3η ΚΑΡΤΑ Ανάγκη για στροφή

ΟΣΑ αχαρακτήριστα συμβαίνουν στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο μόνο θλίψη
και αηδία προκαλούν στους πραγματικούς φιλάθλους. Όση καλή διάθεση κι αν
επιστρατευθεί, φως στο τούνελ δεν φαίνεται. Η τραγική κατάσταση στα γήπεδα,
στα γραφεία, όπου παίρνονται οι αποφάσεις και στα υπόγεια, όπου
δραστηριοποιούνται τα τρωκτικά, δείχνει μη αναστρέψιμη.

Αφού το επαγγελματικό ποδόσφαιρο δεν αφήνει ούτε χαραμάδα αισιοδοξίας, ήρθε
η ώρα να αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερη σοβαρότητα το πιο αδικημένο κομμάτι, το
ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Όχι πως και σ’ αυτόν το χώρο ακούγονται ψαλμωδίες αγγέλων, αλλά λογικά
είναι ευκολότερο να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα νοθείας, λόγω απουσίας
διαπλεκόμενων συμφερόντων.

Πρώτο μέτρο επιβάλλεται να είναι η απομάκρυνση των κομπιναδόρων και η
προσπάθεια να πυκνώσουν οι τάξεις των οραματιστών και καλλιεργητών του
ορθόδοξου ποδοσφαίρου.

Τώρα που οι ποδοσφαιρικές Ενώσεις έχουν αποφασίσει αναστολή όλων των
πρωταθλημάτων σε τοπικό επίπεδο, ζητώντας λύση προβλημάτων, ο υφυπουργός
Αθλητισμού Ανδρέας Φούρας έχει την καλύτερη ευκαιρία να βάλει το θεμέλιο λίθο
για ένα άλλο ποδόσφαιρο, που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των φιλάθλων.

Είναι καιρός να δούμε όλοι τον αθλητισμό από διαφορετική οπτική γωνία. Κι
όταν τα μεγάλα ονόματα απαιτούν για τις επιτυχίες τους όλον τον προϋπολογισμό
του αθλητικού τομέα, ας θυμηθούμε πως υπάρχουν κι άλλοι πρωταθλητές, που
πληρώνουν για να αθλούνται.

Παράδειγμα οι χρυσές κωπηλάτριες (Ελλάδα, Βαλκάνια) του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου
Θεσσαλονίκης Μερόπη Σεραφειμίδου και Μαρία Σακελλαρίδου, οι οποίες δίνουν
μηνιαία συνδρομή 1.000 δραχμών και το πριμ των 120.000 δραχμών από τη Γ.Γ.
Αθλητισμού (άριστες μαθήτριες-πρωταθλήτριες), για τις ανάγκες σε πλωτό και
γυμναστικό υλικό του ΙΟΘ.

Μήπως το 2004 υπαγορεύει διεύρυνση του αθλητικού τοπίου;