30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΦΗ ΓΑΪΤΑΝΙΔΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη.

ΠΟΤΕ: 5 Απριλίου 1972.

ΤΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙ: Το ψέμα και η υποκρισία.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Νίκο Κακλαμανάκη και τον Λάμπη Λιβιεράτο.

ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ: Στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία.

ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ: Η στιγμή της κατάκτησης της πρώτης θέσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Η 26χρονη Έφη Γαϊτανίδου, παγκόσμια πρωταθλήτρια κολύμβησης στα 50 μέτρα
ύπτιο στους αγώνες για άτομα με ειδικές ανάγκες, αισθάνεται αρτιμελής, παρά τα
κινητικά προβλήματα που της δημιούργησε η ασφυξία που υπέστη κατά τη γέννησή
της. Αφιερώνει το μετάλλιο στην Ελλάδα, τη Θεσσαλονίκη και στον εαυτό της.
Θέλει να δημιουργήσει τη δική της οικογένεια και δηλώνει ότι δεν την πρόσεξαν
κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της. Τίποτε όμως δεν την εμπόδισε να
συνδυάσει την πρώτη θέση με παγκόσμιο ρεκόρ.

ΕΡ.: Όταν κολυμπάς, σκέπτεσαι…

ΑΠ.: Είμαι συγκεντρωμένη και προσπαθώ να πάω πιο γρήγορα.

ΕΡ.: Ποιος αθλητής είναι το πρότυπό σου;

ΑΠ.: Ο Νίκος Κακλαμανάκης.

ΕΡ.: Οι ειδικές ανάγκες σου σε κάνουν να αισθάνεσαι διαφορετική;

ΑΠ.: Όχι. Νιώθω ότι δεν διαφέρω από τους άλλους.

ΕΡ.: Ποιο άλλο είναι το χόμπι σου, εκτός από τον αθλητισμό;

ΑΠ.: Η μουσική και τα κομπιούτερ.

ΕΡ.: Τι σου προσφέρουν αυτές οι δραστηριότητες;

ΑΠ.: Ψυχική ηρεμία και προοπτική επαγγελματικής αποκατάστασης.

ΕΡ.: Τα κομπιούτερ βοηθούν ή αντικαθιστούν τον άνθρωπο;

ΑΠ.: Σε λίγα χρόνια θα αντικαταστήσουν τον άνθρωπο.

ΕΡ.: Ποιοι δεν χάρηκαν για το μετάλλιο που κατέκτησες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κολύμβησης;

ΑΠ.: Κάποιοι από την Αθήνα. Δεν με θέλουν από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Είδαν ότι θα έχω εξέλιξη και γιατί είμαι από τη Θεσσαλονίκη.

ΕΡ.: Ποιοι σε βοήθησαν πραγματικά κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας σου;

ΑΠ.: Μόνον η οικογένειά μου. Ούτε ο προπονητής μου δεν μου έδωσε σημασία.

ΕΡ.: Τι στερήθηκες για να προετοιμαστείς κατάλληλα;

ΑΠ.: Διακοπές και διασκέδαση.

ΕΡ.: Σε ποιους αφιερώνεις το χρυσό μετάλλιο και το παγκόσμιο ρεκόρ;

ΑΠ.: Στη Θεσσαλονίκη, στην Ελλάδα και σε μένα.

ΕΡ.: Γιατί «μετακόμισες» από τα στάδια στις πισίνες;

ΑΠ.: Έχω επαφή με περισσότερο κόσμο. Έκανα πιο πολλούς φίλους.

ΕΡ.: Το πιο όμορφο όνειρό σου είναι…

ΑΠ.: Να κάνω τη δική μου οικογένεια.

ΕΡ.: Ποιοι είναι οι επόμενοι αθλητικοί στόχοι σου;

ΑΠ.: Το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κολύμβησης στο Ντύσελντορφ.

ΕΡ.: Ποιο είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα των ατόμων με ειδικές ανάγκες στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Δεν βγαίνουν από τα σπίτια τους για να αθληθούν.

ΕΡ.: Τι συμβουλεύει μία παγκόσμια πρωταθλήτρια τα άλλα άτομα που έχουν ειδικές ανάγκες;

ΑΠ.: Να βγουν από τα σπίτια τους για να αθληθούν.

ΕΡ.: Ποια είναι η πιο ευχάριστη στιγμή σου στην καθημερινότητα;

ΑΠ.: Η προπόνηση.

ΕΡ.: Πώς μπορεί να σπάσει η μοναξιά των ατόμων με ειδικές ανάγκες;

ΑΠ.: Παίρνοντας την πρωτοβουλία να βγουν έξω από τα σπίτια τους.

ΕΡ.: Δόξασες τα ελληνικά χρώματα. Η πατρίδα σου στο ανταπέδωσε;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Τι περίμενες;

ΑΠ.: Ένα μπράβο, ένα ευχαριστώ.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο στόχος σου μετά τον πρωταθλητισμό;

ΑΠ.: Να δημιουργήσω οικογένεια και να αποκατασταθώ επαγγελματικά.

ΕΡ.: Τι δεν προσφέρει η Πολιτεία στους αθλητές με ειδικές ανάγκες;

ΑΠ.: Τις κατάλληλες εγκαταστάσεις.

ΕΡ.: Ποια ήταν η μεγαλύτερη απογοήτευση στη διάρκεια της αθλητικής διαδρομής σου;

ΑΠ.: Δεν με πρόσεξαν καθόλου στη διάρκεια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

ΕΡ.: Η αθλητική Θεσσαλονίκη φωνάζει ότι είναι αδικημένη. Συμφωνείς;

ΑΠ.: Βέβαια.

ΕΡ.: Πώς πρέπει να αντιδράσει;

ΑΠ.: Να διαμαρτυρηθούμε έντονα.

ΕΡ.: Ποια ήταν η πιο ευχάριστη είδηση που άκουσες πρόσφατα;

ΑΠ.: Τα μετάλλια που κατέκτησαν οι Έλληνες αθλητές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
άρσης βαρών.