ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Από την καφετέρια στην καφετζού

Θλιβερή η εικόνα για όσους πονούν την εκπαίδευση, δασκάλους, γονείς,
φιλόπονους μαθητές και ευαίσθητους πολίτες· εννοώ αυτό που υποστήκαμε τις
προάλλες με την τηλεοπτική εμφάνιση του υπουργού Παιδείας να «δικάζεται» από
τους καταληψίες μαθητές.

Εν πρώτοις ο υπουργός νομιμοποίησε τις καταλήψεις, προσήλθε στον χώρο των
καταλήψεων και συζήτησε με καταληψίες. Και όμως γνωρίζει καλά πως ακόμη και
την ώρα της τηλεοπτικής συζήτησης η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών ήταν
στοιβαγμένη στα φροντιστήρια (υπάρχουν φροντιστήρια, όπου μαθητές της Α’ και
Β’ Λυκείου παρακολουθούν μαθήματα έως και της 11ης νυχτερινής).

Αν έφθανε στα χέρια του υπουργού αναφορά λυκειάρχη ή εκπαιδευτικού συμβούλου ή
ΕΔΕ, όπου θα καταγγέλλονταν εκπαιδευτικός να ανέχεται αδιαμαρτύρητα να τον
προπηλακίζουν μαθητές στην τάξη, να του κουνούν απειλητικά το χέρι, να χτυπάνε
το χέρι στο θρανίο, να μην τον αφήνουν να μιλήσει και να κορυβαντιούν
φωνάζοντας εν ώρα μαθήματος δίκην γηπέδου υβριστικά για το πρόσωπό του
συνθήματα, θα τον είχε αυθωρεί θέσει σε διαθεσιμότητα.

Και όμως, ο υπουργός ανέχθηκε μια τέτοια συμπεριφορά και φοβάμαι πως έχει
σχηματίσει την αντίληψη πως μετέσχε σε έναν δημοκρατικό διάλογο.

Αλλά ας μιλήσουμε για τον διάλογο και το περιεχόμενό του. Είναι κατάντια
αξιοθρήνητη υπουργός να ανοίγει διάλογο με μαθητές και να απαντά σε ανούσιες,
ανόητες και γελοίες ερωτήσεις που αναφέρονται μόνο και μόνο σε εξεταστικές
βολεψιές. Είναι τραγικό τουλάχιστον ο υπουργός, αφού του δόθηκε η ευκαιρία, με
κοινό πανελλήνιο γονέων και αγωνιώντων μαθητών και πολιτών, να μην επιμείνει
σε μια συζήτηση επί της ουσίας. Ακούστηκε τίποτε για την ιδεολογία της
μεταρρύθμισης, για το περιεχόμενο των σπουδών, για την ποιότητα των βιβλίων,
για τον τρόπο επιλογής των διδασκόντων, ακούστηκε τίποτε για νέες μεθόδους
διδασκαλίας, ακούστηκε έστω και μια λέξη για τη σχέση της ελληνικής
πολιτισμικής παράδοσης και της ευρωπαϊκής προοπτικής μέσω της σχολικής φιλοσοφίας;

Τίποτα. Μόνο για εξετάσεις, απουσίες, τεστ, επαγγελματικές προοπτικές στην
Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Τόλμησε να ρωτήσει ο υπουργός αν οι διδάσκοντες αυτό,
το συγκεκριμένο πρόγραμμα, κάνουν το καθήκον τους, είναι επαρκείς, κρατάνε με
το κύρος τους τα παιδιά στο σχολείο; Τόλμησε να πει στους καταληψίες εναντίον
τίνος είναι οι καταλήψεις, αφού σαφώς τα φροντιστήρια λειτουργούν ανελλιπώς,
πλήρως και παραδειγματικά;

Θα είναι επιτυχία της μεταρρύθμισης, αν κοπάσει ο θόρυβος και οι μαθητές
υποταγούν στο εξετασιοκεντρικό σύστημα με δέλεαρ την υποσχόμενη επιείκεια,
δηλαδή τον εξευτελισμό κάθε εκπαιδευτικής ιδεολογίας; Οι Γάλλοι μαθητές
πρόσφατα προπηλάκισαν μέσα στο υπουργείο του τον Γάλλο ομόλογο του κ. Αρσένη,
γιατί τόλμησε να υποσχεθεί επιείκεια και ανετότερες σπουδές. «Θέλουμε δύσκολες
σπουδές», του είπαν, «εξασφαλίστε τους όρους και τις συνθήκες για να μας δοθούν».

Αλλά τι να πει κανείς όταν ο μόνος εξωεκπαιδευτικός συνομιλητής του υπουργού
είναι ένας ηθοποιός που καλείται συχνά να ομιλήσει περί παιδείας χωρίς ούτε οι
σπουδές του ούτε η γλώσσα του καν να ανταποκρίνονται στον μέσο όρο των
αποφοίτων Γυμνασίου. Ένας σατιρικός συγγραφέας ηθοποιός που εμφάνισε ως
πρότυπο της νεολαίας έναν αυτιστικό τύπο που μιλά ανελλήνιστα, στραμπουλίζει
τη γλώσσα και φτύνει πάνω στις αξίες που προσπαθεί να διασώσει στη
μεταρρύθμισή του ο κ. Αρσένης.

Και έστω να δεχθώ πως ο Τζίμης είναι ένα σατιριζόμενο πρόσωπο προς αποφυγήν.
Αυτό επελέγη να εκπροσωπήσει «θεατρικώς» την ελληνική νεολαία. Αυτός «πάει
πλατεία». Δεν βρέθηκε κανένας που «πάει σχολείο»;

Έτσι, όπως τέλειωσε συμβολικά αυτή η εκπομπή με τον υπουργό στο περιθώριο και
τους κορύβαντες καταληψίες να χοροπηδούν γύρω από ένα γελωτοποιό δημιουργό
ενός τύπου με τον οποίο ταυτίζονται και με τον ηθοποιό να τους λέει τον καφέ,
έμεινε κανείς με την εντύπωση πως η εκπαίδευσή μας εν ώρα μεταρρυθμίσεως
κυκλοφορεί από την καφετέρια στο φροντιστήριο και από τα διαγνωστικά τεστ (επί
πεπαλαιωμένης ύλης) στις καφετζούδες.