Διαπιστώνεται υπερπληθώρα γιατρών και μεγάλη έλλειψη νοσηλευτών

Η ΥΠΕΡΠΛΗΘΩΡΑ γιατρών στη χώρα μας δεν έχει συνέπεια μόνο την ανεργία των
γιατρών, αλλά και οδηγεί προς την προκλητή ζήτηση υπηρεσιών και την παραοικονομία.

Ήδη, όπως αναφέρθηκε στο 7ο Φόρουμ για την Υγεία, που πραγματοποιήθηκε στο
Καρπενήσι, υπάρχει πληθώρα γιατρών και, όπως χαρακτηριστικά είπε κάποιος από
τους ομιλητές ­ θέλοντας να δείξει την τραγικότητα της κατάστασης ­ «σε λίγο,
αν δεν ληφθούν μέτρα, οι γιατροί θα σε σταματούν στον δρόμο για να σου
προσφέρουν υπηρεσίες».

Επιπλέον, όπως ανέφερε ο διευθυντής ωτορινολαρυγγολόγος κ. Ν. Μαρουδιάς στην
εμπεριστατωμένη εισήγησή του, το μεγαλύτερο μέρος από τους σχεδόν 50.000
γιατρούς συνωστίζονται στην Αθηνα και τη Θεσσαλονίκη.

Το 74% των Ελλήνων γιατρών δουλεύει για το 45% του πληθυσμού, κυρίως στην
Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, είπε ο κ. Μαρουδιάς, ενώ το υπόλοιπο 55% του
πληθυσμού πρέπει να αρκεστεί στο 30% των γιατρών. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη
Θεσσαλία, με 7% του πληθυσμού, αναλογεί το 4% των γιατρών και στη Στερεά
Ελλάδα, με το 8% του πληθυσμού, αναλογεί μόλις το 3% των γιατρών.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ

Και ενώ η αναλογία γιατρών ανά κάτοικο είναι 1 γιατρός προς 201 κατοίκους
(όταν στην Αγγλία είναι 1 προς 562), η αναλογία νοσηλευτών προς κατοίκους
είναι στη χώρα μας ακριβώς αντίθετα από ό,τι συμβαίνει σε άλλες χώρες·
αναλογεί ένας νοσηλευτής σε κάθε 950 κατοίκους (όταν στη Νορβηγία είναι 1 προς 70).

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη εργάζεται: το 90% των
νευροχειρουργών, το 80% των αναισθησιολόγων, το 88% των ψυχιάτρων, το 75% των
γυναικολόγων, το 73% των ακτινολόγων, το 70% των καρδιολόγων, το 70% των
ορθοπεδικών και το 70% των μικροβιολόγων. Κι αν για ορισμένες ειδικότητες η
άσκησή τους απαιτεί περιβάλλον τριτοβάθμιου νοσοκομείου, για άλλες πρέπει να
αναζητήσει κανείς διαφορετικούς λόγους γι’ αυτή την προτίμηση.

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ

«Ένα εξ ίσου σημαντικό πρόβλημα με τον υπερπληθωρισμό και την ανισοκατανομή
των γιατρών ­ παρατήρησε ο κ. Μαρουδιάς ­ είναι και η ανισοκατανομή όσον αφορά
τις ειδικότητες. Π.χ. οι γενικοί χειρουργοί είναι πολύ περισσότεροι από τους
αναγκαίους, ενώ δεν έχουμε γενικούς γιατρούς. Τα δε τελευταία χρόνια είναι
κενές οι θέσεις ειδικευομένων στις εργαστηριακές ειδικότητες, πράγμα που
πρέπει να προβληματίσει για την επάρκεια αυτής της ειδικότητας στο μέλλον».

ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ

Η προβληματική αυτή για τη χώρα μας κατάσταση, όπως τονίστηκε, είναι αποτέλεσμα:

* Της απουσίας οποιασδήποτε μελέτης και πολιτικής για τις διαμορφούμενες
συνθήκες της αγοράς εργασίας.

* Της έλλειψης προγραμματισμού για τον αριθμό των εισαγόμενων φοιτητών στις
Ιατρικές Σχολές.

* Της χωρίς έλεγχο εισαγωγής στις ιατρικές σχολές, εσωτερικού και εξωτερικού.

* Του συστήματος εξετάσεων και του τρόπου παροχής άδειας άσκησης επαγγέλματος.