30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

ΘΥΜΑΤΑΙ: Όλους!

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Γράμματα, γράμματα, γράμματα.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΧΡΩΜΑ: Οτιδήποτε σε… κόκκινο.

ΧΟΜΠΙ: Το Ίντερνετ.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τις καμινάδες.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΦΡΑΣΗ: Ζήτα μου ό,τι θες.

ΑΚΟΥΕΙ: Ραπ τελευταία.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τη Μαντόνα (έχει κι αυτός τις αδυναμίες του).

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Διακοπές τα Χρι-στού-γεν-να!

Όσο δύσκολο κι αν ήταν αυτές τις μέρες με τις δουλειές του, τις επισκέψεις
και τις δημόσιες εμφανίσεις του, καταφέραμε τελικά να τον έχουμε κοντά μας. Ο
Άη Βασίλης είναι εδώ και εξηγεί γιατί τον έχουν κουράσει οι καμινάδες, πώς
κρατάει τους ταράνδους σε φόρμα και με τι πληρώνει τα δώρα που φέρνει στον
καθένα. Και για εκείνους που λένε πως Άη Βασίλης δεν υπάρχει ­ σοβαροί να
είμαστε! ­, αν δεν υπήρχε πώς θα απαντούσε στις ερωτήσεις μας;

ΕΡ.: Καλωσήρθατε! Και πάντα ακριβής στην ώρα σας. Μα, πώς τα καταφέρνετε, Άγιε
Βασίλη μου, κάθε χρονιά;

ΑΠ.: Πανεύκολο. Με το που βγαίνεις από Ροβανιέμι, αφήνεις Φινλανδία, κόβεις
αριστερά, ευθεία, τρίτη κορυφή Άλπεις δεξιά, παράκαμψη Καισάρεια, ευθεία,
κόλλησα λίγο Σύνταγμα, στο ρεβεγιόν, αλλά εντάξει.

ΕΡ.: Ανθεκτικοί αυτοί οι τάρανδοι, τι τους ταΐζετε;

ΑΠ.: Λίγα λιπαρά, πολλές βιταμίνες, καλό πρωινό, ποτέ αργά το βράδυ. Πρέπει να
κρατάνε τη σιλουέτα τους.

ΕΡ.: Σιλουέτα είπατε, Άγιέ μου;

ΑΠ.: Εμένα δεν μου επιτρέπει ο γιατρός να αδυνατίσω.

ΕΡ.: Ακούραστος όμως, έχετε κάποιο μυστικό και τα προλαβαίνετε όλα;

ΑΠ.: Είναι θέμα οργάνωσης.

ΕΡ.: Δηλαδή;

ΑΠ.: Διαβάζω όλο το χρόνο τα γράμματα, τα φαξ και τα e-mail, κανονίζω τις
διαδρομές ­ πρώτα τα προάστια, μετά το κέντρο. Ευτυχώς.

ΕΡ.: Ευτυχώς, τι;

ΑΠ.: Που έβγαλαν τις καμινάδες. Ξέρετε πώς λεκιάζει η γούνα;

ΕΡ.: Και πού παρκάρετε τότε;

ΑΠ.: Αν ρωτάτε για την Αθήνα, θα προτιμούσα τις καμινάδες.

ΕΡ.: Έχω να σας καταγγείλω πάντως πως μερικοί γονείς λένε στα παιδιά τους
ότι… δεν υπάρχετε.

ΑΠ.: Γι’ αυτό ακριβώς είμαι εδώ. Αν δεν υπήρχα, θα έδινα συνέντευξη;

ΕΡ.: Σωστά! Εφημερίδες διαβάζετε;

ΑΠ.: Πάντα. Πώς θα αποφάσιζα για τα δώρα που θα πάρω στους προέδρους, στους
σταρ και σ’ εκείνους που πραγματικά έχουν ανάγκη;

ΕΡ.: Έχετε δώρο και για τον πρόεδρο Κλίντον, δηλαδή;

ΑΠ.: Μην ακούτε πως μόνο τα καλά παιδιά παίρνουν δώρα.

ΕΡ.: Και αν επιτρέπεται, τι έχετε για τον πρόεδρο;

ΑΠ.: Τς Τς Τς… Δημοσιογράφοι!

ΕΡ.: Με την άδειά σας, τόσα λεφτά! Πού βρίσκετε και ξοδεύετε;

ΑΠ.: Έχω κάρτα. «Σάντα Visa» με ευκολίες πληρωμής σε 12 άτοκες δόσεις.

ΕΡ.: Φέρνετε πάντα ό,τι σας ζητήσουν!

ΑΠ.: Και βέβαια. Εκτός αν ζητάνε θεαματικότητες. Δεν μπορεί να τις έχουν όλοι ταυτόχρονα.

ΕΡ.: Και καλά τα Χριστούγεννα, τον υπόλοιπο χρόνο πώς τα περνάτε;

ΑΠ.: Ασκήσεις χαλάρωσης για το στρες των Χριστουγέννων. Να το δοκιμάσετε κι εσείς.

ΕΡ.: Πώς νιώθετε, αλήθεια, με όλους αυτούς τους Αγιοβασίληδες που κυκλοφορούν
ανάμεσά μας;

ΑΠ.: Δεν παραπονιέμαι. Και ο Έλβις το αντέχει.

ΕΡ.: Και για τις σχολές του καλού Άη Βασίλη τι λέτε;

ΑΠ.: Πτυχία χωρίς αντίκρυσμα. Πού να τους απορροφήσουν όλους τα Χριστούγεννα.
Τους βλέπω να τρέχουν όλοι να βολευτούν στο Δημόσιο.

ΕΡ.: Μια έρευνα στην Αμερική σάς έφερε πρώτο στις φιγούρες που αναγνωρίζουν
πιο πολύ τα παιδιά.

ΑΠ.: Με δεύτερο το ανθρωπάκι των ΜακΝτόναλντς! Ευχαριστώ πάρα πολύ!

ΕΡ.: Είναι καθόλου άβολο το να είστε ο Άγιος Βασίλης;

ΑΠ: Μόνο σε ό,τι έχει να κάνει με τη διαφορά θερμοκρασίας στα δύο ημισφαίρια,
που πρέπει να κουβαλάω και συνολάκια πλαζ. Μπότες για εδώ, σαγιονάρες για την Αυστραλία.

ΕΡ.: Δεν σκεφθήκατε ποτέ τη λύση «κούριερ»;

ΑΠ.: Μπα! Κόβονται οι παλιές συνήθειες;

ΕΡ.: Θα θέλατε ποτέ να ασχοληθείτε με την πολιτική; Σίγουρα θα σας το έχουν προτείνει.

ΑΠ.: Κοιτάξτε. Εγώ τις υποσχέσεις που δίνω τις κρατάω. Είπα ναι, όμως, στη διαφήμιση.

ΕΡ.: Εκεί τουλάχιστον δεν θέλουν να σας αλλάξουν.

ΑΠ.: Ποτέ χωρίς τη στολή μου. Δεν ψήνομαι, κύριε Αρμάνι μου!

ΕΡ.: Εσείς, τι δώρο πήρατε;

ΑΠ.: Τη λίστα δώρων του 2000. Τη ζήτησα νωρίς γιατί ­ σας δίνω είδηση! ­ θα
είναι σπέσιαλ του χρόνου.

ΕΡ.: Με όλο το θάρρος… μάς έχουν πει τελικά κανένα ψέμα για σας;

ΑΠ.: Μόνο για το ένα μελομακάρονο που μου αφήνετε το βράδυ. Κάντε τα δύο. Και
τη γαλοπούλα… τη φάγατε όλη;

ΕΡ.: Τι ήταν το πιο δύσκολο από όσα σας έχουν ζητήσει;

ΑΠ.: Μια κοπέλα μου ζήτησε να της πάω ένα καλό παλικάρι. Πρόβλημα συσκευασίας, βλέπετε.

ΕΡ.: Υπάρχουν κι αυτά. Αλήθεια, πήρατε την κάρτα μου;

ΑΠ.: Φυσικά. Ορίστε και τα κλειδιά, σε περιμένει στο πάρκινγκ.

ΕΡ.: Δεν πιστεύω να εννοείτε τη ροζ Κάντιλακ;

ΑΠ.: Σας είπα. Από τη στιγμή που μπορώ να τα πακετάρω, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.