Το σημάδι του Ζορό

Ζινεντίν Ζιντάν. Ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του 1998 και σούπερ σταρ στην ανατολή του 21ου αιώνα

«Ζ» ΟΠΩΣ λέμε Ζορό. «Ζ» όπως λέμε Ζιντάν! Ισπανός ο πρώτος, Γάλλος ο
τελευταίος. Τα επιτεύγματά τους; Προστάτης των φτωχών ο Ζορό, «Ναπολέοντας»
της γαλλικής ποδοσφαιρικής επανάστασης ο Ζιντάν. Οδήγησε την Εθνική ομάδα της
χώρας του στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου και της πρόσφερε (πέτυχε δύο
γκολ στο κρίσιμο παιχνίδι με τη Βραζιλία) το πολυτιμότερο τρόπαιο στην ιστορία
της. Και δικαίως αναδείχτηκε ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς που πέρασε.

Γιος Αλγερινών μεταναστών είναι ο Ζιντάν. Όπως άλλωστε και οι άλλοι δύο
μεγάλοι ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το γαλλικό «φουτμπόλ», ο Ρεϊμόντ Κοπά και
ο Μισέλ Πλατινί. Γιος Πολωνών μεταναστών ο πρώτος, πήγε στη Γαλλία το 1920 και
έγινε γνωστός με τα χρώματα της Ρεάλ Μαδρίτης. Οδήγησε την Εθνική Γαλλίας στην
τρίτη θέση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958 στη Σουηδία. Ο Πλατινί ­ αρχηγός
των «τρικολόρ» το 1984 πανηγύρισε την κατάκτηση του πανευρωπαϊκού
πρωταθλήματος ­ είχε γονείς Ιταλούς, οι οποίοι μετακόμισαν στη Γαλλία το 1940.
Και αυτός, έγινε γνωστός στο εξωτερικό αγωνιζόμενος με τη Γιουβέντους. Ο
τρίτος ­ επίσης πολιτογραφημένος Γάλλος ­ είναι ο Ζιντάν, «ηγέτης» των
παγκόσμιων πρωταθλητών.

Με «κύμα» προσφυγιάς από τη Νότιο Αφρική ήρθε η οικογένεια του «Ζιζού» στη
Γαλλία τη δεκαετία του 1960. Η οδύσσεια ενός ξεριζωμού! Μεγάλωσε στην «άγρια»
Μασσαλία, σε προάστιο της πόλης Λα Καστελάν, όπου ακόμα διατηρεί φιλίες και
την επισκέπτεται όποτε βρει ελεύθερο χρόνο. Μιλάει για ποδόσφαιρο και πολιτική.

Ντεμπούτο πραγματοποίησε με τις Κάννες και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στη
Μπορντώ, φτάνοντας στον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1996. Στη θέση του
«φιναλίστ» περιορίστηκε και στους δύο τελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ (’97 και
’98) με τη φανέλα της Γιουβέντους.

Ο Ζιντάν φόρεσε για πρώτη φορά τα χρώματα της Εθνικής Γαλλίας τον Αύγουστο του
1994. Μπήκε σαν αλλαγή στον αγώνα με την Τσεχία και πετυχαίνοντας δύο γκολ στα
τελευταία πέντε λεπτά, ισοφάρισε σε 2-2. Στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα της
Αγγλίας το ’96, ο Ζινεντίν απουσίαζε από την αποστολή των «τρικολόρ» και η
Γαλλία αποκλείστηκε στην προημιτελική φάση.

Όμως, ο έμπειρος προπονητής, Α. Ζακέ, γνώριζε καλά τα προσόντα του 27χρονου
άσου και τις εμπειρίες που είχε αποκομίσει από το καμπιονάτο. Και τον κάλεσε
στο Μουντιάλ που φιλοξενούσε η χώρα του. Ο Ζιντάν αποβλήθηκε στον αγώνα με τη
Σαουδική Αραβία και η ομάδα του Ζακέ έμεινε «άσφαιρη» στο ματς-παγίδα με την
Παραγουάη, που λίγο έλειψε να οδηγηθεί στα πέναλτι. Ο Ζακέ γύρισε στον πάγκο
και κοίταξε το «αστέρι» της ομάδας του, ανήμπορο να αντιδράσει στο
διαγραφόμενο φιάσκο.

«Μην αισθάνεσαι ένοχος που δεν μπορείς να αγωνιστείς. Η ομάδα δεν είναι μόνο ο
Ζιντάν! Όμως, αυτό που μπορώ να πω είναι ότι μόνο εσύ είσαι ικανός να φέρεις
τη νίκη». Ο «Ζιζού» τον κοίταξε σκεφτικός και γύρισε από την άλλη πλευρά.
Πανηγύρισε έξαλλα το γκολ του Μπλαν στο 117′ και επανήλθε δυναμικά στο δύσκολο
ματς με την Ιταλία.

Σοβαρός, ευγενικός και προπάντων προσεκτικός σε όσα λέει είναι ο Ζιντάν, ο
οποίος «πολιορκείται» καθημερινά από μεγάλο αριθμό θαυμαστριών που δεν
διστάζουν να του στείλουν γράμματα. «Κάθε μέρα μου γράφουν όλο και
περισσότερες. Πολλές μου κάνουν ερωτική εξομολόγηση, όμως εγώ είμαι παντρεμένος».

Όσον αφορά τη γνώμη των άλλων για τον δημοφιλή άσο; Ο «γκουρού» του
ποδοσφαίρου, προπονητής της Ντυναμό Κιέβου, Βαλερί Λομπανόφσκι, είχε πει
πρόσφατα: «Κάνει ακριβώς ό,τι περιμένει κάποιος από έναν ποδοσφαιριστή – σταρ
του 21ου αιώνα. Πρώτα βοηθάει την ομάδα και ύστερα τον εαυτό του».

Το ίδιο ενδιαφέρουσα είναι και η άποψη του Ρονάλντο: «Κατέκτησε πανάξια το
τρόπαιο του καλύτερου ποδοσφαιριστή. Έχει κάνει μεγάλα πράγματα και οφείλουν
όλοι να το παραδεχτούν. Στον τελικό του Μουντιάλ ήταν πραγματικός εκτελεστής!».