11 μήνες νεκρός στην καρδιά της Αθήνας!

74ΧΡΟΝΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ
Η ΘΑΝΑΣΙΜΗ μοναξιά του συνταξιούχου τραπεζικού Κωνσταντίνου Αντωνάκη.
Εξόριστος και αποκομμένος στην καρδιά της Αθήνας, σε ένα από τα
οροφοδιαμερίσματα ενός παλιού τριωρόφου, στην οδό Ξενοκράτους 21 στο Κολωνάκι,
ζούσε μόνος μέσα στα αποκαΐδια, στους σωρούς των μισοκαμένων παλιών εφημερίδων
και βιβλίων στα θλιβερά απομεινάρια μιας ζωής.
Είχε επιλέξει, όπως φαίνεται, ο ίδιος τη μοναχική ζωή. Είχε αποδράσει από
καιρό και είχε φροντίσει να κόψει όλες τις γέφυρες με τον έξω κόσμο. Αν και
ευκατάστατος (διέθετε σημαντικά περιουσιακά στοιχεία), ζούσε χρόνια χωρίς
ηλεκτρικό, θέρμανση ή τηλέφωνο. Είχε επιβάλει ένα γενικό μπλακ ουτ στη ζωή
του. Όταν πριν από πέντε χρόνια έπιασε φωτιά το διαμέρισμά του, δεν θέλησε να
αποκαταστήσει τις ζημιές. Προτίμησε να ζει μέσα στις στάχτες και στη σκόνη,
περιμένοντας το τέλος.
Ένας σωρός από επιταγές είχε μαζευτεί έξω από την πόρτα του διαμερίσματος του
74χρονου συνταξιούχου. Επιταγές χωρίς παραλήπτη. Ο ταχυδρόμος κάτι
υποψιάστηκε. Πριν από τέσσερις ημέρες ειδοποιήθηκε ο αδελφός τού ηλικιωμένου,
με τον οποίον όμως είχε χρόνια να επικοινωνήσει.
Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ
Ο αδελφός τού συνταξιούχου απευθύνθηκε στην Αστυνομία και αστυνομικοί μπήκαν
στο βρώμικο και σκοτεινό οροφοδιαμέρισμα. Στο χολ του σπιτιού, σε μια καρέκλα,
βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα μακάβριο θέαμα. Αντίκρυσαν το αποσκελετωμένο πτώμα
του 74χρονου τραπεζικού.
Το τέλος της μοναχικής διαδρομής στη ζωή του συνταξιούχου τραπεζικού, όπως
υπολογίζει ο ιατροδικαστής, ήρθε πριν από περίπου έντεκα μήνες. Δεν άντεξε την
παγωνιά του περασμένου χειμώνα και πέθανε από παθολογικά αιτία.
Η συγκλονιστική ιστορία αποκαλύφθηκε χθες, έπειτα από δημοσίευμα της
εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος» του κ. Κώστα Μήτση.
Γείτονες, αν και είχαν περάσει τόσοι μήνες, δεν είχαν αντιληφθεί το παραμικρό.
Μια απουσία για την οποία δεν ανησύχησε κανείς. Άλλωστε, όπως έλεγαν χθες,
πολύ σπάνια ο ηλικιωμένος έβγαινε από το σπίτι του και απέφευγε να τους πει
ακόμα και μια καλημέρα.
Στο ισόγειο του κτιρίου στεγάζεται ένα γραφείο, αλλά ούτε ο ιδιοκτήτης του
είχε αντιληφθεί την τραγική ιστορία που έκρυβε η πόρτα του πάνω διαμερίσματος.













