[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πρώτη φορά και, προφανώς, δεν θα είναι η τελευταία, που υπουργός
της κυβέρνησης επιτίθεται με σκληρούς χαρακτηρισμούς κατά συναδέλφων του. Αν
και η αφορμή για τη συγκεκριμένη αναφορά είναι οι (νέες) δηλώσεις Πάγκαλου
κατά πάντων που διαφωνούν με τις απόψεις του, όπως και οι πρωτοφανείς
«προτάσεις» του για εμπλοκή της Αστυνομίας στη διαδικασία λύσης των
καταλήψεων, είναι προφανές ότι ο Θ. Πάγκαλος δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση.

Και άλλοι υπουργοί και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ… φυτρώνουν εκεί που δεν τους
σπέρνουν… Άλλοτε με «διαπιστώσεις» και άλλοτε με «προτάσεις» ή «εισηγήσεις»
για θέματα όπου κατά κανόνα δεν έχουν λόγο, δημιουργούν σύγχυση και
αποπροσανατολισμό στην κοινή γνώμη που δεν γνωρίζει πλέον τι ποιεί η δεξιά και
τι επιθυμεί η αριστερά της κυβέρνησης ή και το αντίθετο. Κυρίως όμως προκαλούν
σύγχυση στην ίδια την κυβέρνηση, η οποία έτσι κι αλλιώς έχει προβλήματα
συνοχής και ενιαίας αντίληψης. Και αναγκάζεται κάθε φορά να τρέχει (και
συνήθως να μη φτάνει) να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Συνήθως διά του κυβερνητικού
εκπροσώπου, ο οποίος αφήνει πολύ ή λίγο ακάλυπτους τους υπουργούς.

Ο Κώστας Σημίτης, που έχει κατ΄ επανάληψη αναφερθεί στο θέμα, φαίνεται το
τελευταίο διάστημα να έχει αποδεχθεί αυτή την πραγματικότητα. Ίσως γιατί
γνωρίζει ότι όλες αυτές οι εκρήξεις, όλη αυτή η κινητικότητα δεν έχουν στην
πραγματικότητα αφετηρία τη βελτίωση του κυβερνητικού έργου ή της κομματικής
λειτουργίας, αλλά προκαλούνται από το άγχος των πρωταγωνιστών να υπερκεράσουν
τους ανταγωνιστές τους στην κούρσα του συνεδρίου. Εκεί όπου θα δοκιμασθούν
ενώπιον των 5.000 συνέδρων.

Σ’ αυτό το ακροατήριο απευθύνονται οι φωνές εκείνων που αυτοαναγορεύονται σε
τιμητές των υπολοίπων. Μόνο που ξεχνούν ότι είναι μεν πολύ εύκολο να ασκεί
κανείς κριτική στο έργο των συναδέλφων του εισηγούμενος ότι οφείλουν να
αντιμετωπίσουν τα προβλήματα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά είναι εξίσου
εύκολο να παρατηρήσει κανείς ότι, αν συνεχίσουν με τον ίδιο τρόπο, πολύ
σύντομα η κοινωνία θα εμπεδώσει την εικόνα ενός διαλυμένου στρατεύματος. Που
δεν θα έχει πια καμιά τύχη. Μα, τι έχουν πάθει αλήθεια και δεν το βλέπουν;
Είναι τυφλοί ή εθελοτυφλούν;