3η ΚΑΡΤΑ Απάντηση στα δισ.

«ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ο εθνικός αθλητικός χαρακτήρας κάθε κράτους-μέλους» τόνισε χθες
στη Βιέννη, κατά τη Σύνοδο Κορυφής, ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και
αναρωτήθηκε «πρέπει να υπάρχει ή όχι;».

Είναι ιδιαίτερα σοβαρή και οπωσδήποτε σωστή η θέση αυτή, δεδομένου ότι μετά
την απόφαση Μπόσμαν αλλοιώθηκε ο αθλητικός χάρτης της Ευρώπης και δέχτηκε
πλήγματα το αθλητικό κίνημα κάθε κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σίγουρα εντυπωσιάζει το γεγονός ότι 15 αρχηγοί κρατών και πρωθυπουργοί
συζήτησαν για την αναγκαιότητα αλλαγών σε θεσμικά αθλητικά θέματα. Δεν έχει
προηγούμενο τέτοιου είδους προβληματισμός σ’ αυτό το επίπεδο.

Ο γιγαντισμός του αθλητισμού και η σύνδεσή του με τεράστια οικονομικά
συμφέροντα, μετά μάλιστα την απόφαση Μπόσμαν για χωρίς περιορισμούς διακίνηση
ποδοσφαιριστών στις χώρες της Ε.Ε. (αλλά και σε άλλα αθλήματα), συρρίκνωσαν τη
δυναμικότητα των εθνικών ομάδων.

Οι ιδιαιτερότητες του αθλητισμού υπαγορεύουν επανεξέταση των αθλητικών
πραγμάτων, από νομικής πλευράς, ώστε οι ορίζοντες για τη νεολαία των
κρατών-μελών να διατηρηθούν ανοιχτοί και να διακοπεί η ασφυκτική πίεση από την
αθρόα εισαγωγή αμφισβητούμενης αξίας αθλητών. Η ενοποίηση της Ευρώπης
στηρίζεται βέβαια στην ελεύθερη διακίνηση εργαζομένων, αλλά θεωρείται
απαράδεκτο οι ομάδες να στηρίζουν το σχεδιασμό και την προσδοκία διάκρισης σε
ξένους αθλητές, κατά πλειονότητα ή στο σύνολό τους. Αν μια ομάδα κατακτά την
υψηλότερη διάκριση με ξένους παίκτες, αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί στη δουλειά
υποδομής, αλλά αποκλειστικά στις οικονομικές δυνατότητές της να αποκτά ό,τι
καλύτερο από την ευρωπαϊκή αγορά.

Είναι δεδομένο ότι ο αθλητισμός έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον των Κροίσων
του πλανήτη. Γι’ αυτό πρέπει να μελετηθεί το πρόβλημα σε βάθος και κυρίαρχο
μέλημα πρέπει να είναι η προστασία του εθνικού αθλητισμού.