων, επιστημονικούς και δημοσιογραφικούς φορείς.

ΕΡ.: Ακολουθείτε και σεις τη νέα μορφή επιλογής ειδήσεων;

ΑΠ.: Όχι, κάνω προσωπική επιλογή.

ΕΡ.: Τι είναι είδηση;

ΑΠ.: Ό, τι επηρεάζει.

ΕΡ.: Και η τηλεοπτικού τύπου «ειδησεοδημιουργία» της εποχής καταγράφεται κι αυτή;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Αλμανάκ, ημερολόγιο ειδήσεων, ημεροδείκτης ειδήσεων ή… ετήσια εφημερίδα;

ΑΠ.: Είναι η παγκόσμια ιστορία της χρονιάς.

ΕΡ.: Γιατί επιλέξατε το αραβικής ρίζας «αλμανάκ» κι όχι το «ημερολόγιο»;

ΑΠ.: Εξυπηρετεί το ευήκοον. Είναι πιο ελκυστικό, πιο εύηχο…

ΕΡ.: Πηγή του «Αλμανάκ» είναι οι ειδήσεις των εφημερίδων, των περιοδικών, της
τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου;

ΑΠ.: Ό, τι ακούγεται και γράφεται.

ΕΡ.: Τι λείπει σήμερα από τα ΜΜΕ;

ΑΠ.: Σοβαρότητα και ποιότητα.

ΕΡ.: Τα γεγονότα ενός χρόνου χωρούν σ’ ένα βιβλίο;

ΑΠ.: Η πενταετής ιστορία του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου καταγράφηκε από έγκριτους
ιστορικούς σε 1.100 σελίδες. Η ιστορία ενός έτους χωρά στις 500 σελίδες του «Αλμανάκ».

ΕΡ.: Θα ετοιμάσετε και το «Αλμανάκ» της εικοσαετίας;

ΑΠ.: Αν μου δώσει ο Θεός υγεία.

ΕΡ.: Αν σας ζητούσαν έναν τίτλο για τα γεγονότα των δεκαέξι χρόνων που καταγράψατε;

ΑΠ.: «Το δράμα και οι επιτυχίες των τελευταίων 16 ετών».

ΕΡ.: Σε ποιους απευθύνεται το «Αλμανάκ»;

ΑΠ.: Στους ειδικούς.

ΕΡ.: Είστε και σεις αναγνώστης του;

ΑΠ.: Θερμός, αν και συμβαίνει να τα ξέρω όλα απ’ έξω.

ΕΡ.: Πόσο εύκολα γίνεται κάποιος ιστορικός του παρόντος;

ΑΠ.: Καθόλου εύκολα. Έχει να αντιμετωπίσει και τον εαυτό του και το περιβάλλον…

ΕΡ.: Η καλύτερη λύση είναι η απλή παράθεση γεγονότων ή και ο σχολιασμός τους;

ΑΠ.: Για τον απλό αναγνώστη, το «Αλμανάκ» δεν εμπεριέχει κρίση, για τον
μελετητή όμως που διαβάζει «πίσω από τις γραμμές» εμπεριέχει.

ΕΡ.: Πώς εξασφαλίζεται η αντικειμενικότητα της ιστορικής καταγραφής;

ΑΠ.: Από την ψυχή του έχοντος την ευθύνη της.

ΕΡ.: Αν συντάσσατε κι ένα ειδικό αλμανάκ, τι θα προτιμούσατε να ήταν;

ΑΠ.: Ενδεχομένως αθλητισμού.

ΕΡ.: Προταθήκατε αλλά δεν βραβευτήκατε τελικά από την Ακαδημία. Τι έφταιξε;

ΑΠ.: Το ότι δεν παρακάλεσα.

ΕΡ.: Τι άλλαξε στην Ιστορία στα 16 χρόνια που την καταγράφετε;

ΑΠ.: Η πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού.