Διωγμός πελατών πορνείας

Παράδεισος της σεξουαλικής ελευθερίας από τη δεκαετία του 1970, η Σουηδία
καινοτομεί ακόμη μια φορά στον τομέα των ηθών: από την 1η Ιανουαρίου θα είναι
η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που ποινικοποιεί την «αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών».

«Δεν πιστεύω να είστε αστυνομικός;». «Όχι, εσείς;». (Του Πανσό, από τη «Μοντ»)

Με την ανατολή του 1999, όποιος τολμήσει να πλησιάσει μια πόρνη στους δρόμους
της Σουηδίας θα το πληρώσει ακριβά: με αυστηρό πρόστιμο στην καλύτερη
περίπτωση και φυλάκιση έξι μηνών στη χειρότερη.

Ττο κυνήγι των πελατών των ιερόδουλων εντάσσεται σ’ ένα νέο νόμο, που έχει
στόχο τον περιορισμό της βίας κατά των γυναικών. Ο νέος νόμος θα εφαρμοστεί
παντού: στους δρόμους, στους οίκους ανοχής, στις ιδιωτικές λέσχες και στα
ινστιτούτα μασάζ και ήδη η αστυνομία έχει τοποθετήσει βιντεοκάμερες στις
κακόφημες συνοικίες της Στοκχόλμης, για να εντοπίσει τους παρανομούντες.

Μετά τη θέσπιση της πιο αυστηρής πολιτικής κατά των ναρκωτικών, τη διατήρηση
του μονοπωλίου στην πώληση του αλκοόλ και την επιβολή βαριάς φορολογίας σε
ποτά και τσιγάρα στο όνομα της δημόσιας υγείας, η Σουηδία αποφάσισε να
χειριστεί με τον δικό της τρόπο το πρόβλημα της πορνείας: δεν την απαγορεύει
επίσημα, αλλά τιμωρεί τους πελάτες.

Μακροπρόθεσμα, βέβαεα, ο στόχος είναι η κατάργηση του αρχαιότερου επαγγέλματος
στον κόσμο. Ένα όραμα που αντανακλά την επιδίωξη των σουηδικών αρχών να
δημιουργήσουν «έναν καλύτερο κόσμο». Στις επίσημες ομιλίες γίνεται λόγος για
«ανοχή μηδέν» σ’ ό,τι αφορά τα αυτοκινητικά δυστυχήματα, τις πυρκαγιές, τους
θανάτους παιδιών.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, με την ποινικοποίηση της «αγοράς σεξουαλικών
υπηρεσιών», η σουηδική κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι «η κοινωνία παίρνει τις
αποστάσεις της απέναντι σ’ εκείνους που εκμεταλλεύονται τις γυναίκες». Η
Σουηδία μπορεί να έχει τη φήμη της χώρας-προτύπου όσον αφορά την ισότητα των
δύο φύλων, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική: οι γυναίκες υφίστανται και
τη σεξουαλική παρενόχληση στη δουλειά και τη βία στο σπίτι.

«Η αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών πρέπει να εκλαμβάνεται ως μία από τις
εκδηλώσεις αυτής της ανισότητας», τόνιζε πρόσφατα η Ελίζαμπετ Μάρκστρομ,
πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Οργανώσεων Βοήθειας προς τις Γυναίκες.

Αν και ο νέος νόμος εγκρίθηκε από τη βουλή με 181 ψήφους έναντι 92, δεν είναι
λίγοι εκείνοι που εκφράζουν τον φόβο ότι η ποινικοποίηση της «αγοράς
σεξουαλικών υπηρεσιών» θα έχει αποτέλεσμα να γίνει παράνομη η «ορατή» πορνεία,
γεγονός που θα καταστήσει ακόμα πιο δύσκολη την παροχή βοήθειας στις
ιεροδούλους που την έχουν ανάγκη.